احادیث درباره ید واحد از امام صادق (ع)

مَنْ قَصَّ أَظَافِيرَهُ يَوْمَ اَلْخَمِيسِ وَ تَرَكَ وَاحِدَةً لِيَوْمِ اَلْجُمُعَةِ نَفَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ اَلْفَقْرَ.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر که ناخن هایش را در روز پنج شنبه کوتاه کند و یکی را برای روز جمعه باقی گذارد، خدای گرامی و بزرگ او را از تهیدستی دور بدارد.

مَنْ صَلَّى بِأَذَانٍ وَ إِقَامَةٍ صلاة صَلَّى خَلْفَهُ صَفَّانِ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَنْ صَلَّى بِإِقَامَةٍ بِغَيْرِ أَذَانٍ صَلَّى خَلْفَهُ صَفٌّ وَاحِدٌ قُلْتُ لَهُ وَ كَمْ مِقْدَارُ كُلِّ صَفٍّ فَقَالَ أَقَلُّهُ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ أَكْثَرُهُ مَا بَيْنَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْأَرْضِ .

مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: هر که با اذان و اقامه نماز را به جا آورد، پشت سر او دو صف از فرشتگان نماز را به جا آورند و هر که با اقامه بدون اذان نماز را به جا آورد پشت سر او یک صف از فرشتگان نماز گزارند. عرض کردم که در ازای هر صف چقدر است؟ امام علیه السلام فرمود: کوتاه ترین آن میانه مشرق و مغرب و بلندترین آن میانه آسمان و زمین است

قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا إِسْحَاقُ مَنْ طَافَ بِهَذَا اَلْبَيْتِ طَوَافاً وَاحِداً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ مَحَا عَنْهُ أَلْفَ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ أَلْفَ دَرَجَةٍ وَ غَرَسَ لَهُ أَلْفَ شَجَرَةٍ فِي اَلْجَنَّةِ وَ كَتَبَ لَهُ ثَوَابَ عِتْقِ أَلْفِ نَسَمَةٍ حَتَّى إِذَا وَصَلَ إِلَى اَلْمُلْتَزَمِ فَتَحَ اَللَّهُ لَهُ ثَمَانِيَةَ أَبْوَابِ اَلْجَنَّةِ يُقَالُ لَهُ اُدْخُلْ مِنْ أَيِّهَا شِئْتَ قَالَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ هَذَا كُلُّهُ لِمَنْ طَافَ قَالَ نَعَمْ أَ فَلاَ أُخْبِرُكَ بِمَا هُوَ أَفْضَلُ مِنْ هَذَا قُلْتُ بَلَى قَالَ مَنْ قَضَى لِأَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ…

اسحاق گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: ای اسحاق هر که بر گرد این خانه یک بار طواف کند، خداوند برای او هزار حسنه نویسد و هزار گناه از او پاک سازد و هزار درجه او را بر فراز برد و هزار درخت برای او در بهشت بکارد و پاداش آزاد نمودن هزار بنده را برای او نویسد تا آن هنگام که چون به ملتزم(پشت خانه خدا که مردم خود را به آن می چسبانند و می بوسند)برسد، خداوند هشت در بهشت را برای او باز گشاید و به او فرماید: از هر کدام که خواستی به درون گام گذار. راوی در ادامه گوید: عرض کردم: فدایت شوم همه این پاداش ها از آن طواف گر است؟ فرمود: آری. آیا تو را به چیزی آگاه سازم که فضیلت مندتر از طواف است؟ عرض کردم: آری. فرمود: هر که نیازی از برادر مومنش را بر آورد، خداوند برای او طوافی و طوافی و طوافی-و تا ده بر…

قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا أَبَا هَارُونَ أَنْشِدْنِي فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَنْشَدْتُهُ قَالَ فَقَالَ لِي أَنْشِدْنِي كَمَا يُنْشِدُونَ يَعْنِي بِالرِّقَّةِ قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ هَذَا اَلشَّعْرَ اُمْرُرْ عَلَى جَدَثِ اَلْحُسَيْنِ فَقُلْ لِأَعْظُمِهِ اَلزَّكِيَّةِ َالَ فَبَكَى ثُمَّ قَالَ زِدْنِي فَأَنْشَدْتُهُ اَلْقَصِيدَةَ اَلْأُخْرَى قَالَ فَبَكَى وَ سَمِعْتُ اَلْبُكَاءَ مِنْ خَلْفِ اَلسِّتْرِ قَالَ فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ يَا أَبَا هَارُونَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع شِعْراً فَبَكَى وَ أَبْكَى عَشَرَةً كُتِبَ لَهُمُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع شِعْراً…

ابو هارون گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابو هارون شعری در باره امام حسین علیه السلام بخوان، پس من نیز شعری خواندم. امام علیه السلام فرمود: آن گونه بخوان که رقت انگیزانه خوانند. من نیز خواندم: امرر علی جدث الحسین فقل لاعظمه الزکیه یعنی بر مزار حسین علیه السلام گذر نما و به استخوانهای پاک پیکرش بگو. راوی گوید: امام علیه السلام گریید و فرمود باز بخوان و من قصیده دیگری خواندم و گریید و گریستن زنان را از پشت پرده شنیدم. چون شعرخوانی خویش را به پایان بردم، امام علیه السلام فرمود: ای ابو هارون هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و بگرید و ده نفر را بگریاند، بهشت برای او نوشته شود و هر که شعری در باره امام حسین علیه السلام خواند و بگرید و پنج نفر را بگریاند بهشت برای او…

قَالَ لِي يَا أَبَا عُمَارَةَ أَنْشِدْنِي لِلْعَبْدِيِّ فِي اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ فَبَكَى قَالَ ثُمَّ أَنْشَدْتُهُ فَبَكَى قَالَ فَوَ اَللَّهِ مَا زِلْتُ أُنْشِدُهُ وَ يَبْكِي حَتَّى سَمِعْتُ اَلْبُكَاءَ مِنَ اَلدَّارِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا عُمَارَةَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَأَبْكَى خَمْسِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى أَرْبَعِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى ثَلاَثِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى عِشْرِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي…

ابی عماره منشد گوید که امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابو عماره در باره امام حسین علیه السلام شعری برای من بخوان. راوی گوید که شعری خواندم و گریست و دیگر بار شعری خواندم و گریست و سوگند به خدا که پیوسته شعر می خواندم و او می گریست تا آنگاه که صدای گریه را از اندرون خانه شنیدم. امام علیه السلام مرا فرمود: ای ابو عماره هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و پنجاه نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و چهل نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و سی نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و بیست نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه…

قَالَ لُقْمَانُ لاِبْنِهِ يَا بُنَيَّ لِكُلِّ شَيْ ءٍ عَلاَمَةٌ يُعْرَفُ بِهَا وَ يُشْهَدُ عَلَيْهَا وَ إِنَّ لِلدِّينِ ثَلاَثَ عَلاَمَاتٍ اَلْعِلْمَ وَ اَلْإِيمَانَ وَ اَلْعَمَلَ بِهِ وَ لِلْإِيمَانِ ثَلاَثُ عَلاَمَاتٍ اَلْإِيمَانُ بِاللَّهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ لِلْعَالِمِ ثَلاَثُ عَلاَمَاتٍ اَلْعِلْمُ بِاللَّهِ وَ بِمَا يُحِبُّ وَ بِمَا يَكْرَهُ وَ لِلْعَامِلِ ثَلاَثُ عَلاَمَاتٍ اَلصَّلاَةُ وَ اَلصِّيَامُ وَ اَلزَّكَاةُ وَ لِلْمُتَكَلِّفِ ثَلاَثُ عَلاَمَاتٍ يُنَازِعُ مَنْ فَوْقَهُ وَ يَقُولُ مَا لاَ يَعْلَمُ وَ يَتَعَاطَى مَا لاَ يَنَالُ وَ لِلظَّالِمِ ثَلاَثُ عَلاَمَاتٍ يَظْلِمُ مَنْ…

امام صادق(ع)فرمود: لقمان بفرزندش گفت: جان فرزند هر چیز را علامتی است که بدان شناخته گردد و گواه آن است دین را هم سه علامت است: دانش و ایمان و عمل بدین، و ایمان را سه علامت است ایمان بخدا و کتابهای آسمانی و پیغمبران خدا و دانشمند را سه علامت است: شناختن خدا و آنچه خدایش دوست دارد و آنچه خدا را ناخوش آید و رفتارکننده بدین را سه علامت است: نماز و روزه و زکاه، و دانشمند نما را سه علامت است: با برتر از خود ستیزه کند و ندانسته چیزی گوید و بآنچه در دسترس او نیست دست طمع دراز کند، و ستمکار را سه علامت است: با برتر از خود بنافرمانی ستم روا دارد و با زیر دست بتعدی و زور، و ستمکاران را یار و یاور است و منافق را سه علامت است: زبانش با دلش مخالف است و دلش با کردارش، و نهانش با آشکارش، و گنهکار را سه…

ثَلاَثَةٌ يُرَدُّ عَلَيْهِمُ اَلدُّعَاءُ جَمَاعَةً وَ إِنْ كَانُوا وَاحِداً اَلرَّجُلُ يَعْطِسُ فَيُقَالُ لَهُ ;يَرْحَمُكُمُ اَللَّهُ; فَإِنَّ مَعَهُ غَيْرَهُ وَ اَلرَّجُلُ يُسَلِّمُ عَلَى اَلرَّجُلِ فَيَقُولُ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ اَلرَّجُلُ يَدْعُو لِلرَّجُلِ فَيَقُولُ عَافَاكُمُ اَللَّهُ.

یا علی سه چیز قوه حافظه را بیفزاید و بیماری را از تن به برد: کندر خوردن و مسواک کردن و قرآن خواندن،

يَقُولُ إِبْلِيسُ لَعَنَهُ اَللَّهُ مَا أَعْيَانِي فِي اِبْنِ آدَمَ فَلَنْ يُعْيِيَنِي مِنْهُ وَاحِدَةٌ مِنْ ثَلاَثٍ أَخْذُ مَالٍ مِنْ غَيْرِ حِلِّهِ أَوْ مَنْعُهُ مِنْ حَقِّهِ أَوْ وَضْعُهُ فِي غَيْرِ وَجْهِهِ.

امام صادق(ع)فرمود: ابلیس(خدا لعنتش کند)میگوید: هر چه مرا در باره آدمیزاد عاجز کند در گمراه کردنش با یکی از سه چیز هرگز عاجز نخواهم ماند: از راه غیر مشروع مال بدست آوردن یا حق مال را پرداخت نکردن یا در غیر محلش صرف کردن.

اَلْبَكَّاءُونَ خَمْسَةٌ آدَمُ وَ يَعْقُوبُ وَ يُوسُفُ وَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ع فَأَمَّا آدَمُ فَبَكَى عَلَى اَلْجَنَّةِ حَتَّى صَارَ فِي خَدَّيْهِ أَمْثَالُ اَلْأَوْدِيَةِ وَ أَمَّا يَعْقُوبُ فَبَكَى عَلَى يُوسُفَ حَتَّى ذَهَبَ بَصَرُهُ وَ حَتَّى قِيلَ لَهُ تَاللّهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتّى تَكُونَ حَرَضاً أَوْ تَكُونَ مِنَ اَلْهالِكِين وَ أَمَّا يُوسُفُ فَبَكَى عَلَى يَعْقُوبَ حَتَّى تَأَذَّى بِهِ أَهْلُ اَلسِّجْنِ فَقَالُوا لَهُ إِمَّا أَنْ تَبْكِيَ اَللَّيْلَ وَ تَسْكُتَ بِالنَّهَارِ وَ إِمَّا أَنْ تَبْكِيَ اَلنَّهَارَ وَ تَسْكُتَ بِاللَّيْلِ…

امام صادق(ع)فرمود: پنج تن گریه فراوان کردند آدم و یعقوب و یوسف و فاطمه دختر محمد(ص)و علی بن الحسین(ع)اما آدم برای دوری از بهشت آن چنان گریست که اثر اشک همچون رودخانه برخسارش نمایان شد و اما یعقوب بر فراق یوسف باندازه ای گریست که چشمش از دست رفت و او را گفتند این چنین که تو پیوسته بیاد یوسف هستی بخدا از بیماری لاغر و نحیف گردی و یا خود را نابود خواهی نمود. اما یوسف از دوری یعقوب آن چنان گریست که زندانیان ناراحت شدند و یوسف را گفتند یا شب گریه کن و روز آرام باش و یا روز گریه کن و شب آرام بگیر یوسف نیز با پیشنهاد آنان ساخت که در یکی از شبانه روز بگرید و اما فاطمه برای رسول خدا باندازه ای گریست که اهل مدینه ناراحت شدند و بحضرتش عرض کردند از بس گریستی ما را آزرده نمودی پس از این تذکر فاطمه از…

وَلَدٌ وَاحِدٌ يُقَدِّمُهُ اَلرَّجُلُ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ ولد وَلَداً يَبْقَوْنَ بَعْدَهُ يُدْرِكُونَ اَلْقَائِمَ .

امام صادق علیه السلام فرمود: فرزندی را که مرد از دست دهد برتر از هفتاد فرزندی است که پس از او باقی مانند و امام زمان علیه السلام را دریابند

أُقْعِدَ رَجُلٌ مِنَ اَلْأَخْيَارِ فِي قَبْرِهِ قِيلَ لَهُ يَا أَبَا خَالِدٍ إِنَّا جَالِدُوكَ مِائَةَ جَلْدَةٍ مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ فَقَالَ لاَ أُطِيقُهَا فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى اِنْتَهَوْا إِلَى جَلْدَةٍ وَاحِدَةٍ فَقَالُوا لَيْسَ مِنْهَا بُدٌّ فَقَالَ فِيمَا تَجْلِدُونِّي فِيهَا قَالُوا إِنَّكَ صَلَّيْتَ يَوْماً بِغَيْرِ وُضُوءٍ وَ مَرَرْتَ عَلَى ضَعِيفٍ فَلَمْ تَنْصُرْهُ قَالَ فجلده فَجَلَدُوهُ جَلْدَةً مِنْ عَذَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَامْتَلَأَ قَبْرُهُ نَاراً.

امام صادق علیه السلام فرمود: فرشتگان یکی از نیکوکاران را در گورش بنشانند و به او گویند: به عنوان عذاب الهی تو را باید صد تازیانه بزنیم. او گوید: طاقتش را ندارم؛ پس پیوسته از آن صد ضربه بکاهند تا به یک ضربه برسد و گویند: چاره دیگری نیست؛ این یک ضربه را باید بزنیم. او گوید: از چه رو می خواهید بر من تازیانه بزنید؟ آنان گویند: تو را از آن رو تازیانه می زنیم که روزی را بی وضو نماز گزاردی و بر ناتوانی گذر کردی و یاریش نکردی؛ پس تازیانه ای از عذاب الهی بر او زنند که گورش مملو از آتش شود.

اَلْقُضَاةُ أَرْبَعَةٌ ثَلاَثَةٌ فِي اَلنَّارِ وَ وَاحِدٌ فِي اَلْجَنَّةِ رَجُلٌ قَضَى بِجَوْرٍ وَ هُوَ يَعْلَمُ فَهُوَ فِي اَلنَّارِ وَ رَجُلٌ قَضَى بِجَوْرٍ وَ هُوَ لاَ يَعْلَمُ فَهُوَ فِي اَلنَّارِ وَ رَجُلٌ قَضَى بِحَقٍّ وَ هُوَ لاَ يَعْلَمُ فَهُوَ فِي اَلنَّارِ وَ رَجُلٌ قَضَى بِحَقٍّ وَ هُوَ يَعْلَمُ فَهُوَ فِي اَلْجَنَّةِ .

قاضی ها چهار گروهند: سه گروه در آتش و یک گروه در بهشت باشد: مردی که آگاهانه به ستم حکم کند به دوزخ رود و مردی که ناآگاهانه به ستم حکم کند نیز در دوزخ است و مردی که ناآگاهانه به حق حکم کند راهی دوزخ شود و مردی که آگاهانه به حق حکم نماید به بهشت رود.