قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع أَخْبِرْنِي عَنِ اَلْكَبَائِرِ قَالَ هِيَ خَمْسٌ وَ هُنَّ مِمَّا أَوْجَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِنَّ اَلنَّارَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اَللّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ قَالَ إِنَّ اَلَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ اَلْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً وَ قَالَ يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِذا لَقِيتُمُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ اَلْأَدْبار إِلَى آخِرِ اَلْآيَةِ وَ رَمْيُ اَلْمُحْصَناتِ اَلْغافِلاتِ َتْلُ مُؤْمِنٍ مُتَعَمِّداً عَلَى دِينِهِ .
عبید بن زراره گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که گناهان کبیره را برایم بازگوی. فرمود: گناهان کبیره پنج تا هستند که خدای گرامی و بزرگ دوزخ را بر آنها واجب نموده است. خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «همانا خدا این را که با وی انباز گیرند نبخشاید» نسا ، آیه 48 و می فرماید: «همانا کسانی که مال های یتیم را به ستم می خورند جز این نیست که در شکم هایشان آتشی فرو می خورند و زودا که به آتش افروخته دوزخ در آیند» نسا ، آیه 10 و می فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده اید چون در میدان جنگ با انبوه حمله ور کافران روبرو شدید پس پشت ها را به آنها برمگردانید(مگریزید). . . تا پایان آیه» انفال ، آیه 15 و 16 ، تهمت زدن به زنان پاکدامن و کشتن عمدی مومن به خاطر دینش.
دَخَلْنَا عَلَيْهِ فَابْتَدَأَ فَقَالَ مَنْ أَكَلَ مَالَ اَلْيَتِيمِ سَلَّطَ اَللَّهُ عَلَيْهِ مَنْ يَظْلِمُهُ وَ عَلَى عَقِبِهِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ لْيَخْشَ اَلَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اَللّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلاً سَدِيداً .
معلی بن خنیس گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفتیم و او خود سخن آغاز نمود و فرمود: هر که مال یتیم را بخورد خداوند کسی را بر او یا فرزندانش چیره سازد که بر آنان ستم کند و همانا خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «و کسانی که اگر پس از خود فرزندانی ناتوان باز گذارند بر بینوایی و تباه شدن آنان بیمناکند باید در باره یتیمان بترسند و از خدا پروا کنند و سخنی راست و استوار گویند» نسا ، آیه 9
مَا مِنْ ذِي مَالٍ ذَهَبٍ وَ لاَ فِضَّةٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ سَلَّطَ عَلَيْهِ شُجَاعاً أَقْرَعَ يُرِيدُهُ وَ هُوَ يَحِيدُ عَنْهُ فَإِذَا رَأَى أَنَّهُ لاَ يَتَخَلَّصُ مِنْهُ و أَمْكَنَهُ مِنْ يَدِهِ فَقَضَمَهَا كَمَا يُقْضَمُ اَلْفُجْلُ حَتَّى يَصِيرَ طَوْقاً فِي عُنُقِهِ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ اَلْقِيامَةِ َ مَا مِنْ ذِي مَالٍ وَ إِبِلٍ أَوْ بَقَرٍ أَوْ غَنَمٍ يَمْنَعُ زَكَاةَ مَالِهِ إِلاَّ حَبَسَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ بِقَاعٍ قَرْقَرٍ يَطَؤُهُ كُلُّ ذِي…
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ طلادار و نقره داری نباشد که زکات دارایی اش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و اژدهایی را که از بسیاری زهر در سرش، موی سرش ریخته بر او مسلط سازد، آن اژدها در پی او رود و او بگریزد و آنگاه که ببیند نمی تواند از دستش رهایی یابد دستش را به سوی اژدها دراز کرده و آن اژدها مانند ترب دستش را خرد خرد بجود، سپس بر گرد گردنش حلقه زند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «زودا به آنچه بخل می ورزیدند در روز رستاخیز طوق گردنشان شود» آل عمران ، آیه 180 و هیچ شتردار و گاودار و گوسفندداری نباشد که زکات مالش را نپردازد جز آنکه خداوند او را در روز رستاخیز در زمینی صاف و لغزنده به بند کشد و هر حیوان سم داری او را…
بَعَثَنِي إِنْسَانٌ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع زَعَمَ أَنَّهُ يَفْزَعُ فِي مَنَامِهِ يَرَى اِمْرَأَتَهُ تَأْتِيهِ فَيَصِيحُ حَتَّى سَمِعَ اَلْجِيرَانُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع اِذْهَبْ فَقُلْ لَهُ إِنَّكَ لاَ تُؤَدِّي اَلزَّكَاةَ فَقَالَ بَلَى وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأُؤَدِّيهَا قَالَ فَقُلْ لَهُ إِنْ كُنْتَ تُؤَدِّيهَا فَإِنَّكَ لاَ تُؤْتِيهَا أَهْلَهَا .
عبد الله گوید: کسی مرا نزد امام صادق علیه السلام فرستاد و ادعا می کرد از زنی که در خوابش می آید، می هراسد و می گفت که شبی چنان نعره زدم که همسایگان صدایم را شنیدند. امام صادق علیه السلام فرمود: بازگرد و به او بگو: آیا زکات دارایی ات را نمی پردازی؟ چون فرموده امام علیه السلام را به او رسانیدم گفت: به خدا سوگند که بی تردید زکاتم را می پردازم. امام علیه السلام دیگر بار فرمود: پس او را بگو که اگر آن را می پردازی لا بد به مستحقش نمی دهی.
مَنْ مَنَعَ اَلزَّكَاةَ سَأَلَ اَلرَّجْعَةَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ اَلْمَوْتُ قالَ رَبِّ اِرْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که زکات را نپردازد هنگام مرگ درخواست بازگشت کند و این همان سخن خدای گرامی و بزرگ است که می فرماید: «تا چون یکی از آنان را مرگ فرا رسد گوید که پروردگارا مرا بازگردانید. شاید در آنچه واگذاشته ام کار نیک و شایسته کنم» مومنون ، آیه 99 و 100
ذَنْبَانِ فِي اَلْإِسْلاَمِ لاَ يَقْضِي فِيهِمَا أَحَدٌ بِحُكْمِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا اَلزَّانِي اَلْمُحْصَنُ يَرْجُمُهُ وَ مَانِعُ اَلزَّكَاةِ يَضْرِبُ عُنُقَهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: دو کشتن در اسلام باشد که به دستور خدای گرامی و بزرگ کسی آن دو را روا ندارد و به انجام نرساند تا اینکه قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد: زناکاری را که زن دارد سنگسار کند و آن کس را که زکات نمی دهد گردن زند.
مَنْ مَنَعَ اَلزَّكَاةَ فَلْيَمُتْ إِنْ شَاءَ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً .
و نیز فرمود: هر که قیراطی از زکاتش را نپردازد اگر خواهد یهودی بمیرد یا مسیحی(مسلمان نخواهد مرد).
مَنْ مَنَعَ قِيرَاطاً مِنَ اَلزَّكَاةِ فَمَا هُوَ بِمُؤْمِنٍ وَ لاَ مُسْلِمٍ وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع مَا ضَاعَ مَالٌ فِي بَرٍّ أَوْ بَحْرٍ إِلاَّ بِمَنْعِ اَلزَّكَاةِ وَ قَالَ إِذَا قَامَ اَلْقَائِمُ أَخَذَ مَانِعَ اَلزَّكَاةِ فَضَرَبَ عُنُقَهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ دارایی ای در خشکی و دریا تباه نشود جز با نپرداختن زکات. و نیز فرمود: آنگاه که قایم آل محمد علیهم السلام به پا خیزد نپردازنده زکات را گردن زند.
تَارِكُ اَلزَّكَاةِ وَ قَدْ وَجَبَتْ لَهُ كَمَانِعِهَا وَ قَدْ وَجَبَتْ عَلَيْهِ.
مستحقی که از گرفتن زکات خودداری کند مانند کسی است که زکات بر او واجب شود و از پرداخت آن سرباز زند.
مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَحُجَّ حِجَّةَ اَلْإِسْلاَمِ وَ لَمْ تَمْنَعْهُ مِنْ ذَلِكَ حَاجَةٌتُجْحِفُ بِهِ أَوْ مَرَضٌ لاَ يُطِيقُ اَلْحَجَّ مِنْ أَجْلِهِ أَوْ سُلْطَانٌ يَمْنَعُهُ فَلْيَمُتْ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که جان سپارد و حج واجب خویش را به جا نیاورد بی آنکه نیازمندی و ناداری او را از حج بازدارد یا بیماری ای که به سبب آن توان حج گزاری را از دست دهد یا قدرتمندی او را از حج بازدارد اگر خواهد یهودی بمیرد یا مسیحی(مسلمان نخواهد مرد).
مَنْ مَضَتْ لَهُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ فَقَدْ خُذِلَ وَ نَزَعَ رِبْقَةَ اَلْإِيمَانِ مِنْ عُنُقِهِ فَإِنْ مَاتَ فِي هَذِهِ اَلثَّلاَثَةِ أَيَّامٍ كَانَ كَافِراً بِاللَّهِ اَلْعَظِيمِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که سه روز پیاپی بر او بگذرد و سوره «قل هو الله احد»را تلاوت نکند او را به خود وانهاده شود و ریسمان ایمان را از گردنش باز گشوده است و اگر در این سه روز جان سپارد به خدای بزرگ کافر شده است.
مَنْ مَضَتْ لَهُ جُمُعَةٌ لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ عَلَى دِينِ أَبِي لَهَبٍ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که جمعه ای یک هفته بر او بگذرد و سوره «قل هو الله احد»را تلاوت نکند و پس آنگاه بمیرد بر دین ابو لهب مرده است.
