احادیث درباره خشم از امام علی (ع)

اَلْغَضَبُ عَدُوٌّ فَلاَ تُمَلِّكْهُ نَفْسَك

خشم دشمنی است که نفس تو قادر نیست او را در اختیار گیرد.

اَلْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ اَلْجُنُونِ لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكَم

تندی نوعی دیوانگی است به جهت این که صاحب آن پشیمان می شود.و اگر پشیمان نشود، پس دیوانگی او استوار است.

سَبَبُ اَلْعَطَبِ طَاعَةُ اَلْغَضَب

سبب هلاکت، فرمانبری از خشم است.

إِنَّكُمْ إِنْ أَطَعْتُمْ سَوْرَةَ اَلْغَضَبِ أَوْرَدَتْكُمْ نِهَايَة

همانا شما اگر تندی خشم را اطاعت کنید شما را به نهایت هلاکت وارد خواهد کرد.

ضِرَامُ نَارِ اَلْغَضَبِ يَبْعَثُ عَلَى رُكُوبِ اَلْعَطَب

برافروختگی آتش خشم به سوی هلاکت بر می انگیزد.

مِنْ طَبَائِعِ اَلْجُهَّالِ اَلتَّسَرُّعُ إِلَى اَلْغَضَبِ فِي كُلِّ حَال

از خلق و خوی نادانان این است که در هر حال به خشم شتاب می گیرند.

مَا أَقْبَحَ اَلسَّخَطَ وَ أَحْسَنَ اَلرِّضَى

چه زشت است خشمگینی و چه نیکوست خشنودی.

مَتَى أَشْفِي غَيْظِي إِذَا غَضِبْتُ أَ حِينَ أَعْجُزُ فَيُقَالُ لِي لَوْ صَبَرْتَ أَمْ حِينَ أَقْدِرُ فَيُقَالُ لِي لَوْ عَفَوْت

چه وقت خشم خود را هنگام خشمگینی فرو خورم؟آیا هنگامی که ناتوان باشم؟ پس به من گفته می شود:کاش صبر کرده بودی؛ یا هنگامی که توانایم؟پس به من گفته می شود: کاش در گذشته بودی.

اِحْتَجِبْ عَنِ اَلْغَضَبِ بِالْحِلْمِ وَ غُضَّ عَنِ اَلْوَهْمِ بِالْفَهْم

شکیبایی را مانع خشم خود قرار ده و با درک صحیح، از گمان چشم پوشی کن.

أَفْضَلُ اَلْمِلْكِ مِلْكُ اَلْغَضَب

برترین صاحب شدن، صاحب شدن خشم است.

أَعْظَمُ اَلنَّاسِ سُلْطَانا عَلَى نَفْسِهِ مَنْ قَمَعَ غَضَبَهُ وَ أَمَاتَ شَهْوَتَه

حاکمترین مردم بر نفس خود کسی است که خشم خود را سرکوب و شهوت خود را میرانده است.

أعدى عدوّ للمرء غضبه و شهوته،فمن ملكها علت درجته و بلغ غايته.

بزرگترین دشمن آدمی، خشم و شهوت اوست هر کس این دو را در اختیار گیرد مرتبۀ او بلند شود و به سرانجام خود برسد.