احادیث درباره حسد از امام علی (ع)

مَا أَقَلَّ رَاحَةَ اَلْحَسُود

چه اندک است آسایش حسود.

لاَ رَاحَةَ لِحَسُود

حسود، آسایش ندارد.

اَلْحَسَدُ يُضْنِي

حسد، تکیده می کند

اَلْحَسَدُ يُذِيبُ اَلْجَسَد

حسد، تن را می گدازد.

اَلْحَسَدُ يُضْنِي اَلْجَسَد

حسد، تن را تکیده می کند.

اَلْعَجَبُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد

از حسودان در شگفتم چگونه از سلامتی تن ها غافلند.

عَجِبْتُ لِغَفْلَةِ اَلْحُسَّادِ عَنْ سَلاَمَةِ اَلْأَجْسَاد

در شگفتم از غفلت حسودان نسبت به سلامتی بدنها.

اَلْكَرَمُ بَرِيءٌ مِنَ اَلْحَسَد

بزرگواری، از حسادت به دور است.

اَلْحِقْدُ شِيمَةُ اَلْحَسَدَة

کینه، طبیعت حسودان است.

شِدَّةُ اَلْحِقْدِ مِنْ شِدَّةِ اَلْحَسَد

سختی کینه از سختی حسد است.

اَلْحَسُودُ مَغْمُوم

حسود همواره اندوهگین است.

اَلْحَسَدُ حَبْسُ اَلرُّوح

حسد، زندان روح است.