قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره اندازه از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۸۲ حدیث · صفحه ۱ از ۷

الثَّنَاءُ بِأَكْثَرَ مِنَ الِاسْتِحْقَاقِ مَلَقٌ وَ التَّقْصِيرُ عَنِ الِاسْتِحْقَاقِ عِيٌّ أَوْ حَسَدٌ؛

ستودن بیش از اندازه چاپلوسی است و کمتر از آن ناتوانی و حسادت.

نهج البلاغه، حکمت ۳۳۹

كَمَا تَشْتَهِي عَف

به اندازه ای که خواهش داری پاکدامن باش.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 333

اِسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ لَوَاقِحِ اَلْكِبْرِ كَمَا تَسْتَعِيذُونَ بِهِ مِنْ طَوَارِقِ اَلدَّهْرِ وَ اِسْتَعِدُّوا لِمُجَاهَدَتِهِ حَسَبَ اَلطَّاقَة

به خداوند پناه برید از کارهایی که آبستن خودبینی است چنانکه به او پناه می برید از مصیبتهای روزگار.و خود را برای مبارزۀ با آن به هر اندازه برایتان ممکن است مهیّا سازید.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 415

اَلْجَاهِلُ لَنْ يُلْقَى يلغى أَبَدا إِلاَّ مُفَرِّطا أَوْ مُفْرِطا

نادان را ملاقات نمی کنند نمی یابند مگر این که یا کوتاهی کننده است و یا از اندازه گذرانیده.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 99

لاَ يُقَنِّطَنَّكَ تَأْخِيرَ إِجَابَةِ اَلدُّعَاءِ فَإِنَّ اَلْعَطِيَّةَ عَلَى قَدْرِ اَلنِّيَّةِ وَ رُبَّمَا تَأَخَّرَتِ اَلْإِجَابَةُ لِيَكُونَ ذَلِكَ أَعْظَمَ لِأَجْرِ اَلسَّائِلِ وَ أَجْزَلَ لِعَطَاءِ اَلنَّائِل

تأخیر در اجابت دعایت تو را ناامید نسازد؛ زیرا بخشش به اندازه عزم است.و چه بسا اجابت به خاطر آن که مزد آن برای دعا کننده بزرگتر و بیشتر است، به تأخیر افتد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 249

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ رَضِيَ مِنَ اَلدُّنْيَا بِمَا يُجْزِيهِ كَانَ أَيْسَرُ مَا فِيهَا يَكْفِيهِ وَ مَنْ لَمْ يَرْضَ مِنَ اَلدُّنْيَا بِمَا يُجْزِيهِ لَمْ يَكُنْ فِيهَا شَيْءٌ يَكْفِيهِ.

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:هر که از دنیا به مقداری که او را کفایت کند راضی شود؛ کمترین چیز دنیا او را کفایت می کند، و هر که به اندازه ای که او را بس باشد راضی نشود؛ چیزی از دنیا کفایتش نخواهد کرد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 257

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ إِذَا أَتَاكُمُ اَلْحَدِيثُ مُتَجَاوِبا مُتَفَاوِتا فَمَا يُكَذِّبُ بَعْضُهُ بَعْضا فَلَيْسَ مِنِّي وَ لَمْ أَقُلْهُ وَ إِنْ قِيلَ قَدْ قَالَهُ وَ إِذَا أَتَاكُمُ اَلْحَدِيثُ يُصَدِّقُ بَعْضُهُ بَعْضا فَهُوَ مِنِّي وَ أَنَا قُلْتُهُ وَ مَنْ رَآنِي مَيِّتا كَمَنْ رَآنِي حَيّا وَ مَنْ زَارَنِي فَكُنْتُ لَهُ شَاهِدا وَ شَهِيدا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:هر گاه حدیثی برای شما خوانده شد که بسیار کمیاب و مختلف در عبارت بود، به اندازه ای که بخشی از آن بخش دیگر را تکذیب کند، یعنی متناقض باشد از من نیست، و من آن را نگفته ام، گرچه گفته شود او گفته. و هر گاه حدیثی نزد شما آوردند که بعض آن بعض دیگر را تصدیق می نمود، آن حدیث از من است و من آن را گفته ام، و هر کس هم مرا در زمان مرگم ببیند، مثل این است که مرا در زمان حیاتم دیده، و هر که مرا زیارت کند من شاهد او هستم و روز قیامت برایش شهادت می دهم.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 305

قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ يَصْلُحُ مِنَ اَلْكَذِبِ جِدٌّ وَ لاَ هَزْلٌ وَ لاَ أَنْ يَعِدَ أَحَدُكُمْ صَبِيَّة ثُمَّ لاَ يَفِيَ لَهُ وَ اَلْكَذِبُ يَهْدِي إِلَى اَلْفُجُورِ وَ اَلْفُجُورُ يَهْدِي إِلَى اَلنَّارِ وَ مَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ يَكْذِبُ حَتَّى يُقَالَ كَذَبَ وَ فَجَرَ وَ مَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ يَكْذِبُ حَتَّى لاَ يَبْقَى فِي قَلْبِهِ مَوْضِعُ إِبْرَةٍ صِدْقٌ فَيُسَمَّى عِنْدَ اَللَّهِ كَذَّابا .

امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:دروغ گفتن چه به صورت جد و چه شوخی روا نیست، و صحیح نیست که انسان فرزندش را وعده ای دهد و به آن عمل نکند، و دروغگویی انسان را به کارهای زشت می کشاند، و کارهای زشت انسان را بسوی دوزخ می برد، و همیشه اگر یکی از شماها دروغ بگوید، گفته می شود:دروغ گفت و بد کاری کرد، و همواره اگر دروغ بگویید به اندازه یک سر سوزن راست در قلب شما نمی ماند، و چنین شخصی نزد خدا از جمله بسیار دروغگویان ثبت شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 355

اَلْإِيمَانُ وَ اَلْإِخْلاَصُ وَ اَلْيَقِينُ وَ اَلْوَرَعُ اَلصَّبْرُ وَ اَلرِّضَا بِمَا يَأْتِي بِهِ اَلْقَدَر

ایمان، اخلاص، یقین و پارسایی، شکیبایی و خشنودی به آنچه اندازه گیری شده قدر است، می باشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 113

أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ بِعَاقِلٍ مَنِ اِنْزَعَجَ مِنْ قَوْلِ اَلزُّورِ فِيهِ وَ لاَ بِحَكِيمٍ مَنْ رَضِيَ بِثَنَاءِ اَلْجَاهِلِ عَلَيْهِ اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ مَا يُحْسِنُونَ وَ قَدْرُ كُلِّ اِمْرِئٍ مَا يُحْسِنُ فَتَكَلَّمُوا فِي اَلْعِلْمِ تَبَيَّنْ أَقْدَارُكُمْ .

امیر المومنین علیه السلام در بعضی از سخنرانیهایش میفرمود: بدانید کسی که از سخن ناحقی که باو گویند از جا کنده شود عاقل نیست، و آنکه بستایش نادان خرسند گردد حکیم نیست، مردم فرزند کارهای نیکشانند و ارزش هر کس باندازه کاریست که بخوبی انجام دهد، سخن علمی گویید تا ارزشتان هویدا شود.

الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص 50

كَمَا تَشْتَهِي عَف

به اندازه ای که خواهش داری پاکدامن باش.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 333

يَجْرِي اَلْقَضَاءُ بِالْمَقَادِيرِ عَلَى خِلاَفِ اَلاِخْتِيَارِ وَ اَلتَّدْبِير

قضا به اندازه ها روان می شود، بر خلاف گزینش و تدبیر انسانها .

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 130
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه