امام جعفر صادق (علیه السلام)
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اِدْرَءُوا اَلْحُدُودَ بِالشُّبُهَاتِ وَ أَقِيلُوا اَلْكِرَامَ عَثَرَاتِهِمْ إِلاَّ مِنْ حَدٍّ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:به وسیله شبهه ها از اجرای حدود جلوگیری کنید، و لغزشهای بزرگان را ببخشید، مگر لغزشهایی که موجب حدّ می شود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْأَيْدِي ثَلاَثَةٌ سَائِلَةٌ وَ منفعة مُنْفِقَةٌ وَ مُمْسِكَةٌ فَخَيْرُ اَلْأَيْدِي المنفعة اَلْمُنْفِقَةُ .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:دستها بر سه نوعند:دست تقاضاکننده، نفع دهنده، و نگهدارنده، بهترین دستها دست سود دهنده است.
عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : طُوبَى لِعَبْدٍ نُوَمَةٍ عَرَفَ اَلنَّاسَ فَصَاحَبَهُمْ بِبَدَنِهِ وَ لَمْ يُصَاحِبْهُمْ فِي أَعْمَالِهِمْ بِقَلْبِهِ فَعَرَفُوهُ فِي اَلظَّاهِرِ وَ عَرَفَهُمْ فِي اَلْبَاطِنِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خوشا بحال بندۀ ناشناخته ای که مردم را بشناسد، و در ظاهر با آنان مصاحب باشد، ولی با قلب خود همراه با کردارشان نباشد، آنها او را به ظاهر شناخته اند، ولی او باطن آنان را شناخته است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : تنفس تَنْفِيسُ كُرْبَةِ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ أَعْظَمُ أَجْرا مِنْ صَوْمِكَ وَ صَلاَتِكَ وَ هُوَ أَفْضَلُ مَا تَقَرَّبَ بِهِ اَلْعِبَادُ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:بر طرف نمودن اندوه فرد مسلمان پاداشش از روزه و نمازت بیشتر است، و این بهترین وسیلۀ نزدیکی به خداوند است.
عَنْهُ قَالَ : مَنْ أَغَاثَ لَهْفَانا أَوْ كَشَفَ كُرْبَةَ مُؤْمِنٍ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ ثَلاَثا وَ سَبْعِينَ رَحْمَة اِدَّخَرَ لَهُ اِثْنَتَيْنِ وَ سَبْعِينَ رَحْمَة وَ عَجَّلَ لَهُ وَاحِدَة .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس به فریاد محزونی رسد، یا غم مؤمنی را بزداید، خداوند برایش هفتاد و سه رحمت می نویسد، هفتاد و دو تای آن را برایش ذخیره کند، و یکی را فورا به او بدهد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنّٰا نَرٰاكَ مِنَ اَلْمُحْسِنِينَ : فَقَالَ كَانَ يُوَسِّعُ لِلْجَلِيسِ وَ يَسْتَقْرِضُ لِلْمُحْتَاجِ وَ يُعِينُ اَلضَّعِيفَ .
امام صادق علیه السّلام در بارۀ قول خدای عزّ و جلّ ما تو را از نیکوکاران می بینیم فرمود: ایشان رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله برای واردین به مجلس جا باز می کرد، و برای محتاج وام تهیه می فرمود، و به ضعفاء کمک می نمود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كِتْمَانُ اَلْحَاجَةِ مِنْ كُنُوزِ اَللَّهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:پنهان داشتن حاجت از گنجهای خداوند است.
عَنْهُ قَالَ : أَيُّمَا مُؤْمِنٍ شَكَا حَاجَتَهُ وَ ضُرَّهُ إِلَى كَافِرٍ أَوْ إِلَى مَنْ يُخَالِفُهُ فِي دِينِهِ فَكَأَنَّمَا شَكَا اَللَّهَ وَ مَنْ شَكَاهَا إِلَى مُؤْمِنٍ فَإِنَّمَا شَكْوَاهُ إِلَى اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى.
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر مؤمنی که حاجت و مشکلش را نزد کافر یا مخالف عقیدۀ دینی اش ببرد، گویا از خداوند شکایت نموده، و هر که آن شکایت را نزد مؤمنی ببرد گویا نزد خداوند برده.
عَنْهُ قَالَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا عَلِيُّ اَلْحَاجَةُ أَمَانَةُ اَللَّهِ عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ كَتَمَهَا عَلَى نَفْسِهِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ ثَوَابَ مَنْ صَلَّى وَ مَنْ كَشَفَهَا إِلَى مَنْ قَدَرَ أَنْ يُفَرِّجَ عَنْهُ وَ لَمْ يَفْعَلْ فَقَدْ قَتَلَهُ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَقْتُلْهُ بِسَيْفٍ وَ لاَ بِسِنَانٍ وَ لاَ سَهْمٍ وَ لَكِنْ قَتَلَهُ بِمَا أَنْكَأَ قَلْبَهُ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:ای علی حاجت؛ امانت خدا نزد مخلوقاتش است، هر کس حاجتش را مخفی بدارد، خداوند ثواب نمازگزارش دهد، و هر که حاجتش را نزد کسی که توانایی بر آوردنش را دارد ولی بر نمی آورد آشکار نماید، مثل این است که او را کشته است، البته او را به شمشیر و نیزه و تیر نکشته، بلکه به آنچه قلبش را هدف قرار داده کشته.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تَثِقَنَّ بِأَخِيكَ كُلَّ اَلثِّقَةِ فَإِنَّ صَرْعَةَ اَلاِسْتِرْسَالِ لَنْ تُسْتَقَالَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:به برادرت اعتماد کامل نکن، زیرا به زمین خوردن از دست صاحب سرّی که به او اطمینان کردی هرگز جبران پذیر نیست.
عَنْ عِلَلِ اَلشَّرَائِعِ عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَعَدَ رَجُلا إِلَى صَخْرَةٍ قَالَ أَنَا لَكَ هَاهُنَا حَتَّى تَأْتِيَ قَالَ فَاشْتَدَّتِ اَلشَّمْسُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ لَوْ أَنَّكَ تَحَوَّلْتَ إِلَى اَلظِّلِّ فَقَالَ قَدْ وَعَدْتُهُ إِلَى هَاهُنَا وَ إِنْ لَمْ يَجِئْ كَانَ مِنْهُ إِلَى اَلْمَحْشَرِ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله با مردی در کنار سنگ بزرگی وعده گذاشته بود، فرمود:من اینجا هستم تا شما بیایی، آفتاب به شدّت بر آن حضرت می تابید، یاران به او گفتند:ای رسول خدا، چرا به سایه نمی آیی؟فرمود:من در اینجا با او وعده کرده ام، و اگر نیامد روز محشر در گرما خواهد ماند.
عَنْهُ قَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لِيَجْتَمِعْ فِي قَلْبِكَ اَلاِفْتِقَارُ إِلَى اَلنَّاسِ وَ اَلاِسْتِغْنَاءُ عَنْهُمْ فَيَكُونَ اِفْتِقَارُكَ إِلَيْهِمْ فِي لِينِ كَلاَمِكَ وَ حُسْنِ بِشْرِكَ وَ يَكُونَ اِسْتِغْنَاؤُكَ عَنْهُمْ فِي نَزَاهَةِ عِرْضِكَ وَ بَقَاءِ عِزِّكَ.
امام صادق علیه السّلام از قول:امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:باید در دلت احتیاج به مردم و بی نیازی از آنها پیدا شود؛ احتیاج به آنها در نرم زبانی و خوشروئیت باشد، و بی نیازیت از ایشان در حفظ آبرو و نگهداری عزّتت باشد.
