إِذَا دَخَلَ اَلْمُؤْمِنُ من قَبْرَهُ كَانَتِ اَلصَّلاَةُ عَنْ يَمِينِهِ وَ اَلزَّكَاةُ عَنْ يَسَارِهِ وَ اَلْبِرُّ مُظِلٌّ عَلَيْهِ وَ ينتحي يَتَنَحَّى اَلصَّبْرُ نَاحِيَةً قَالَ فَإِذَا دَخَلَ عَلَيْهِ اَلْمَلَكَانِ اَللَّذَانِ يَلِيَانِ مُسَاءَلَتَهُ قَالَ اَلصَّبْرُ لِلصَّلاَةِ وَ اَلزَّكَاةِ وَ اَلْبِرِّ دُونَكُمْ صَاحِبَكُمْ فَإِنْ عَجَزْتُمْ عَنْهُ فَإِنَّا دُونَهُ.
آنگاه که مومن وارد گورش شود نماز در سمت راست او و زکات در سمت چپش باشد؛ نیکی بر او سایه افکند و شکیبایی در کناری بایستد، و چون آن دو فرشته ای که وظیفه بازپرسی او را بر عهده دارند درآیند، شکیبایی به نماز و زکات و نیکی گوید که مراقب دوست خود باشید و اگر درماندید من او را حفظ می کنم.