احادیث درباره ترس از خدا از امام علی (ع)

رَحِمَ اَللَّهُ عَبْدا رَاقَبَ ذَنْبَهُ وَ خَافَ رَبَّه

خداوند بنده ای را رحمت کند که مراقب گناه خود باشد و از پروردگار خود بترسد.

طُوبَى لِلْمُنْكَسِرَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ أَجْلِ اَللَّه

خوشا به دلهایی که از ترس خدا شکسته است.

طُوبَى لِمَنْ رَاقَبَ رَبَّهُ وَ خَافَ ذَنْبَه

خوشا به کسی که پروای خدای خویش را داشته باشد و از گناه خود بترسد.

فَاتَّقُوا اَللَّهَ تَقِيَّةَ مَنْ أَنْصَبَ اَلْخَوْفُ بَدَنَهُ وَ أَسْهَرَ اَلتَّهَجُّدُ غِرَارَ نَوْمِهِ وَ أَظْمَأَ اَلرَّجَاءُ هَوَاجِرَ يَوْمِه

بترسید از خدا، مانند ترسیدن کسی که خدا ترسی بدن او را به زحمت انداخته و راز و نیاز، خواب اندک او را ربوده و امید، مانند میانه های روز او را تشنه گردانیده است.

فَاتَّقُوا اَللَّهَ تَقِيَّةَ تُقَاةَ مَنْ أَيْقَنَ فَأَحْسَنَ وَ عُبِّرَ فَاعْتَبَرَ وَ حُذِّرَ فَحَذِرَ وَ حُذِّرَ فَازْدَجَرَ وَ زُجِرَ فَازْدَجَرَ وَ بُصِّرَ فَاسْتَبْصَرَ وَ خَافَ اَلْعِقَابَ وَ عَمِلَ لِيَوْمِ اَلْحِسَاب

بترسید از خدا، مانند ترسیدن کسی که به او اطمینان دارد، پس نیکوکار باشد و در معرض عبرت قرار گرفته، پس عبرت گرفته و ترسانیده شده، پس باز ایستاده و به بینایی فرا خوانده شده، پس بینا شده است و از مجازات بترسد و برای روز بازپرسی عمل کند.

فَاتَّقُوا اَللَّهَ جِهَةَ مَا خَلَقَكُمْ لَهُ وَ اِحْذَرُوا مِنْهُ كُنْهَ مَا حَذَّرَكُمْ مِنْ نَفْسِهِ وَ اِسْتَحِقُّوا مِنْهُ مَا أَعَدَّ لَكُمْ بِالتَّنَجُّزِ لِصِدْقِ مِيعَادِهِ وَ اَلْحَذَرِ مِنْ هَوْلِ مَعَادِه

بترسید خدا را و راهی را که برای آن آفریده شده اید بپویید و از آنچه ترسانده شده اید، چنانکه باید، بترسید تا سزاوار آنچه برای شما آماده ساخته است باشید:برای راست آمدن وعدۀ او و دوری از بیم رستاخیز.

نِعْمَ اَلْعِبَادَةُ اَلْخَشْيَة

خدا ترسی، خوب عبادتی است.

لاَ خَيْرَ فِي قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَ عَيْنٍ لاَ تَدْمَعُ وَ عِلْمٍ لاَ يَنْفَع

در دلی که فروتنی نکند و چشمی که نگرید و دانشی که بهره ندهد، خیری نیست.

جَعَلَ خَوْفَهُ مِنَ اَلْعِبَادِ نَقْدا وَ مِنْ خَالِقِهِمْ ضَمَانا وَ وَعْدا

ترس خود را از بندگان نقد ساخته و از آفریدگار را به وعدۀ با پرداخت ضمان سپرده است. ممکن است«ضمان»صحیح نباشد و«ضمار»باشد؛ همانطور که در خطبه نهج البلاغه آمده است که به معنی وعدۀ غیر قابل وفاست.

لاَ يَخَفْ خَائِفٌ إِلاَّ ذَنْبَه

هیچ ترسانی جز از گناه خویش نترسد.

لاَ تَخَفْ إِلاَّ ذَنْبَك

جز از گناه خویش نترس.

لاَ تَخَافُوا ظُلْمَ رَبِّكُمْ وَ لَكِنْ خَافُوا ظُلْمَ أَنْفُسِكُم

از ستم پروردگار خود نترسید، ولی از ستم خود بترسید.