قال الإمام باقر عليه السلام

احادیث درباره همنشین بد از امام باقر (ع)

امام محمد باقر (علیه السلام)

قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تُجَالِسِ اَلْأَغْنِيَاءَ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ يُجَالِسُهُمْ وَ هُوَ يَرَى أَنَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَة فَمَا يَقُومُ حَتَّى يَرَى أَنَّهُ لَيْسَ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَةٌ.

امام باقر علیه السّلام:با توانگران همنشینی مکن، زیرا بنده با آنها همنشینی می کند در حالی که عقیده اش این است که خداوند به او نعمت داده، بر نمی خیزد مگر اینکه خیال می کند که خداوند به او نعمتی نداده.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 49

كُنْتُ جَلِيساً لِعُمَرَ بْنِ عَبْدِ اَلْعَزِيزِ حَيْثُ دَخَلَ اَلْمَدِينَةَ فَأَمَرَ مُنَادِيَهُ فَنَادَى مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلِمَةٌ أَوْ ظُلاَمَةٌ فَلْيَأْتِ اَلْبَابَ فَأَتَى مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ يَعْنِي اَلْبَاقِرَ ع فَدَخَلَ إِلَيْهِ مَوْلاَهُ مُزَاحِمٌ فَقَالَ إِنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِّ بِالْبَابِ فَقَالَ لَهُ أَدْخِلْهُ يَا مُزَاحِمُ قَالَ فَدَخَلَ وَ عُمَرُ يَمْسَحُ عَيْنَيْهِ مِنَ اَلدُّمُوعِ فَقَالَ لَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَا أَبْكَاكَ يَا عُمَرُ فَقَالَ هِشَامٌ أَبْكَاهُ كَذَا وَ كَذَا يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ يَا عُمَرُ إِنَّمَا…

هشام بن معاذ گوید: عمر بن عبد العزیز که بمدینه وارد شد با منش همنشینی بوده به جارچی اش دستور داد و او اعلام کرد هر کس را ستمی رسید، و یا شکایتی از کسی دارد بدر بار بیاید امام باقر تشریف آورد نوکر عمر: مزاحم وارد شد و گفت: که محمد بن علی(ع)بر در خانه است گفت: باندرونش راهنمایی کن گوید: امام هنگامی داخل شد که عمر اشک از چشمان خود پاک میکرد محمد بن علی(ع)فرمود چرا گریه کرده ای؟ هشام گفت: یا ابن رسول الله جهت گریه اش چنین و چنان است فرمود: ای عمر براستی که دنیا بازاری از بازارها است گروهی از این بازار بیرون شدند و متاعی سودمند تهیه کرده بودند و گروهی دیگر متاع زیان بخش، چه بسا مردمی که از کارهای روزمره ما زیان ها دیدند تا مرگشان فرا رسید و ریشه کن شدند و سر افکنده از دنیا بیرون رفتند زیرا نه…

الخصال، ج 2، ص 104

لِلْمُؤْمِنِ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِشْرُونَ خَصْلَةً يَفِي لَهُ بِهَا عَلَى اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى أَنْ لاَ يَفَتِّنَهُ وَ لاَ يُضِلَّهُ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُعْرِيَهُ وَ لاَ يَجُوعَهُ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُشْمِتَ بِهِ عَدُوَّهُ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يَخْذُلَهُ وَ يَعْزِلَهُ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يَهْتِكَ سِتْرَهُ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يُمِيتَهُ غَرَقاً وَ لاَ حَرَقاً وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ لاَ يَقَعَ عَلَى شَيْ ءٍ وَ لاَ يَقَعَ عَلَيْهِ شَيْ ءٌ وَ لَهُ عَلَى اَللَّهِ أَنْ يَقِيَهُ مَكْرَ اَلْمَاكِرِينَ وَ لَهُ عَلَى…

امام باقر علیه السلام فرمود: مومن را بر عهده خدای عز و جل بیست خصلت ثابت است که خداوند بآنها وفا خواهد فرمود: بر خدای تبارک و تعالی است که او را آزمایشی گمراه کننده نفرماید و او را بر خدا است که برهنه و گرسنه اش نگذارد و او را بر خدا است که مورد سرزنش دشمنش قرار ندهد و او را بر خدا است که خوار و گوشه نشینش نسازد و او را بر خدا است که پرده آبرویش را ندرد و او را بر خدا است که با غرق شدن و سوختن جان او را نگیرد و او را بر خدا است که بر چیز خطرناکی نیفتد و چیز خطرناکی بر او نیفتد و او را بر خدا است که از نیرنگ نیرنگ بازان اش نگه دارد و او را بر خدا است که از حمله های ستمگران اش پناه دهد و او را بر خدا است که در دنیا و آخرت همنشین ما قرارش دهد و او را بر خدا است که از بیماری ها بآنچه صورت ظاهری…

الخصال، ج 3، ص 516
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه