جستجوی «عقل»

ظَنُّ اَلرَّجُلِ عَلَى قَدْرِ عَقْلِه

گمان مرد، به اندازۀ خرد اوست.

ظَنُّ اَلْإِنْسَانِ مِيزَانُ عَقْلِهِ وَ فِعْلُهُ أَصْدَقُ شَاهِدٍ عَلَى أَصْلِه

گمان بشر، ترازوی خرد اوست و عملش، راست ترین گواه بر ریشۀ او.

إِنَّ اَلزُّهْدَ فِي اَلْجَهْلِ بِقَدْرِ اَلرَّغْبَةِ فِي اَلْعَقْل

بی رغبتی در نادانی، به اندازۀ رغبت در خرد است.

وَيْلٌ لِمَنْ تَمَادَى فِي جَهْلِهِ وَ طُوبَى لِمَنْ عَقَلَ وَ اِهْتَدَى

وای بر کسی که در نادانی خود به نهایت رسد و خوشا بر کسی که دریافت کند و راه راست یابد.

أَبْغَضُ اَلْخَلاَئِقِ إِلَى اَللَّهِ تَعَالَى اَلْجَاهِلُ لِأَنَّهُ حَرَمَهُ أَفْضَلَ مَا مَنَّ بِهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ هُوَ اَلْعَقْل

بدترین مردم نزد خداوند، نادان است، چون او را از برترین چیزی که به خلق خود ارزانی داشته منع نموده و آن خرد است.

مَنِ اِسْتَطَارَهُ مَنِ اِسْتَظْهَرَهُ اَلْجَهْلُ فَقَدْ عَصَى اَلْعَقْل

کسی که او را نادانی به پرواز درآورد، خرد را نافرمانی کرده است.

مَنْ غَلَبَ عَقْلُهُ شَهْوَتَهُ وَ حِلْمُهُ غَضَبَهُ كَانَ جَدِيرا بِحُسْنِ اَلسِّيرَة

هر که خرد بر شهوتش و بردباری بر خشمش چیره شود، شایستۀ اخلاق نیکو است.

غَرَّ عَقْلَهُ مَنْ أَتْبَعَهُ اَلْخُدَع

خودش فریب خورده، آن که از خدعه پیروی کند.

من ذكر اللّه سبحانه أحيى اللّه قلبه و نوّر عقله و لبّه

کسی که خدا را یاد کند، خداوند دل او را زنده و خرد و اندیشه اش را روشن گرداند.

مَنْ عَقَلَ قَنِع

هر که خرد ورزی کند، قناعت کند.

اَلسَّخَاءُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْلِ وَ اَلْقَنَاعَةُ بُرْهَانُ اَلنُّبْل

سخاوت، ثمرۀ خرد است و قناعت، نشانۀ زیرکی.

عَلَيْكَ بِالسَّخَاءِ فَإِنَّهُ ثَمَرَةُ اَلْعَقْل

بر تو باد به سخاوت، پس همانا سخاوت، میوۀ خرد است.