قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره پیامبر و علی از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۷۱ حدیث · صفحه ۶ از ۶

إنّ اللّه سبحانه أمر عباده تخييرا و نهاهم تحذيرا و كلّف يسيرا و لم يكلّف عسيرا و أعطى على «ايّام البيض»يعنى روزهاى سفيد و مراد به آن، سيزدهم،چهاردهم،و پانزدهم هر ماه است.

همانا خداوند به بندگان خود، فرمان داده از روی اختیار، و آنها را بازداشته در حالی که ترسانیده است.اندک، تکلیف نموده و دشوار تکلیف ننموده است. با عمل اندک بخشش بسیار نماید.نافرمانی نشده در حالی که مغلوب باشد، و اطاعت نشده، در حالی که اجبار کرده باشد.پیامبران را برای سرگرمی فرو نفرستاده، و کتاب قرآن را بیهوده نازل نکرده است، آسمان و زمین و آنچه در میانه آنهاست، باطل نیافریده است، این گمان کسانی است که کفر ورزیدند، پس وای بر آنان که کفر ورزیدند، از آتش. إن کنت حریصا علی طلب علی إستیفاء طلب... المضمون لک فکن حریصا علی أداء المفروض علیک اگر بر طلب آنچه برای تو تضمین شده، آزمندی، پس بهتر است حریص باشی به انجام آنچه بر

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 229

إنّ اللّه سبحانه أمر عباده تخييرا و نهاهم تحذيرا و كلّف يسيرا و لم يكلّف عسيرا و أعطى على «ايّام البيض»يعنى روزهاى سفيد و مراد به آن، سيزدهم،چهاردهم،و پانزدهم هر ماه است.

همانا خداوند به بندگان خود، فرمان داده از روی اختیار، و آنها را بازداشته در حالی که ترسانیده است.اندک، تکلیف نموده و دشوار تکلیف ننموده است. با عمل اندک بخشش بسیار نماید.نافرمانی نشده در حالی که مغلوب باشد، و اطاعت نشده، در حالی که اجبار کرده باشد.پیامبران را برای سرگرمی فرو نفرستاده، و کتاب قرآن را بیهوده نازل نکرده است، آسمان و زمین و آنچه در میانه آنهاست، باطل نیافریده است، این گمان کسانی است که کفر ورزیدند، پس وای بر آنان که کفر ورزیدند، از آتش. إن کنت حریصا علی طلب علی إستیفاء طلب... المضمون لک فکن حریصا علی أداء المفروض علیک اگر بر طلب آنچه برای تو تضمین شده، آزمندی، پس بهتر است حریص باشی به انجام آنچه بر

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 229

عن أمیر المؤمنین علیه السلام: جاءَ سُهَیلُ بنُ عَمْرو إلی رَسُولِ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ فَقالَ: یا مُحَمَّدُ، إنَّهُ قَدْ خَرَجَ إلَیک اناسٌ مِنْ أرِقّائِنا لَیسَ بِهِمْ لِلدّینِ تَعَبُّداً فَارْدُدْهُمْ عَلَینا. فَقالَ ابُوبَکرٍ وَ عُمَرْ: صَدَقَ یا رَسُولَ الله. فَقَالَ النَّبی صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ: لَنْ تَنْتَهُوا یا مَعْشَرَ قُرَیشٍ حَتّی یبْعَثَ اللهُ عَلَیکمْ رَجُلًا مِنّی امْتَحَنَ اللهُ قَلْبَهُ لِلْإیمانِ یضْرِبُ رِقابَکمْ عَلَی الدّینِ وَ أنْتُمْ مُتَجَفِّلُونَ عَنْهُ اجْفالَ النِّعَمِ. فَقالَ ابُوبَکرٍ: أنَا هُوَ یا رَسُولَ اللهِ؟ قالَ: لا. قالَ عُمَرُ: أنَا…

از علی علیه السلام نقل شده که فرمود: سهیل بن عمرو [همراه عده ای از قریشیان مکه] نزد رسول خدا صلی الله علیه وآله آمد و عرض کرد: یا محمد! گروهی از فرزندان، برادران و بردگان ما نزد تو آمده اند. آنان نه به دلیل علاقه به دین و نه برای فهم واندیشه آمده اند (به عبارت دیگر) نسبت به دین، هیچ التزام و تعبدی ندارند آنان را به سوی ما بازگردان. ابوبکر و عمر بر سخنان او صحه گذاشتند اما نبی اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ای گروه قریش! شما هرگز به اصلاح نمی رسید تا آن که کسی را به سویتان گسیل دارم که خداوند، دلش را به ایمان آزموده است تا شما را بر اساس آموزه های دینی گردن زند و شما همچون شترمرغ سرکش از او فرار می کنید و طغیان می ورزید. ابوبکر گفت: آیا آن مرد که می گویید منم ای پیامبر خدا؟ فرمود: خیر. عمر…

  1. تاریخ بغداد، 133: 1 و 433: 8؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 366: 2/ 873؛ خصائص علی علیه السلام از نسایی، 85/ 31.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 136

عن علی علیه السلام: ان رسول الله صلی الله علیه وآله أخذ بید حسن و حسین فقال: مَنْ أحَبَّنی وَ أحَبَّ هذَینِ وَ أباهُما وَ أمَّهُما کانَ مَعِی فی دَرَجَتی یوْمَ القِیامَةِ.

از علی علیه السلام روایت است که رسول اکرم صلی الله علیه وآله دست حسن و حسین را گرفت و فرمود: هر کس مرا و این دو نفر و پدر و مادرشان را دوست داشته باشد، در روز قیامت با من در یک رتبه خواهد بود.

  1. سنن ترمذی، 641: 5/ 37733؛ مسند احمد بن حنبل، 168: 1/ 576؛ فضائل الصحابة، 964: 2/ 1185؛ تاریخ بغداد، 287: 13؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 52/ 95 و 96؛ اسد الغابة، 29: 4.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 123

عن علی علیه السلام: بَینَما رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه و آله آخِذٌ بِیدی، وَ نَحْنُ نَمْشی فی بَعْضِ سکک المَدینَةِ، إذْ أتَینا عَلی حَدیقَةٍ، فَقُلْتُ: یا رَسولَ اللهِ، ما أحْسَنَها مِنْ حَدیقَةٍ! قالَ: لَک فی الجَنَّةِ أحْسَنُ مِنْها. ثُمَّ مَرَرْنا بِاخْری فَقُلْتُ: یا رَسُولَ اللهِ، ما أحْسَنَها مِنْ حَدیقَةٍ! قالَ: لَک فِی الْجَنَّةِ أحْسَنُ مِنْها. حَتَّی مَرَرْنا بِسَبْعِ حَدائِقَ، کلُّ ذلِک أقُولُ: ما أحَسْنَهَا! وَ یقُوُل: لَک فِی الجَنَّةِ أحْسَنُ مِنْها. فَلَمّا خَلا لَهُ الطَّریقُ اعْتَنَقَنی، ثُمَّ أجْهَشَ باکیاً. [قالَ: قُلْتُ: یا رَسُولَ اللهِ، مَا یبْکیک؟ قالَ: ضَغائِنُ فی…

علی علیه السلام می گوید: روزی به اتفاق رسول خدا در حالی که دست مرا در دست خود داشت در بعضی از کوچه های مدینه می رفتیم. از کنار باغی گذشتیم. عرضه داشتم یا رسول الله! این باغ چه زیبا است! فرمود: باغی که در بهشت برای تو مهیا شده از این زیباتر است. سپس قدم زنان به باغ دیگری رسیدیم، گفتم: ای پیامبر خدا، صلی الله علیه وآله این باغ نیز زیبا است! فرمود: باغ تو در بهشت زیباتر از آن است. تا اینکه از هفت باغ گذشتیم در همه آنها من همان سخن پیشین را و آن حضرت همان پاسخ را تکرار کردیم. هنگامی که به پایان راه رسیدیم پیامبر صلی الله علیه وآله مرا در آغوش گرفت و سخت بگریست. عرضه داشتم: ای پیامبر خدا صلی الله علیه وآله، چرا می گریی؟ فرمود: از کینه هایی که در سینه گروهی علیه تو نهفته شده و آشکار نمی کنند مگر…

  1. مسند ابی یعلی، 285: 1/ 561؛ تاریخ بغداد، 398: 12؛ تاریخ دمشق (ترجمة الامام علی علیه السلام)، 321: 2/ 831 827؛ فضائل الصحابة ابن حنبل، 2، ص 652/ 1102.
پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 120

عن علی علیه السلام و ابن عباس و جابر بن عبدالله: قال صلی الله علیه وآله: أنَا مَدِینَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِی بابُها، فَمَنْ أرادَ العِلْمَ فَلْیأتِ الْبابَ.

علی علیه السلام و ابن عباس و جابر بن عبدالله روایت کرده اند که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: من شهر علمم و علی دروازه آن، پس هر کس طالب علم باشد ازدروازه آن وارد شود. [i] [i] الفردوس، ج 1، ص 44/ 106؛ المستدرک (حاکم)، ج 3، ص 126؛ تاریخ بغداد، ج 2، ص 277 و ج 4، ص 348؛ مجمع الزوائد، ج 9، ص 114؛ تهذیب تاریخ دمشق، ج 3، ص 38؛ اللآلی المصنوعة (سیوطی)، ج 1، ص 329؛ اسد الغابة، ج 4، ص 22. درکتاب فتح الملک العلی بصحة حدیث باب مدینة العلم علی، ص 164 این گونه آمده است: حافظ سیوطی در الجامع الکبیر می گوید: مدتی بود که در مقام پاسخگویی به این پرسش که سند این حدیث چگونه است می گفتم: حسن است تا از حسن اتفاق مواجه شدم با تصحیح ابن جریر در رابطه با نقل حدیث از علی از کتاب تهذیب الآثار به همراه تصحیح…

پرتوی از فضائل امیر مؤمنان، علی علیه السلام، ص: 25

خَرَجَ مِنَ اَلدُّنْيَا خَمِيصا وَ وَرَدَ اَلْآخِرَةَ سَلِيما لَمْ يَضَعْ حَجَرا عَلَى حَجَرٍ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ وَ أَجَابَ دَاعِيَ رَبِّه

درباره پیامبر ص فرمود: از دنیا گرسنه بیرون رفت و به آخرت سالم فرود آمد. سنگی بر سنگی نگذاشت تا عمر خود را به پایان برد و دعوت پروردگار خود را اجابت نمود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 138

إِنَّ اَلصَّبْرَ لَجَمِيلٌ إِلاَّ عَنْكَ وَ إِنَّ اَلْجَزَعَ لَقَبِيحٌ إِلاَّ عَلَيْكَ وَ إِنَّ اَلْمُصَابَ بِكَ لَجَلِيلٌ وَ إِنَّهُ قَبْلَكَ وَ بَعْدَكَ لَجَلَلٌ لَجَمِيل

هنگام دفن پیامبر ص فرمود: بدرستی که شکیبایی زیباست، مگر از تو، و جزع زشت است، مگر بر تو.هر آینه مصیبت به تو بزرگ است و آن مصیبت قبل از تو و بعد از تو سهل است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 138

هُمْ مَوْضِعُ سِرِّ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ حُمَاةُ أَمْرِهِ وَ عَيْبَةُ عِلْمِهِ وَ مَوْئِلُ حُكْمِهِ وَ كُهُوفُ كُتُبِهِ وَ جِبَالُ حِبَالُ دِينِه

ایشان امامان علیهم السلام جایگاه سرّ پیامبرند و حمایت کنندۀ فرمان او و صندوق دانش او و مرجع فرمان او و پناهگاه کتابهای او و کوههای زینت دین او.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 144

إذا كانت لك إلى اللّه سبحانه حاجة فابدأ بالصّلوة على النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله.ثمّ اسأل اللّه حاجتك فإنّ اللّه تعالى أكرم من أن يسأل حاجتين فيقضي إحديهما و يمنع الأخرى

هنگامی که حاجتی از خداوند سبحان داری، پس با درود بر پیامبر ص آغاز کن، سپس حاجت خویش را بخواه؛ زیرا خداوند بخشنده تر از آن است که دو حاجت از او خواسته شود، پس یکی را برآورد و دیگری را رد کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 248

لو شئت أن أخبر كلّ رجل منكم بمخرجه و مولجه و جميع شأنه لفعلت لكنّي أخاف أن تكفروا فيّ برسول اللّه صلوات اللّه و سلامه عليه إلاّ أنّي مفضيه إلى الخاصّة ممّن يؤمن ذلك منه و الّذي بعثه بالحقّ و اصطفاه على الخلق ما أنطلق إلاّ صادقا و لقد عهد إليّ بذلك كلّه و بمهلك من يهلك و بمنجا من ينجو،و ما أبقى شيئا يمرّ على رأسي إلاّ أفرغه في أذني و أفضى به اليّ

اگر می خواستم که هر مردی از شما را به جایگاه بیرون آمدن و محل داخل شدن و تمامی احوال او خبر دهم، البته انجام می دادم، ولی می ترسم به سبب آن به پیامبر خدا کافر شوید، لکن آن را به خواصّی، که از آن ایمن شده اند، می رسانم.و سوگند به کسی که به حقّ برانگیخته شده و بر خلق برگزیده شده است، جز به راستی سخن نگویم.و هر آینه با من به تمامی آن پیمان بسته اند و به هلاک شدن هر که هلاک می شود و به رستگاری هر که رستگار می گردد و باقی نگذاشته چیزی را که بر سر من بگذرد، مگر اینکه آن را در گوش من ریخته و آن را به من رسانیده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 150
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه