امام جعفر صادق (علیه السلام)
مِنْ مَخْزُونِ عِلْمِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَلْإِتْمَامُ فِي أَرْبَعَةِ مَوَاطِنَ حَرَمِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ حَرَمِ رَسُولِهِ ص وَ حَرَمِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع وَ حَرَمِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع .
امام صادق(ع)فرمود: از اسرار پنهانی در گنجینه علم الهی تمام خواندن نماز در چهار جا است حرم خدای عز و جل و حرم رسول خدا و حرم امیر المومنین و حرم حسین بن علی(ع).
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَرَضَ عَلَيْكُمُ اَلصَّلَوَاتِ اَلْخَمْسَ فِي أَفْضَلِ اَلسَّاعَاتِ فَعَلَيْكُمْ بِالدُّعَاءِ فِي أَدْبَارِ اَلصَّلَوَاتِ.
امام صادق(ع)فرمود: خدای عز و جل نمازهای پنجگانه را در بهترین ساعت بر شما واجب فرموده است بر شما است که پس از نمازها از دعا غفلت نکنید.
إِنَّ آدَمَ ع اِشْتَكَى فَاشْتَهَى فَاكِهَةً فَانْطَلَقَ هِبَةُ اَللَّهِ يَطْلُبُ لَهُ فَاكِهَةً فَاسْتَقْبَلَهُ جَبْرَئِيلُ فَقَالَ لَهُ أَيْنَ تَذْهَبُ يَا هِبَةَ اَللَّهِ فَقَالَ إِنَّ آدَمَ يَشْتَكِي وَ إِنَّهُ اِشْتَهَى فَاكِهَةً قَالَ لَهُ فَارْجِعْ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ قَبَضَ رُوحَهُ قَالَ فَرَجَعَ فَوَجَدَهُ قَدْ قَبَضَهُ اَللَّهُ فَغَسَّلَتْهُ اَلْمَلاَئِكَةُ ثُمَّ وُضِعَ وَ أُمِرَ هِبَةُ اَللَّهِ أَنْ يَتَقَدَّمَ وَ يُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَتَقَدَّمَ وَ صَلَّى عَلَيْهِ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ خَلْفَهُ وَ أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ أَنْ يُكَبِّرَ عَلَيْهِ خَمْساً…
امام صادق علیه السلام فرمود: آدم(ع)بیمار شد و دلش میوه ای خواست هبه الله(فرزندش)رفت تا میوه ای بدست آورد جبرییل اش پیش آمد و گفتش ای هبه الله کجا میروی؟ گفت: آدم از درد مینالد و میل بمیوه ای پیدا کرده است جبرییل گفت: باز گرد که خدای عز و جل جان آدم را گرفت فرمود: بازگشت و دید خدا جانش را گرفته است فرشتگان اش شستند و جنازه اش بر زمین گذاشته شد و هبه الله مامور شد که جلو بایستد و نماز بر او بخواند پس هبه الله پیشاپیش فرشتگان و فرشتگان بدنبالش بر آدم نماز خواندند و خدای عز و جل بر او وحی کرد که پنج تکبیر بر جنازه بگوید و از طرف پایین با مدارا بمیان قبرش بگذارند و قبر را با زمین مسطح و مساوی نماید سپس فرمود شما نیز با مردگان خود این چنین رفتار کنید.
لاَ تُعَادُ اَلصَّلاَةُ إِلاَّ مِنْ خَمْسَةٍ اَلطَّهُورِ وَ اَلْوَقْتِ وَ اَلْقِبْلَةِ وَ اَلرُّكُوعِ وَ اَلسُّجُودِ ثُمَّ قَالَ ع اَلْقِرَاءَةُ سُنَّةٌ وَ اَلتَّشَهُّدُ سُنَّةٌ وَ اَلتَّكْبِيرُ سُنَّةٌ وَ لاَ تَنْقُضُ اَلسُّنَّةُ اَلْفَرِيضَةَ. .
امام صادق(ع)فرمود: نماز را نباید دوباره خواند مگر از پنج چیز کسری داشته باشد طهارت و وقت و قبله و رکوع و سجود و سپس فرمود حمد و سوره خواندن در نماز سنت است و تشهد سنت است و تکبیر سنت است و نباید فریضه سنت را در هم شکند.
خَمْسَةٌ يُتِمُّونَ فِي سَفَرٍ كَانُوا أَوْ فِي حَضَرٍ اَلْمُكَارِي وَ اَلْكَرِيُّ وَ اَلْأَشْتَقَانُ وَ هُوَ اَلْبَرِيدُ وَ اَلرَّاعِي وَ اَلْمَلاَّحُ لِأَنَّهُ عَمَلُهُمْ. .
امام صادق(ع)فرمود: پنج کس بایستی نماز را تمام بخوانند در سفر باشند یا در شهر خودشان 1-آنکه چارپا کرایه میدهد. 2-کسی که خود را کرایه میدهد برای راه پیمایی. 3-نامه رسان و قاصد. 4-چوپان-5-کشتیبان برای اینکه کار و پیشه اینان سفر است.
إِذَا دَخَلَ اَلْمُؤْمِنُ من قَبْرَهُ كَانَتِ اَلصَّلاَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَ اَلزَّكَاةُ عَنْ يَسَارِهِ وَ اَلْبِرُّ مُظِلٌّ عَلَيْهِ وَ ينتحي يَتَنَحَّى اَلصَّبْرُ نَاحِيَةً قَالَ فَإِذَا دَخَلَ عَلَيْهِ اَلْمَلَكَانِ اَللَّذَانِ يَلِيَانِ مُسَاءَلَتَهُ قَالَ اَلصَّبْرُ لِلصَّلاَةِ وَ اَلزَّكَاةِ وَ اَلْبِرِّ دُونَكُمْ صَاحِبَكُمْ فَإِنْ عَجَزْتُمْ عَنْهُ فَإِنَّا دُونَهُ.
آنگاه که مومن وارد گورش شود نماز در سمت راست او و زکات در سمت چپش باشد؛ نیکی بر او سایه افکند و شکیبایی در کناری بایستد، و چون آن دو فرشته ای که وظیفه بازپرسی او را بر عهده دارند درآیند، شکیبایی به نماز و زکات و نیکی گوید که مراقب دوست خود باشید و اگر درماندید من او را حفظ می کنم.
مَنْ قَالَ فِي وَتْرِهِ إِذَا أَوْتَرَ ; أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ ; سَبْعِينَ مَرَّةً وَ هُوَ قَائِمٌ فَوَاظَبَ عَلَى ذَلِكَ حَتَّى مَضَى لَهُ سَنَةٌ كَتَبَهُ اَللَّهُ عِنْدَهُ مِنَ اَلْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ َ وَجَبَتْ لَهُ اَلْمَغْفِرَةُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که در نماز وتر در حال ایستاده هفتاد بار 20 - 1 «استغفر الله و اتوب الیه»گوید و یک سال بر این کار مداومت ورزد خداوند او را در زمره استتغفارجویان در سحرگاهان نویسد و آمرزش از سوی خدای گرامی و بزرگ بر او واجب گردد.
أُقْعِدَ رَجُلٌ مِنَ اَلْأَخْيَارِ فِي قَبْرِهِ قِيلَ لَهُ يَا أَبَا خَالِدٍ إِنَّا جَالِدُوكَ مِائَةَ جَلْدَةٍ مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ فَقَالَ لاَ أُطِيقُهَا فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى اِنْتَهَوْا إِلَى جَلْدَةٍ وَاحِدَةٍ فَقَالُوا لَيْسَ مِنْهَا بُدٌّ فَقَالَ فِيمَا تَجْلِدُونِّي فِيهَا قَالُوا إِنَّكَ صَلَّيْتَ يَوْماً بِغَيْرِ وُضُوءٍ وَ مَرَرْتَ عَلَى ضَعِيفٍ فَلَمْ تَنْصُرْهُ قَالَ فجلده فَجَلَدُوهُ جَلْدَةً مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَامْتَلَأَ قَبْرُهُ نَاراً.
امام صادق علیه السلام فرمود: فرشتگان یکی از نیکوکاران را در گورش بنشانند و به او گویند: به عنوان عذاب الهی تو را باید صد تازیانه بزنیم. او گوید: طاقتش را ندارم؛ پس پیوسته از آن صد ضربه بکاهند تا به یک ضربه برسد و گویند: چاره دیگری نیست؛ این یک ضربه را باید بزنیم. او گوید: از چه رو می خواهید بر من تازیانه بزنید؟ آنان گویند: تو را از آن رو تازیانه می زنیم که روزی را بی وضو نماز گزاردی و بر ناتوانی گذر کردی و یاریش نکردی؛ پس تازیانه ای از عذاب الهی بر او زنند که گورش مملو از آتش شود.
دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَمِيدَةَ أُعَزِّيهَا بِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَبَكَتْ وَ بَكَيْتُ لِبُكَائِهَا ثُمَّ قَالَتْ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عِنْدَ اَلْمَوْتِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَهُ ثُمَّ قَالَ اِجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ قَالَتْ فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلاَّ جَمَعْنَاهُ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ شَفَاعَتَنَا لاَ تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلاَةِ .
ابو بصیر گوید: نزد ام حمیده(همسر امام صادق علیه السلام)رفته و به خاطر وفات امام صادق علیه السلام به او تسلیت گفتم. او گریست و من نیز از گریه اش گریستم، سپس گفت: ای ابو محمد اگر هنگام مرگ آن حضرت علیه السلام بر سر بالینش می آمدی چیز شگفتی می دیدی، آن حضرت علیه السلام چشمانش را گشود و فرمود: همه خویشان را گرد آورید، همه خویشان را گرد هم آوردیم، پس بر آنان نگریست و پس آنگاه فرمود: به راستی، شفاعت ما به آنکه نماز را سبک شمارد نرسد.
إِذَا قَامَ اَلْعَبْدُ إِلَى اَلصَّلاَةِ أَقْبَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ بِوَجْهِهِ فَلاَ يَزَالُ مُقْبِلاً عَلَيْهِ حَتَّى يَلْتَفِتَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَإِذَا اِلْتَفَتَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ أَعْرَضَ عَنْهُ.
چون بنده به نماز بایستد خدای گرامی و بزرگ به او رو کند و پیوسته به او روی کند تا آنگاه که آن بنده سه بار رویش را برگرداند؛ پس چون این گونه کند خداوند از او روی برگرداند.
اَلصَّلاَةُ وُكِّلَ بِهَا مَلَكٌ لَيْسَ لَهُ عَمَلٌ غَيْرُهَا فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَبَضَهَا ثُمَّ صَعِدَ بِهَا فَإِنْ كَانَتْ مِمَّا تُقْبَلُ قُبِلَتْ وَ إِنْ كَانَتْ مِمَّا لاَ تُقْبَلُ قِيلَ لَهُ رُدَّهَا عَلَى عَبْدِي فَيَنْزِلُ بِهَا حَتَّى يَضْرِبَ بِهَا وَجْهَهُ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ أُفٍّ لَكَ لاَ يَزَالُ لَكَ عَمَلٌ يغنيني يُعْنِتُنِي .
امام صادق علیه السلام فرمود: فرشته ای بر نماز گمارده شده که کار دیگری ندارد، پس چون بنده نمازش را به پایان برد آن فرشته نماز را بگیرد و به بالا برد. اگر از نمازهای قبول شده باشد قبول شود و چنانچه از قبول شده ها نباشد خدا به آن فرشته فرماید: آن را بر بنده ام باز گردان و او نماز را فرود آورده و به روی آن بنده زند و گوید: اف بر تو باد پیوسته کاری می کنی که مرا به سختی می افکنی.
مَنْ تَرَكَ صَلاَةَ اَلْعَصْرِ غَيْرَ نَاسٍ لَهَا حَتَّى تَفُوتَهُ وَتَرَهُ اَللَّهُ أَهْلَهُ وَ مَالَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
هر که نماز عصر را بی آنکه فراموش کند واپس اندازد تا آنکه از دست بدهد خداوند او را در روز رستاخیز بی زن و فرزند و بی مال وانهد.
