عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ فَبِهِ يَأْخُذُ اَلْعَاقِلُ وَ إِلَيْهِ يَرْجِعُ اَلْجَاهِل
بر تو باد به شکیبایی.خردمند به آن چنگ زند و نادان به آن باز می گردد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ فَبِهِ يَأْخُذُ اَلْعَاقِلُ وَ إِلَيْهِ يَرْجِعُ اَلْجَاهِل
بر تو باد به شکیبایی.خردمند به آن چنگ زند و نادان به آن باز می گردد.
عَلَيْكَ بِلُزُومِ اَلصَّبْرِ فَبِهِ يَأْخُذُ اَلْحَازِمُ وَ إِلَيْهِ يَؤُلُ اَلْجَازِع
از شکیبایی جدا نشو، دور اندیش به آن چنگ زند و بیتابی کننده، به آن باز گردد.
عِنْدَ اَلصَّدْمَةِ اَلْأُولَى يَكُونُ صَبْرُ اَلنُّبَلاَء
شکیبایی خردمندان، در هنگام اوّلین دشواری است.
قَدْ يَعِزُّ اَلصَّبْر
شکیبایی، عزّت می بخشد.
مَنْ لَمْ يُنْجِهِ اَلصَّبْرُ أَهْلَكَهُ اَلْجَزَع
کسی که شکیبایی او را نجات ندهد، بیتابی او را هلاک گرداند.
مَنِ اِنْتَظَرَ اَلْعَاقِبَةَ اَلْعَافِيَةَ صَبَر
کسی که در انتظار سرانجام نیکو عافیت است، شکیبایی کند.
مَنْ تَوَالَتْ عَلَيْهِ نَكَبَاتُ اَلزَّمَانِ اِكْتَسَبَتْهُ فَضِيلَةُ اَلصَّبْر
هر که مصیبتهای روزگار پی در پی بر او فرود آید، به برترین شکیبایی خواهد رسید.
مَا صَبَرْتَ عَنْهُ خَيْرٌ مِمَّا اِلْتَذَذْتَ بِه
شکیبایی در چیزی، بهتر از لذّت یابی به آن است.
ما أحسن بالإنسان أن يصبر عمّا يشتهي.
چه نیکوست برای انسان این که در آنچه میل دارد، شکیبایی کند.
نِعْمَ اَلظَّهِيرُ اَلصَّبْر
شکیبایی، پشتیبان خوبی است.
لاَ يَغْلِبُ اَلْحِرْصُ صَبْرَكُم
آزمندی بر شکیبایی شما چیره نشود.
لاَ إِيمَانَ كَالصَّبْر
ایمانی مانند شکیبایی نیست.