إِنَّ اَللَّهَ لاَ يَقْدِرُ أَحَدٌ قَدْرَهُ فَكَمَا لاَ يَقْدِرُ أَحَدٌ قَدْرَهُ كَذَلِكَ لاَ يَقْدِرُ أَحَدٌ قَدْرَ نَبِيِّهِ ص فَكَذَلِكَ لاَ يَقْدِرُ أَحَدٌ قَدْرَ اَلْمُؤْمِنِ إِنَّهُ لَيَلْقَى أَخَاهُ فَيُصَافِحُهُ فَيَنْظُرُ اَللَّهُ إِلَيْهِمَا وَ اَلذُّنُوبُ تَحَاتُّ عَنْ وُجُوهِهِمَا حَتَّى يَتَفَرَّقَا كَمَا تَحُطُّ اَلرِّيحُ اَلشَّدِيدَةُ اَلْوَرَقَ عَنِ اَلشَّجَرِ.
به راستی، کسی قدر خداوند را نمی داند و همان طور که کسی قدر او را نمی داند قدر پیامبرش صلی الله علیه و آله را نیز نمی داند و همان طور که کسی قدر پیامبرش صلی الله علیه و آله را نمی داند قدر مومن را نیز نمی داند. به راستی، چون مومن برادرش را دیدار کند و با او دست دهد خداوند به آن دو بنگرد و گناهان از رخسارشان فرو ریزد تا آنگاه که از یک دیگر جدا شوند همان طور که باد شدید برگ را از درخت فرو ریزاند.
أَنَّهُ عَزَّى رَجُلاً بِابْنٍ لَهُ فَقَالَ لَهُ اَللَّهُ خَيْرٌ لاِبْنِكَ مِنْكَ وَ ثَوَابُ اَللَّهِ خَيْرٌ لَكَ مِنْهُ فَلَمَّا بَلَغَهُ جَزَعُهُ عَلَيْهِ عَادَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ قَدْ مَاتَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فَمَا لَكَ بِهِ أُسْوَةٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّهُ كَانَ مُرَاهِقاً قَالَ إِنَّ أَمَامَهُ ثَلاَثَ خِصَالٍ شَهَادَةَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ رَحْمَةَ اَللَّهِ وَ شَفَاعَةَ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَلَنْ يَفُوتَهُ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ .
امام صادق علیه السلام مردی فرزند مرده را تسلیت داد و فرمود: خداوند برای فرزندت بهتر از خود توست و پاداش خدا برای تو بهتر از فرزندت است. به امام علیه السلام خبر آوردند که آن مرد دوباره بی قراری می کند. آن حضرت علیه السلام بازگشت و به او فرمود: بی گمان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نیز جان سپرد. چرا سرمشق نمی گیری؟ آن مرد عرض کرد: فرزندم بدکار بود. آن حضرت علیه السلام فرمود: به راستی، سه چیز پیش روی فرزندت است: گواهی به یگانگی خداوند، رحمت خدا و شفاعت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، پس هرگز یکی از این سه چیز را از دست نخواهد داد.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص مَنْ مَاتَ لاَ يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع أَحْوَجُ مَا يَكُونُ إِلَى مَعْرِفَتِهِ إِذَا بَلَغَ نَفْسُهُ هَكَذَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ فَقَالَ لَقَدْ كُنْتُ عَلَى أَمْرٍ حَسَنٍ .
عیسی بن سری گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: هر که در حالی جان سپارد که امامش را نمی شناسد به مرگ زمان جاهلیت مرده است. امام صادق علیه السلام فرمود: چون جان انسان به اینجا رسد-و با دست به سینه اش اشاره نمود-بیشترین چیزی که به آن نیاز خواهد داشت شناخت امامش است، پس آنگاه فرمود: اعتقاد تو در شناخت امام نیکوست. 2-. . . امام صادق علیه السلام فرمود: امامی که فرمانپذیری از او واجب است از ما می باشد، هر که او را انکار کند یهودی یا مسیحی بمیرد. به خدا سوگند از آن هنگام که خدای گرامی و بزرگ جان حضرت آدم علیه السلام را ستاند زمین از امامی که مردم را به سوی خدا رهنمون شود و حجت بر بندگان باشد خالی نمانده است، هر که امام را وارهد نابود شود و هر که…
إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ وَ لَمْ يُصَلِّ عَلَى اَلنَّبِيِّ ص خُطِئَ بِهِ طَرِيقَ اَلْجَنَّةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: چون یکی از شما نماز گزارد و در نماز بر پیامبر صلی الله علیه و آله صلوات نفرستد با نماز خویش راهی جز بهشت را پیموده است. و نیز فرمود: هر که نام من نزد او برده شود و او صلوات نفرستد به دوزخ درآید و خداوند او را از رحمت خویش دور سازد.
لَيْسَ اَلنَّاصِبُ مَنْ نَصَبَ لَنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ لِأَنَّكَ لَمْ تَجِدْ رَجُلاً يَقُولُ أَنَا اَلنَّاصِبُ أُبْغِضُ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ لَكِنَّ اَلنَّاصِبَ مَنْ نَصَبَ لَكُمْ وَ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّكُمْ تَتَوَالَوْنَا وَ أَنَّكُمْ مِنْ شِيعَتِنَا .
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به راستی، آنگاه که دوستداران علی علیه السلام در دنیا هستند و هنوز به بهشت نرفته اند بهشت مشتاق دیدار آنها باشد و نورش به فزونی آنان را فرا گیرد و همانا آن هنگام که هنوز دشمنان علی علیه السلام در دنیا هستند و به دوزخ نرفته اند دوزخ بر آنان خشم گیرد و نعره اش را بر آنان شدت بخشد. 4-. . . امام صادق علیه السلام فرمود: ناصبی آن کس نیست که ما اهل بیت را دشمن بدارد؛ زیرا بی تردید کسی را نیابی که گوید: من دشمن محمد و آل محمد هستم بلکه ناصبی آن کس باشد که با شما شیعیان دشمنی کند در حالی که می داند شما ولایت ما را پذیرفته اید و از شیعیان ما هستید.
جَاءَنِي اِبْنُ عَمِّكَ كَأَنَّهُ أَعْرَابِيٌّ مَجْنُونٌ عَلَيْهِ إِزَارٌ وَ طَيْلَسَانٌ وَ نَعْلاَهُ فِي يَدِهِ فَقَالَ لَوْ أَنَّ قَوْماً يَقُولُونَ فِيكَ قُلْتُ لَهُ لَسْتَ عَرَبِيّاً قَالَ بَلَى قُلْتُ إِنَّ اَلْعَرَبَ لاَ تُبْغِضُ عَلِيّاً ع قُلْتُ لَهُ لَعَلَّكَ مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِالْحَوْضِ أَمَا وَ اَللَّهِ لَئِنْ أَبْغَضْتَهُ ثُمَّ وَرَدْتَ عَلَى اَلْحَوْضِ لَتَمُوتَنَّ عَطَشاً .
اسحاق بن جریر بجلی گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: پسر عمویت همانند عرب بیابان نشینی دیوانه نزد من آمد و در حالی که لنگی بر روی خود انداخته و جامه ای بلند به تن کرده بود و نعلین خویش را بر دست گرفته بود به من گفت: مردم در باره تو چیزهایی می گویند. گفتم: آیا تو عرب شهرنشین نیستی؟ گفت: آری، هستم. گفتم: به راستی، عرب های شهرنشین با علی علیه السلام دشمن نیستند، سپس به او گفتم: شاید از کسانی هستی که حوض کوثر را تکذیب می کنند. آگاه باش که به خدا سوگند اگر علی علیه السلام را دشمن بداری، سپس به حوض کوثر درآیی بی گمان از تشنگی جان سپاری. 15-. . . امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: جبرییل علیه السلام بر پیامبر صلی الله علیه و آله فرود آمد و گفت: ای محمد خداوند بر تو سلام می…
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ لِي جَاراً لَسْتُ أَنْتَبِهُ إِلاَّ عَلَى صَوْتِهِ إِمَّا تَالِياً كِتَاباً يَخْتِمُهُ أَوْ يُسَبِّحُ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ نَاصِبِيّاً فَسَأَلْتُ عَنْهُ فِي اَلسِّرِّ وَ اَلْعَلاَنِيَةِ فَقِيلَ لِي إِنَّهُ مُجْتَمِعُ اَلْمَحَارِمِ قَالَ فَقَالَ يَا مَيْسَرَةُ يَعْرِفُ شَيْئاً مِمَّا أَنْتَ عَلَيْهِ قُلْتُ اَللَّهُ أَعْلَمُ فَحَجَجْتُ مِنْ قَابِلٍ فَسَأَلْتُ عَنِ اَلرَّجُلِ فَوَجَدْتُهُ لاَ يَعْرِفُ شَيْئاً مِنْ هَذَا اَلْأَمْرِ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ…
میسر بیاع زطی گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفتم و عرض کردم: فدایت شوم همسایه ای دارم که با صدای او از خواب برمی خیزم؛ یا قرآن می خواند و آیات را تکرار می کند و می گرید و می نالد و یا دعا می کند. از دیگران در باره کارهای او در نهان و آشکار پرسیدم، گفتند: او از همه حرام ها پرهیز می کند. امام علیه السلام فرمود: ای میسر آیا بر آنچه تو معتقدی اعتقاد دارد؟ عرض کردم: خدا داناتر است. راوی گوید که سال آینده حج گزاردم و از اعتقاد آن مرد پرسیدم و دریافتم که ولایت اهل بیت علیهم السلام را باور ندارد. نزد امام صادق علیه السلام رفتم و دیگر بار در باره آن مرد سخن گفتم. امام علیه السلام مانند سال گذشته از من پرسید: آیا به آنچه تو معتقدی اعتقاد دارد؟ عرض کردم: نه. فرمود: ای میسر کدام قسمت زمین حرمت دارتر…
إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ يَشْفَعُ لِحَمِيمِهِ وَ قَالَ ذَلِكَ مَعْلُومٌ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ نَاصِبِيّاً فَلَوْ شَفَعَ كُلُّ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ وَ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ فَمَا شُفِّعُوهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، مومن از دوست صمیمی خود شفاعت خواهد کرد مگر اینکه دشمن اهل بیت علیهم السلام باشد و اگر همه پیامبران فرستاده شده و همه فرشتگان تقرب یافته در باره دشمن اهل بیت علیهم السلام شفاعت کنند پذیرفته نخواهد شد.
مَنِ اِدَّعَى اَلْإِمَامَةَ وَ لَيْسَ بِإِمَامٍ فَقَدِ اِفْتَرَى عَلَى اَللَّهِ وَ عَلَى رَسُولِهِ وَ عَلَيْنَا.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که ادعای امامت کند و امام نباشد بی تردید بر خدا و پیامبرش و بر ما دروغ بسته است.
إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نُصِبَ لِفَاطِمَةَ ع قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ وَ أَقْبَلَ اَلْحُسَيْنُ ع رَأْسُهُ عَلَى يَدِهِ فَإِذَا رَأَتْهُ شَهَقَتْ شَهْقَةً لاَ يَبْقَى فِي اَلْجَمْعِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ إِلاَّ بَكَى لَهَا فَيُمَثِّلُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ رَجُلاً لَهَا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ هُوَ يُخَاصِمُ قَتَلَتَهُ بِلاَ رَأْسٍ فَيَجْمَعُ اَللَّهُ قَتَلَتَهُ وَ اَلْمُجَهِّزِينَ عَلَيْهِ وَ مَنْ شَرِكَ فِي قَتْلِهِ فَيَقْتُلُهُمْ حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِهِمْ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع ثُمَّ يُنْشَرُونَ…
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چون روز رستاخیز فرا رسد عمارتی گنبدی و فروغین برای فاطمه سلام الله علیها بنا کنند و حسین علیه السلام در حالی که سرش را بر دست گرفته به سوی عمارت آید، پس چون فاطمه سلام الله علیها او را بیند آنچنان ناله ای سر دهد که هیچ فرشته تقرب یافته و هیچ پیامبر فرستاده شده و هیچ بنده مومن باقی نماند جز آنکه بر او بگرید، پس آنگاه خدای گرامی و بزرگ پیکری بی سر را در نیکوترین روی بیافریند تا با قاتلان حسین علیه السلام پیکار کند و خداوند قاتلان و یاری کنندگان و شرکت کنندگان در قتل او را گرد هم آورد و بکشد، سپس زنده شوند و امیر مومنان علیه السلام آنان را بکشد، پس آنگاه بار دیگر زنده شوند و امام حسن علیه السلام آنان را بکشد، سپس دوباره…
صَحِبْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع فِي طَرِيقِ مَكَّةَ مِنَ اَلْمَدِينَةِ فَنَزَلَ مَنْزِلاً يُقَالُ لَهُ عُسْفَانُ ثُمَّ مَرَرْنَا بِجَبَلٍ أَسْوَدَ عَلَى يَسَارِ اَلطَّرِيقِ وَحْشٍ فَقُلْتُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا أَوْحَشَ هَذَا اَلْجَبَلَ مَا رَأَيْتُ فِي اَلطَّرِيقِ جَبَلاً مِثْلَهُ فَقَالَ يَا اِبْنَ كَثِيرٍ أَ تَدْرِي أَيُّ جَبَلٍ هَذَا هَذَا جَبَلٌ يُقَالُ لَهُ اَلْكَمَدُ وَ هُوَ عَلَى وادي وَادٍ مِنْ أَوْدِيَةِ جَهَنَّمَ فِيهِ قَتَلَةُ اَلْحُسَيْنِ ع اِسْتَوْدَعَهُمُ اَللَّهُ يَجْرِي مِنْ تَحْتِهِ مِيَاهُ جَهَنَّمَ مِنَ اَلْغِسْلِينِ وَ اَلصَّدِيدِ وَ اَلْحَمِيمِ وَ مَا يَخْرُجُ…
عبد الله بن بکر ارجانی گوید: با امام صادق علیه السلام در راه مدینه تا مکه همسفر بودم. در منزلگاهی که«عسفان»نام داشت فرود آمدیم و پس آنگاه حرکت کرده و به کوهی سیاه و هراسناک که در سمت چپ مسیر بود گذر کردیم. به امام علیه السلام عرض کردم: ای پسر پیامبر خدا، این کوه چه هراسناک است در راه کوهی مانند این ندیدم. امام علیه السلام فرمود: ای پسر بکر آیا می دانی این چه کوهی است؛ این کوه را«کمد»گویند که بر وادی ای از وادی های دوزخ قرار دارد و خداوند قاتلان پدرم حسین علیه السلام را در آن به بند کشیده است و آب های چرکین و خونابه و آب های جوشان و آنچه که از دوزخ درآید و چرک آبی که از فرج زنان زناکار در آید و آنچه که از آتش زبانه زننده و آتش درهم شکننده و«سقر»و«جحیم»و«هاویه»و «سعیر»در آید از زیر این کوه…
إِنَّ آلَ أَبِي سُفْيَانَ قَتَلُوا اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُمْ وَ قَتَلَ هِشَامٌ زَيْدَ بْنَ عَلِيٍّ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ وَ قَتَلَ اَلْوَلِيدُ يَحْيَى بْنَ زَيْدٍ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ عَلَى قَتْلِ ذُرِّيَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ ص .
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، آل ابی سفیان، حسین بن علی علیهما السلام را کشتند و خداوند حکومت آنان را برانداخت و هشام، زید بن علی را کشت و خداوند حکومتش را برانداخت و ولید، یحیی بن زید را کشت و خداوند حکومتش را به سبب کشتن فرزندان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برانداخت. لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان باد