امام جعفر صادق (علیه السلام)
مُدْمِنُ اَلْخَمْرِ يَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ كَعَابِدِ وَثَنٍ وَ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَقْبَلِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صَلاَتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً.
امام صادق علیه السلام فرمود: باده گسار در روز رستاخیز مانند بت پرست، خدای گرامی و بزرگ را دیدار کند و هر که جرعه ای شراب نوشد خدای گرامی و بزرگ تا چهل روز نمازش را نپذیرد.
مَنِ اِكْتَحَلَ بِمِيلٍ مِنْ مُسْكِرٍ كَحَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِمِيلٍ مِنْ نَارٍ قَالَ إِنَّ أَهْلَ اَلرِّيِّ فِي اَلدُّنْيَا مِنَ اَلْمُسْكِرِ يَمُوتُونَ عِطَاشاً وَ يُحْشَرُونَ عِطَاشاً وَ يَدْخُلُونَ اَلنَّارَ عِطَاشاً.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که میل سرمه ای شراب آلوده را به چشمش کشد خدای گرامی و بزرگ میلی آتشین را بر چشمش کشد. و نیز فرمود: به راستی، سیراب شدگان از شراب در دنیا تشنه جان دهند و تشنه محشور شوند و تشنه به دوزخ درآیند.
سَأَلْتُهُ عَنْ شَارِبِ اَلْخَمْرِ فَقَالَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنْهُ صَلاَتَهُ مَا دَامَ فِي عُرُوقِهِ مِنْهَا شَيْ ءٌ .
ابی الصحاری گوید: از امام صادق علیه السلام در باره کیفر شرابخوار پرسیدم. فرمود: تا آنگاه که اثری از شراب در رگهایش مانده نمازش پذیرفته نمی شود.
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالاً وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ اَلْأَقْفَالِ اَلشَّرَابَ وَ أَشَرُّ مِنَ اَلشَّرَابِ اَلْكَذِبُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ قفل هایی را برای بدی نهاده که کلید آن قفل ها شراب است و بدتر از شراب، دروغ است.
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلْمَعْصِيَةِ بَيْتاً ثُمَّ جَعَلَ لِلْبَيْتِ بَاباً ثُمَّ جَعَلَ لِلْبَابِ غَلَقاً ثُمَّ جَعَلَ لِلْغَلَقِ مِفْتَاحاً فَمِفْتَاحُ اَلْمَعْصِيَةِ اَلْخَمْرُ.
امام باقر یا امام صادق علیهما السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ برای گناه خانه ای قرار داد و برای این خانه دری نهاد و برای این در قفلی گذارد و برای این قفل کلیدی قرار داد و کلید همه گناهان شراب است.
مُدْمِنُ اَلسَّرِقَةِ وَ اَلزِّنَاءِ وَ اَلشَّرَابِ كَعَابِدِ وَثَنٍ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که زنا و دزدی و شرابخواری را پیوسته پیشه خود سازد و بر آنها مداومت ورزد مانند بت پرست باشد.
اَلْغِنَاءُ عُشُّ اَلنِّفَاقِ وَ شُرْبُ اَلْخَمْرِ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ وَ شَارِبُ اَلْخَمْرِ مُكَذِّبٌ بِكِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَوْ صَدَّقَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لاَجْتَنَبَ مَحَارِمَهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: آوازه خوانی آشیانه دورویی و شرابخواری کلید هر بدی و شرابخوار انکارکننده کتاب خدای گرامی و بزرگ باشد؛ زیرا اگر خدای گرامی و بزرگ را راست می انگاشت بی گمان از حرام هایش دوری می کرد.
سُئِلَ عَنِ اَلرَّجُلِ إِذَاشَرِبَ اَلْمُسْكِرَ مَا حَالُهُ قَالَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ صَلاَتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً وَ لَيْسَ لَهُ تَوْبَةٌ فِي اَلْأَرْبَعِينَ فَإِنْ مَاتَ فِيهَا دَخَلَ اَلنَّارَ .
عمار بن موسی گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیده شد که اگر مردی شراب نوشد وضعیتش چگونه باشد؟ فرمود: خداوند نمازش را چهل روز نپذیرد و توبه اش پذیرفته نگردد و اگر در این روزها بمیرد به دوزخ درآید.
سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْحَثَى فَقَالَ اَلْحَثَى حَرَامٌ وَ شَارِبُهُ كَشَارِبِ اَلْخَمْرِ .
ابو محمد انصاری از ابن سنان روایت نموده که او گوید: از امام صادق علیه السلام در باره خنثی حثی (گونه ای شراب که از پوست خرما دست آورند)پرسیدم. فرمود: خنثی حثی حرام است و نوشنده آن مانند شرابخوار است.
سَخِطَ عَلَيَّ اِبْنُ هُبَيْرَةَ وَ حَلَفَ عَلَيَّ لَيَقْتُلُنِي فَهَرَبْتُ مِنْهُ وَ عُذْتُ بِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَأَعْلَمْتُهُ خَبَرِي فَقَالَ لِيَ اِنْصَرِفْ وَ أَقْرِئْهُ مِنِّي اَلسَّلاَمَ وَ قُلْ لَهُ إِنِّي قَدْ آجَرْتُ عَلَيْكَ مَوْلاَكَ رُفَيْداً فَلاَ تَهِجْهُ بِسُوءٍ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ شَامِيٌّ خَبِيثُ اَلرَّأْيِ فَقَالَ اِذْهَبْ إِلَيْهِ كَمَا أَقُولُ لَكَ فَأَقْبَلْتُ فَلَمَّا كُنْتُ فِي بَعْضِ اَلْبَوَادِي اِسْتَقْبَلَنِي أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ أَيْنَ تَذْهَبُ إِنِّي أَرَى وَجْهَ مَقْتُولٍ ثُمَّ قَالَ لِي أَخْرِجْ يَدَكَ فَفَعَلْتُ فَقَالَ يَدُ مَقْتُولٍ ثُمَّ…
رفید غلام یزید بن عمرو بن هبیره گوید: ابن هبیره بر من غضب کرد و قسم خورد که مرا بکشد من از او گریختم و بامام صادق علیه السلام پناهنده شدم و گزارش خود را بحضرت بیان کردم، امام بمن فرمود: برو و او را از جانب من سلام برسان و باو بگو: من غلامت رفید را پناه دادم، با خشم خود باو آسیبی مرسان، بحضرت عرضکردم: قربانت گردم او اهل شامست و عقیده پلیدی دارد، فرمود: چنان که بتو میگویم نزدش برو، من راه را در پیش گرفتم، چون به بیابانی رسیدم، مرد عربی بمن رو آورد و گفت کجا میروی؟ من چهره مردیکه کشته شود در تو میبینم، آنگاه گفت: دستت را بیرون کن، چون بیرون کردم، گفت: دست مردیست که کشته می شود، سپس گفت: پایت را نشان ده، چون نشان دادم، گفت پای مردیست که کشته می شود، باز گفت: تنت را ببینم، چون تنم را دید. گفت: تن…
إِنَّ رُوَاةَ اَلْكِتَابِ كَثِيرٌ وَ إِنَّ رُعَاتَهُ قَلِيلٌ وَ كَمْ مِنْ مُسْتَنْصِحٍ لِلْحَدِيثِ مُسْتَغِشُّ لِلْكِتَابِ فَالْعُلَمَاءُ يَحْزُنُهُمْ تَرْكُ اَلرِّعَايَةِ وَ اَلْجُهَّالُ يَحْزُنُهُمْ حِفْظُ اَلرِّوَايَةِ فَرَاعٍ يَرْعَى حَيَاتَهُ وَ رَاعٍ يَرْعَى هَلَكَتَهُ فَعِنْدَ ذَلِكَ اِخْتَلَفَ اَلرَّاعِيَانِ وَ تَغَايَرَ اَلْفَرِيقَانِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: همانا روایت کنندگان قرآن بسیارند و رعایت کنندگانش کم چه بسا مردمی که نسبت بحدیث خیرخواه و نسبت بقرآن خیانتگرند، علما از رعایت نکردن غمگینند و جاهلان از حفظ روایت(از اینکه نتوانند روایت را حفظ کنند غمگینند)، یکی در پی حفظ حیات خود است و دیگری در پی هلاکت خویش، در اینجاست که دو دسته رعایت کننده اختلاف پیدا میکنند و از هم جدا میشوند(در صورتی که بحسب ظاهر و در نظر مردم جاهل هر دو دسته ستایش شوند).
إِنَّ اَللَّهَ عَظِيمٌ رَفِيعٌ لاَ يَقْدِرُ اَلْعِبَادُ عَلَى صِفَتِهِ وَ لاَ يَبْلُغُونَ كُنْهَ عَظَمَتِهِ لا تُدْرِكُهُ اَلْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ اَلْأَبْصارَ وَ هُوَ اَللَّطِيفُ اَلْخَبِيرُ وَ لاَ يُوصَفُ بِكَيْفٍ وَ لاَ أَيْنٍ وَ حَيْثٍ وَ كَيْفَ أَصِفُهُ بِالْكَيْفِ وَ هُوَ اَلَّذِي كَيَّفَ اَلْكَيْفَ حَتَّى صَارَ كَيْفاً فَعَرَفْتُ اَلْكَيْفَ بِمَا كَيَّفَ لَنَا مِنَ اَلْكَيْفِ أَمْ كَيْفَ أَصِفُهُ بِأَيْنٍ وَ هُوَ اَلَّذِي أَيَّنَ اَلْأَيْنَ حَتَّى صَارَ أَيْناً فَعُرِفَتِ اَلْأَيْنُ بِمَا أَيَّنَ لَنَا مِنَ اَلْأَيْنِ أَمْ كَيْفَ أَصِفُهُ بِحَيْثٍ وَ هُوَ اَلَّذِي حَيَّثَ…
امام صادق علیه السلام فرمود: خدا بزرگست و با رفعت بندگان توصیفش نتوانند و بحقیقت عظمتش نرسند، بیناییها او را درک نکنند و او بیناییها را درک کند و او لطیف و آگاهست، بچگونگی و جایگزینی و چه سویی توصیف نشود(نتوان گفت خدا چگونه است یا بکجاست یا در چه سو است)چگونه توانم او را بچگونگی وصف کنم با اینکه چگونگی را او آفرید تا چگونگی شد و بوسیله چگونگی که برای ما قرار داد چگونگی شناخته شد یا چگونه توانم او را بجایگزینی وصف کنم در صورتی که او جا را آفرید تا جا محقق شد و ما بوسیله جایگزینی که برای ما قرار داد معنی جایگزینی را فهمیدیم، یا چگونه توانم او را به در چه سو است وصف کنم در صورتی که او سو و جهت آفرید تا آن محقق شد و ما بوسیله جهتی که برای خود ما قرار داد سو و جهت را فهمیدیم، پس خدای-تبارک و…
