لاَ تُضِعْ نِعْمَة مِنْ نِعَمِ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ عِنْدَكَ وَ لْيُرَ عَلَيْكَ أَثَرُ مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ بِهِ عَلَيْك
آنچه از نعمتهای پروردگار نزد توست تباه مساز، و لازم است نعمتهای او بر تو آشکار باشد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
لاَ تُضِعْ نِعْمَة مِنْ نِعَمِ اَللَّهِ سُبْحَانَهُ عِنْدَكَ وَ لْيُرَ عَلَيْكَ أَثَرُ مَا أَنْعَمَ اَللَّهُ بِهِ عَلَيْك
آنچه از نعمتهای پروردگار نزد توست تباه مساز، و لازم است نعمتهای او بر تو آشکار باشد.
لاَ نِعْمَةَ مَعَ كُفْر
با کفران، نعمتی نخواهد بود.
اَلنِّعَمُ يَسْلُبُهَا اَلْكُفْرَان
کفران، نعمتها را بر می دارد.
ربّ كلمة سلبت نعمة.
چه بسا کلمه ای که نعمتی را سلب کند.
سَبَبُ زَوَالِ اَلنِّعَمِ اَلْكُفْرَان
کفران، سبب زوال نعمتهاست.