قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا أَبَا هَارُونَ أَنْشِدْنِي فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَنْشَدْتُهُ قَالَ فَقَالَ لِي أَنْشِدْنِي كَمَا يُنْشِدُونَ يَعْنِي بِالرِّقَّةِ قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ هَذَا اَلشَّعْرَ اُمْرُرْ عَلَى جَدَثِ اَلْحُسَيْنِ فَقُلْ لِأَعْظُمِهِ اَلزَّكِيَّةِ َالَ فَبَكَى ثُمَّ قَالَ زِدْنِي فَأَنْشَدْتُهُ اَلْقَصِيدَةَ اَلْأُخْرَى قَالَ فَبَكَى وَ سَمِعْتُ اَلْبُكَاءَ مِنْ خَلْفِ اَلسِّتْرِ قَالَ فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ يَا أَبَا هَارُونَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع شِعْراً فَبَكَى وَ أَبْكَى عَشَرَةً كُتِبَ لَهُمُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع شِعْراً…
ابو هارون گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابو هارون شعری در باره امام حسین علیه السلام بخوان، پس من نیز شعری خواندم. امام علیه السلام فرمود: آن گونه بخوان که رقت انگیزانه خوانند. من نیز خواندم: امرر علی جدث الحسین فقل لاعظمه الزکیه یعنی بر مزار حسین علیه السلام گذر نما و به استخوانهای پاک پیکرش بگو. راوی گوید: امام علیه السلام گریید و فرمود باز بخوان و من قصیده دیگری خواندم و گریید و گریستن زنان را از پشت پرده شنیدم. چون شعرخوانی خویش را به پایان بردم، امام علیه السلام فرمود: ای ابو هارون هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و بگرید و ده نفر را بگریاند، بهشت برای او نوشته شود و هر که شعری در باره امام حسین علیه السلام خواند و بگرید و پنج نفر را بگریاند بهشت برای او…
قَالَ لِي يَا أَبَا عُمَارَةَ أَنْشِدْنِي لِلْعَبْدِيِّ فِي اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ فَبَكَى قَالَ ثُمَّ أَنْشَدْتُهُ فَبَكَى قَالَ فَوَ اَللَّهِ مَا زِلْتُ أُنْشِدُهُ وَ يَبْكِي حَتَّى سَمِعْتُ اَلْبُكَاءَ مِنَ اَلدَّارِ فَقَالَ لِي يَا أَبَا عُمَارَةَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع فَأَبْكَى خَمْسِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى أَرْبَعِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى ثَلاَثِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع فَأَبْكَى عِشْرِينَ فَلَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي…
ابی عماره منشد گوید که امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای ابو عماره در باره امام حسین علیه السلام شعری برای من بخوان. راوی گوید که شعری خواندم و گریست و دیگر بار شعری خواندم و گریست و سوگند به خدا که پیوسته شعر می خواندم و او می گریست تا آنگاه که صدای گریه را از اندرون خانه شنیدم. امام علیه السلام مرا فرمود: ای ابو عماره هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و پنجاه نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و چهل نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و سی نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و بیست نفر را گریاند، بهشت از آن اوست و هر که در باره امام حسین علیه…
مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع بَيْتاً مِنْ شِعرٍ فَبَكَى وَ أَبْكَى عَشَرَةً فَلَهُ وَ لَهُمُ اَلْجَنَّةُ فَلَمْ يَزَلْ حَتَّى قَالَ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِي اَلْحُسَيْنِ ع شِعْراً فَبَكَى وَ أَظُنُّهُ قَالَ أَوْ تَبَاكَى فَلَهُ اَلْجَنَّةُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که در باره امام حسین علیه السلام یک بیت شعر خواند و بگرید و ده نفر را بگریاند، بهشت از آن او و آنان است و هر که در باره امام حسین علیه السلام یک بیت شعر خواند و بگرید و نه نفر را بگریاند، بهشت از آن او و آنان است و پیوسته فرمود تا این که فرمود: هر که در باره امام حسین علیه السلام شعری خواند و بگرید-و به گمانم که فرمود: یا خویش را گریان نمایاند-بهشت از آن اوست
