قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّمَا شِيعَةُ عَلِيٍّ اَلشَّاحِبُونَ اَلنَّاحِلُونَ اَلذَّابِلُونَ ذَابِلَةٌ شِفَاهُهُمْ خَمِيصَةٌ بُطُونُهُمْ مُتَغَيِّرَةٌ أَلْوَانُهُمْ مُصْفَرَّةٌ وُجُوهُهُمْ إِذَا جَنَّ اَللَّيْلُ اِتَّخَذُوا اَلْأَرْضَ فِرَاشا وَ اِسْتَقْبَلُوا اَلْأَرْضَ بِجِبَاهِهِمْ كَثِيرٌ سُجُودُهُمْ كَثِيرَةٌ دُمُوعُهُمْ كَثِيرٌ دُعَاؤُهُمْ كَثِيرٌ بُكَاؤُهُمْ يَفْرَحُ اَلنَّاسُ وَ هُمْ مَحْزُونُونَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:شیعیان علی چهره هایشان غبار آلود و دارای اندامی لاغر و لبانی خشک و شکمهایی به پشت چسبیده و رنگ پریده و صورتی زرد هستند، هنگام شب زمین را بستر خود قرار داده و پیشانی بر خاک نهند، بسیار سجده کنند، همواره اشک می ریزند، دائما در حال دعا هستند، همیشه گریانند، مردم شادند و آنان اندوهگین.
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ سُئِلَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَنْهُمْ فَقَالَ إِذَا أَحْسَنُوا اِسْتَبْشَرُوا وَ إِذَا أَسَاءُوا اِسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَكَرُوا وَ إِذَا اُبْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا غَضِبُوا غَفَرُوا .
امام باقر علیه السّلام می فرماید:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله در باره مؤمنین پرسیدند، فرمود:هر گاه نیکی کنند شادمان گردند، و هر گاه بدی کنند طلب آمرزش نمایند، و هر گاه چیزی به آنها داده شود شکر گزارند، و هر گاه گرفتار شوند صبر کنند، و هر گاه خشمگین شوند ببخشند.
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِيعَتِنَا يَقُومُ إِلَى اَلصَّلاَةِ إِلاَّ اِكْتَنَفَتْهُ بِعَدَدِ مَنْ خَالَفَهُ مَلاَئِكَةٌ يُصَلُّونَ خَلْفَهُ يَدْعُونَ اَللَّهَ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ.
هیچ بنده ای از شیعیان ما به نماز نمی ایستد مگر آنکه به شمارۀ کسانی که مخالف اویند فرشتگان پشت سر او به نماز می ایستند، و برای او دعای خیر می کنند تا از نماز فارغ شود.
وَ قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ أَصْبَحَ يَجِدُ بَرْدَ حُبِّنَا عَلَى قَلْبِهِ فَلْيَحْمَدِ اَللَّهَ عَلَى بَادِي اَلنِّعَمِ قِيلَ وَ مَا بَادِي اَلنِّعَمِ قَالَ طِيبُ اَلْوِلاَدَةِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:هر که گذران عمر نماید و خنکی دوستی با ما را بر قلبش احساس کند، نخست باید خداوند را بر آغازین نعمتها ستایش کند، پرسیده شد:مقصود شما از آغازین نعمتها چیست؟فرمود: حلال زادگی.
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَحْبِبْ أَخَاكَ اَلْمُسْلِمَ و أَحْبِبْ لَهُ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِكَ وَ اِكْرَهْ لَهُ مَا تَكْرَهُ لِنَفْسِكَ إِذَا اِحْتَجْتَ فَاسْأَلْهُ وَ إِذَا سَأَلَكَ فَأَعْطِهِ وَ لاَ تَدَّخِرْ عَنْهُ خَيْرا فَإِنَّهُ لاَ يَدَّخِرُهُ عَنْكَ كُنْ لَهُ ظَهْرا فَإِنَّهُ لَكَ ظَهْرٌ إِنْ غَابَ فَاحْفَظْهُ فِي غَيْبَتِهِ وَ إِنْ شَهِدَ فَزُرْهُ وَ أَجِّلْهُ وَ أَكْرِمْهُ فَإِنَّهُ مِنْكَ وَ أَنْتَ مِنْهُ وَ إِنْ كَانَ عَلَيْكَ عَاتِبا فَلاَ تُفَارِقْهُ حَتَّى تَسُلَّ سَخِيمَتَهُ وَ مَا فِي نَفْسِهِ وَ إِذَا أَصَابَهُ خَيْرٌ فَاحْمَدِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِ وَ…
امام باقر علیه السّلام می فرماید:برادر مسلمانت را دوست بدار، و دوست بدار برای او آنچه را برای خود دوست داری، و آنچه را برای خودت نمی پسندی برای او هم مپسند، اگر نیازی داشتی رفع آن را از او بخواه، و اگر از تو چیزی خواست حاجتش را بر آور، هیچ خیری را از او پنهان مکن، همچنان که او از تو پنهان نمی کند، پشتیبان او باش زیرا او پشتیبان تو است، غیبتش را نگهدار، و اگر بازگشت به دیدار او برو، و او را تجلیل و اکرام کن، زیرا او از تو و تو از اویی، و اگر تو را سرزنش نمود از او نبر تا اینکه از دلخوری و گرفتگی جان آرامش پیدا کند، و زمانی که به او خیری رسید خدا را بر آن ستایش کن، و اگر گرفتار شد کمکش کن و او را تقویت کن.
