عَنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَا تَحَبَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا اِفْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَيَتَحَبَّبُ إِلَيَّ بِالنَّافِلَةِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ اَلَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَ بَصَرَهُ اَلَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَ لِسَانَهُ اَلَّذِي يَنْطِقُ بِهِ وَ يَدَهُ اَلَّتِي أَعْطَيْتُهُ بِهَا وَ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي فِي مَوْتِ اَلْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ اَلْمَوْتَ وَ أَنَا أَكْرَهُ…
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کرده که خداوند تبارک و تعالی فرمود:بندۀ من با چیزی محبوبتر از انجام آنچه بر او واجب کرده ام به دوستی من گرایش پیدا نکند، ولی او به وسیلۀ خواندن نمازهای مستحبی به دوستی من می گراید تا او را دوست بدارم، من هر گاه او را دوست داشته باشم گوش او می شوم که با آن می شنود، و چشم او می شوم که با آن می بیند، زبان او می شوم که با آن سخن می گوید، و دست او می شوم که با آن می بخشد، و مردد نمی شوم در چیزی که انجام دهنده اش می باشم مانند ترددم در مرگ مؤمن، او از مرگ بدش می آید و من از ناراحتی او ناخشنودم.
عَنْ سَعْدَانَ بْنِ يَزِيدَ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ إِنِّي أَرَى مَنْ هُوَ شَدِيدُ اَلْحَالِ مُضَيَّقا عَلَيْهِ اَلْعَيْشُ وَ أَرَى نَفْسِي فِي سَعَةٍ مِنْ هَذِهِ اَلدُّنْيَا لاَ أَمُدُّ يَدِي إِلَى شَيْءٍ إِلاَّ رَأَيْتُ فِيهِ مَا أُحِبُّ وَ قَدْ أَرَى مَنْ هُوَ أَفْضَلُ مِنِّي قَدْ صُرِفَ ذَلِكَ عَنْهُ فَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ لِي اِسْتِدْرَاجا مِنَ اَللَّهِ لِي بِخَطِيئَتِي فَقَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَمَّا مَعَ اَلْحَمْدِ فَلاَ وَ اَللَّهِ .
سعدان بن یزید گوید:به امام صادق علیه السّلام عرض کردم:من کسی را دیدم که در حالت سختی بود و زندگانی بر او تنگ شده بود، و خودم را در گشایش از این دنیا دیدم، دستم را به سوی چیزی دراز نمی کنم مگر اینکه آن را محبوب خودم می بینم، و گاهی کسی را می بینم که او از من برتر است در حالی که این نعمتها به او نرسیده، می ترسم که این برای من آزمایشی از ناحیۀ خداوند باشد تا مرا به خطا و اشتباه اندازد. امام علیه السّلام فرمود:اگر در برابر نعمتها شاکر باشید باکی نیست.
لَا یَمحَضُ رَجُلٌ الإِیمانَ بِاللّه حَتّی یَکونَ اللّه أحَبَّ إلَیهِ مِن نَفسِهِ وَ أبیهِ وَ اُمِّهِ وُ وُلدِهِ وَ أهلِهِ وَ مالِهِ و مِنَ النّاسِ کُلِّهِم.
ایمانِ کسی برای خدا خالص نمی شود، مگر آن که خداوند، نزدش از خودش، پدرش، مادرش، فرزندانش، خانواده اش، اموالش و همه مردم، محبوب تر باشد.
