حُسْنُ اَلصَّبْرِ عَوْنٌ عَلَى كُلِّ أَمْر
نیکو شکیبایی کردن، یاور هر کاری است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
حُسْنُ اَلصَّبْرِ عَوْنٌ عَلَى كُلِّ أَمْر
نیکو شکیبایی کردن، یاور هر کاری است.
حسن الصّبر ملاك كلّ أمر.
شکیبایی نیکو، ملاک هر کاری است.
طُولُ اَلاِصْطِبَارِ مِنْ شِيَمِ اَلْأَبْرَار
شکیبایی بسیار، خلق و خوی نیکوکاران است.
إِنْ كَانَ فِي اَلْغَضَبِ اَلاِنْتِصَارُ فَفِي اَلْحِلْمِ ثَوَابُ اَلْأَبْرَار
اگر در خشم گرفتن، پیروزی بر دشمن باشد در بردباری کردن، پاداش نیکوکاران نهاده شده است.
ظَفِرَ بِسَنِيِّ اَلْمَغَانِمِ وَاضِعُ صَنَائِعِهِ فِي اَلْأَكَارِم
به غنیمتی درخشنده دست یافته، کسی که به بزرگواران نیکی کرده است.
لِسَانُ اَلْبَرِّ مُسْتَهْتِرٌ بِدَوَامِ اَلذِّكْر
زبان نیکوکار شیفتۀ، مداومت به ذکر است.
مُدَاوَمَةُ اَلذِّكْرِ قُوتُ اَلْأَرْوَاحِ وَ مِفْتَاحُ اَلصَّلاَح
مداومت بر ذکر، غذای روحها و کلید نیکوکار شدن است.
جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِنْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان
انکار کردن نیکی انسان ، سبب محرومیت شود.
لاَ تُسِئْ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ فَمَنْ أَسَاءَ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْهِ مُنِعَ اَلْإِحْسَان
به کسی که به تو نیکی کرده بدی مکن، زیرا کسی که بدی کند به کسی که به او نیکی نموده، از نیکی بازماند.
حُسْنُ اَلاِسْتِدْرَاكِ عُنْوَانُ اَلصَّلاَح
به نیکویی جبران کردن، نشانه نیکوکار شدن است.
اَلْإِيثَارُ أَعْلَى اَلْمَكَارِم
ایثار، بالاترین خصلتهای نیکوست.
غَايَةُ اَلْمَكَارِمِ اَلْإِيثَار
نهایت خصلتهای نیکو، ایثار است.