امام جعفر صادق (علیه السلام)
لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ حَجَّ دَهْرَهُ ثُمَّ لَمْ يَـزُرِالْحُسَـيْن بْنَ عَلِىٍّ عليه السلام لَكانَ تارِكا حَقّا مِنْ حُقُوقِ رَسُولِ اللّه صلى الله عليه و آله لأِ حَقَّ الْحُسَيْنِ عليه السلام فَريضَةٌ مِنَ اللّه تَعالى، واجِبَةٌ عَلى كُلِّ مُسْلِمٍ؛
اگر یکی از شما تمـام عمرش را احرام حج بندد، امّا امام حسین علیه السلام را زیارت نکند، هر آینه حقّی ازحقوق رسول خدا صلی الله علیه و آله راترک کرده است چرا که حق حسین علیه السلام فریضه ای است الهی و بر هر مسلمانی واجب و لازم است.
سَادَةُ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْمُرْسَلِينَ خَمْسَةٌ وَ هُمْ أُولُوا اَلْعَزْمِ مِنَ اَلرُّسُلِ َ عَلَيْهِمْ دَارَتِ اَلرَّحَى نُوحٌ وَ إِبْرَاهِيمُ وَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ عَلَى جَمِيعِ اَلْأَنْبِيَاءِ .
و فرمود، آقا و سرور پیغمبران و رسولان پنج نفرند که ایشان اولو العزم رسولانند و آسیای نبوت و رسالت گرد آنها میچرخد و ایشان: نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد است درود خدا بر محمد و خاندانش و بر تمام پیغمبران.
وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ َالَ اَلنَّجْمُ رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ اَلْعَلاَمَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .
داود جصاص گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بآیه (16-نحل)«و علاماتی گذاشت و بوسیله ستاره هدایت شوند»پرسیدم فرمود: ستاره رسول خدا صلی الله علیه و آله است و علامات ایمه علیهم السلام میباشند.
سَأَلَ اَلْهَيْثَمُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ أَنَا عِنْدَهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ َقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلنَّجْمُ وَ اَلْعَلاَمَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .
هیثم از امام صادق علیه السلام راجع به قول خدای عز و جل«و علاماتی گذاشت و بوسیله ستاره هدایت شوند»پرسید، امام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله ستاره است و علامات ایمه علیهم السلام اند.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُون فَرَسُولُ اَللَّهِ ص اَلذِّكْرُ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ ع اَلْمَسْئُولُونَ وَ هُمْ أَهْلُ اَلذِّكْرِ .
و باز امام صادق علیه السلام در باره آیه(44 سوره زخرف)فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله ذکر است و اهل بیتش علیهم السلام پرسش شوندگان و اهل ذکر باشند.
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَ لَمْ تَرَ إِلَى اَلَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اَللّهِ كُفْراً َلْآيَةَ قَالَ عَنَى بِهَا قُرَيْشاً قَاطِبَةً اَلَّذِينَ عَادَوْا رَسُولَ اَللَّهِ ص وَ نَصَبُوا لَهُ اَلْحَرْبَ وَ جَحَدُوا وَصِيَّةَ وَصِيِّهِ .
ابن کثیر: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل(29-سوره 4)«مگر آن کسان را ندیدی که نعمت خدا را بناسپاسی تغییر دادند-تا آخر آیه»پرسیدم، فرمود: مقصود، همه قریش است، آن کسان که با رسول خدا صلی الله علیه و آله دشمنی کردند و جنگ نمودند و وصیت او را در باره جانشینش انکار کردند.
تُعْرَضُ اَلْأَعْمَالُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص أَعْمَالُ اَلْعِبَادِ كُلَّ صَبَاحٍ أَبْرَارُهَا وَ فُجَّارُهَا فَاحْذَرُوهَا وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ تَعَالَى اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اَللّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ َ سَكَتَ.
ابو بصیر گوید امام صادق علیه السلام فرمود: در هر بامداد کردار بندگان نیکوکار و فاسق بر رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه می شود، پس بر حذر باشید(از کردار ناشایست)و همین است معنی قول خدای تعالی(105-سوره 9)«در عمل کوشید که خدا و رسولش کردار شما را میبینند»و ساکت شد.
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلاَنِ مِنَ اَلزَّيْدِيَّةِ فَقَالاَ لَهُ أَ فِيكُمْ إِمَامٌ مُفْتَرَضُ اَلطَّاعَةِ قَالَ فَقَالَ لاَ قَالَ فَقَالاَ لَهُ قَدْ أَخْبَرَنَا عَنْكَ اَلثِّقَاتُ أَنَّكَ تُفْتِي وَ تُقِرُّ وَ تَقُولُ بِهِ وَ نُسَمِّيهِمْ لَكَ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ وَ هُمْ أَصْحَابُ وَرَعٍ وَ تَشْمِيرٍ وَ هُمْ مِمَّنْ لاَ يَكْذِبُ فَغَضِبَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقَالَ مَا أَمَرْتُهُمْ بِهَذَا فَلَمَّا رَأَيَا اَلْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ خَرَجَا فَقَالَ لِي أَ تَعْرِفُ هَذَيْنِ قُلْتُ نَعَمْ هُمَا مِنْ أَهْلِ سُوقِنَا وَ هُمَا مِنَ اَلزَّيْدِيَّةِ وَ هُمَا…
سعید سمان گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که دو مرد زیدی مذهب بر آن حضرت وارد شدند و گفتند: آیا در میان شما امامی که اطاعتش واجب باشد هست؟ (و مقصودشان اثبات امامت زید بن علی بن الحسین علیهما السلام بود)فرمود: نه(امامی که مقصود شماست در میان ما نیست)آن دو نفر گفتند: مردمان موثق بما خبر دادند که شما بآن فتوی دهی و اعتراف کنی و عقیده داری و آن خبر دهندگان فلان و فلان هستند که نام میبریم و ایشان دارای تقوی و کوشش در عبادتند و دروغ نگویند، امام صادق علیه السلام در غضب شد و فرمود: من بآنها چنین دستوری نداده ام، چون آن دو نفر آثار غضب بر چهره امام دیدند، بیرون رفتند. حضرت بمن فرمود: این دو نفر را میشناسی؟ عرضکردم: آری، اینها اهل بازار ما هستند و از طایفه زیدیه میباشند و عقیده دارند که شمشیر…
عِنْدِي سِلاَحُ رَسُولِ اَللَّهِ ص لاَ أُنَازَعُ فِيهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَلسِّلاَحَ مَدْفُوعٌ عَنْهُ لَوْ وُضِعَ عِنْدَ شَرِّ خَلْقِ اَللَّهِ لَكَانَ خَيْرَهُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَا اَلْأَمْرَ يَصِيرُ إِلَى مَنْ يُلْوَى لَهُ اَلْحَنَكُ فَإِذَا كَانَتْ مِنَ اَللَّهِ فِيهِ اَلْمَشِيئَةُ خَرَجَ فَيَقُولُ اَلنَّاسُ مَا هَذَا اَلَّذِي كَانَ وَ يَضَعُ اَللَّهُ لَهُ يَداً عَلَى رَأْسِ رَعِيَّتِهِ .
عبد الاعلی بن اعین گوید: شنیدم که امام صادق علیه السلام می فرمود: اسلحه پیغمبر صلی الله علیه و آله نزد من است، کسی نسبت بآن با من نتواند نزاع کند(یعنی میراث مخصوص ماست یا آنکه خدا نگذارد کسی آن را بزور از ما برباید یا بودن آن را نزد ما انکار کند)همانا سلاح از آسیب محفوظ است در دست هر کس باشد از گناه و لغزش بر کنار است ، اگر بدست بدترین مخلوق خدا بیفتد بهترین ایشان شود(ولی خدا بدست او نمی اندازد)سپس فرمود: امر امامت در آخر بکسی رسد که چانه بسوی او کج شود(یعنی همه مطیع او شوند و یا آنکه طولانی شدن غیبتش سبب شود که مردم بشیعیانش دهن کجی کنند و استهزا نمایند)و چون خواست خدا در باره او صورت گیرد، بیرون شود، مردم گویند: این چه واقعه ای است، خدا از برکت آن حضرت بر سر رعیتش دست رحمت نهد(تا عقلشان…
تَرَكَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فِي اَلْمَتَاعِ سَيْفاً وَ دِرْعاً وَ عَنَزَةً وَ رَحْلاً وَ بَغْلَتَهُ اَلشَّهْبَاءَ فَوَرِثَ ذَلِكَ كُلَّهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع .
امام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله در میان کالای خویش شمشیری و زرهی و نیزه یی و زینی و استر شهبایی داشت که در ترکه او بود و همه بعلی بن ابی طالب علیه السلام بارث رسید(یعنی چون این اسلحه نشانه امامت و جانشینی آن حضرت بود، باو منتقل شد و اینها مانند دین و وصیت از ترکه خارج است).
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَسْئَلُونَكَ عَنِ اَلرُّوحِ قُلِ اَلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي َالَ خَلْقٌ أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِيلَ وَ مِيكَائِيلَ كَانَ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص وَ هُوَ مَعَ اَلْأَئِمَّةِ وَ هُوَ مِنَ اَلْمَلَكُوتِ .
ابو بصیر گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل«از تو در باره روح میپرسند بگو روح از امر پروردگار من است 87 سوره 17-»پرسیدم. فرمود: آن مخلوقی است بزرگتر از جبرییل و میکاییل که همراه رسول خدا صلی الله علیه و آله و همراه ایمه است و آن از عالم ملکوتست(یعنی آسمانی و روحانی است).
أَ تَرَوْنَ اَلْمُوصِيَ مِنَّا يُوصِي إِلَى مَنْ يُرِيدُ لاَ وَ اَللَّهِ وَ لَكِنْ عَهْدٌ مِنَ اَللَّهِ وَ رَسُولِهِ ص لِرَجُلٍ فَرَجُلٍ حَتَّى يَنْتَهِيَ اَلْأَمْرُ إِلَى صَاحِبِهِ .
عمرو بن اشعث گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام میفرمود: شما گمان میکنید هر کس از ما امامان که وصیت میکند، بهر کس میخواهد وصیت میکند؟ نه بخدا، چنین نیست، بلکه امر امامت عهد و فرمانی است از جانب خدا و رسولش صلی الله علیه و آله برای مردی پس از مردی(از ما خانواده)تا بصاحبش برسد(یعنی تا برسد بامام دوازدهم و یا اینکه امر امامت بدست خدا و رسولست تا باهل و مستحقش برسد).
