احادیث درباره شکر از امام باقر (ع)

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يُسْمَعَ مِنَ اَلْمُبْتَلَى اَلتَّعَوُّذُ مِنَ اَلْبَلاَءِ.

نقل شده که امام باقر علیه السّلام دوست نداشت که از شخص گرفتار کلمۀ تعوّذ را بشنود، یعنی: پناه بردن به خدا از بلا.

عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ اَلْحَذَّاءِ قَالَ : كُنْتُ مَعَ أَبِي جَعْفَرٍ فِي طَرِيقِ اَلْمَدِينَةِ فَوَقَعَ سَاجِدا لِلَّهِ فَقَالَ لِي حِينَ اِسْتَتَمَّ قَائِما يَا زِيَادُ أَنْكَرْتَ عَلَيَّ حِينَ رَأَيْتَنِي سَاجِدا فَقُلْتُ بَلَى جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ ذَكَرْتُ نِعْمَة أَنْعَمَهَا اَللَّهُ عَلَيَّ فَكَرِهْتُ أَنْ أَجُوزَ حَتَّى أُؤَدِّيَ شُكْرَهَا .

ابو عبیده حذاء گوید:در راه مدینه به همراه امام باقر علیه السّلام بودم، که ناگهان ایشان مشغول سجده برای خدا شدند، زمانی که تمام شد و ایستادند به من فرمود:ای زیاد از سجده کردن ناگهانی من در شگفت شدی؟گفتم:بلی فدایت شوم؛ فرمود:به یاد نعمتی افتادم که خداوند به من عطا فرموده بود، و بر من سخت آمد که بگذرم و شکر آن را بجا نیاورم.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَنْقَطِعُ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ مِنَ اَلْعِبَادِ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:شکر بندگان دائمی و همیشگی است.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ يَا مُوسَى اُشْكُرْنِي حَقَّ شُكْرِي قَالَ يَا رَبِّ كَيْفَ أَشْكُرُكَ حَقَّ شُكْرِكَ وَ اَلنِّعْمَةُ مِنْكَ وَ اَلشُّكْرُ عَلَيْهَا نِعْمَةٌ مِنْكَ فَقَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِذَا عَرَفْتَ أَنَّ ذَلِكَ مِنِّي فَقَدْ شَكَرْتَنِي حَقَّ شُكْرِي.

امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جل به موسی بن عمران فرمود:ای موسی، حق شکر مرا بجای آور.عرض کرد:پروردگارا چگونه حق شکرت را بجای آورم در حالی که نعمت از توست و شکر بر آن باز نعمت دیگری است از جانب تو.خداوند تبارک و تعالی فرمود: همین که شناختی که این اداء شکر نیز نعمت است حق شکر مرا بجای آورده ای.

عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ يَنْقَطِعُ اَلْمَزِيدُ مِنَ اَللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ اَلشُّكْرُ عَلَى اَلْعِبَادِ.

امام باقر علیه السّلام فرمود:افزایش نعمت از خدا نمی گسلد مگر اینکه شکر بندگان بگسلد.

قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تُجَالِسِ اَلْأَغْنِيَاءَ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ يُجَالِسُهُمْ وَ هُوَ يَرَى أَنَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَة فَمَا يَقُومُ حَتَّى يَرَى أَنَّهُ لَيْسَ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَةٌ.

امام باقر علیه السّلام:با توانگران همنشینی مکن، زیرا بنده با آنها همنشینی می کند در حالی که عقیده اش این است که خداوند به او نعمت داده، بر نمی خیزد مگر اینکه خیال می کند که خداوند به او نعمتی نداده.