فِي كُفْرِ اَلنِّعَمِ زَوَالُهَا
کفران نعمتها، سبب زوال آن است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
فِي كُفْرِ اَلنِّعَمِ زَوَالُهَا
کفران نعمتها، سبب زوال آن است.
كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا وَ شُكْرُهَا مُسْتَدِيمُهَا
کفران نعمت، زایل کننده و شکر، تداوم دهندۀ آن است.
كُفْرَانُ اَلنِّعَمِ يَزِلُّ اَلْقَدَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَم
کفران نعمتها، پا را می لغزاند و نعمتها را سلب می کند.
كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا
کفران نعمت، زایل کنندۀ آن است.
فِي كُفْرِ اَلنِّعَمِ زَوَالُهَا
کفران نعمتها، سبب زوال آن است.
كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا وَ شُكْرُهَا مُسْتَدِيمُهَا
کفران نعمت، زایل کننده و شکر، تداوم دهندۀ آن است.
كُفْرَانُ اَلنِّعَمِ يَزِلُّ اَلْقَدَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَم
کفران نعمتها، پا را می لغزاند و نعمتها را سلب می کند.
كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ مُزِيلُهَا
کفران نعمت، زایل کنندۀ آن است.
إِنَّ كُفْرَ اَلنِّعْمَةِ لُؤْمٌ وَ مُصَاحَبَةَ اَلْجَاهِلِ شُؤْم
همانا کفران نعمت، سبب نکوهش است و همراهی نادان، بدعاقبت است.
كُفْرُ اَلنِّعْمَةِ لُؤْمٌ وَ صُحْبَةُ اَلْأَحْمَقِ شُؤْم
کفران نعمت، سبب نکوهش و همراهی کردن احمق، بد عاقبت است.
كُفْرُ اَلنِّعَمِ مُجْلِبَةٌ لِحُلُولِ اَلنِّقَم
کفران نعمتها، کشایندۀ کینه هاست.
لَيْسَ مِنَ اَلتَّوْفِيقِ كُفْرَانُ اَلنِّعَم
کفران نعمت، از توفیق به دور است.