إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَ دِيكاً أَبْيَضَ عُنُقُهُ تَحْتَ اَلْعَرْشِ وَ رِجْلاَهُ فِي تُخُومِ اَلسَّابِعَةِ لَهُ جَنَاحٌ بِالْمَشْرِقِ وَ جَنَاحٌ بِالْمَغْرِبِ لاَ تَصِيحُ اَلدِّيَكَةُ حَتَّى يَصِيحَ فَإِذَا صَاحَ خَفَقَ بِجَنَاحَيْهِ ثُمَّ قَالَ ; سُبْحَانَ اَللَّهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ اَلَّذِي لَيْسَ يُحْلَفُ بِاسْمِهِ كَاذِباً; .
امام باقر علیه السلام فرمود: همانا خدای گرامی و بزرگ خروسی سپید را آفریده که گردنش در زیر عرش و پاهایش در انتهای زمین هفتم است. یک بالش در شرق و بال دیگرش در غرب است. تا آنگاه که آن خروس نخواند خروس های دیگر نخوانند و چون آواز سر دهد بال هایش را بجنباند و گوید: «سبحان الله سبحان الله العظیم الذی لیس کمثله شی »و خداوند فرازمند او را پاسخ دهد: هر که بر نام من به دروغ سوگند خورد به آنچه که گفتی ایمان نیاورده است.