قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره کار نیک از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

۳۸۴ حدیث · صفحه ۲۷ از ۳۲

كُنْتُ فِي اَلْبَيْتِ يَوْمَ اَلشُّورَى فَسَمِعْتُ عَلِيّاً ع وَ هُوَ يَقُولُ اِسْتَخْلَفَ اَلنَّاسُ أَبَا بَكْرٍ وَ أَنَا وَ اَللَّهِ أَحَقُّ بِالْأَمْرِ وَ أَوْلَى بِهِ مِنْهُ وَ اِسْتَخْلَفَ أَبُو بَكْرٍ عُمَرَ وَ أَنَا وَ اَللَّهِ أَحَقُّ بِالْأَمْرِ وَ أَوْلَى بِهِ مِنْهُ إِلاَّ أَنَّ عُمَرَ جَعَلَنِي مَعَ خَمْسَةَ نَفَرٍ أَنَا سَادِسُهُمْ لاَ يُعْرَفُ لَهُمْ عَلَيَّ فَضْلٌ وَ لَوْ أَشَاءُ لاَحْتَجَجْتُ عَلَيْهِمْ بِمَا لاَ يَسْتَطِيعُ عَرَبِيُّهُمْ وَ لاَ عَجَمِيُّهُمْ اَلْمُعَاهَدُ مِنْهُمْ وَ اَلْمُشْرِكُ تَغْيِيرَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ نَشَدْتُكُمْ بِاللَّهِ أَيُّهَا اَلنَّفَرُ هَلْ…

عامر بن واثله گوید: روزی که شوری برقرار بود من در همان خانه(محل شوری)بودم شنیدم که علی(ع)میفرمود: مردم ابو بکر را خلیفه نمودند و بخدا قسم من شایسته تر و سزاوارتر بودم بخلافت از او و عمر را ابو بکر خلیفه خود نمود و بخدا قسم که من شایسته تر و سزاوارتر باین کار بودم تا او(و اکنون که عمر از دنیا رفته است)مرا با پنج نفر دیگر که من ششمین نفر آنان میباشم کاندید خلافت نموده است که هیچ فضیلتی آنان را بر من نیست و اگر بخواهم آن چنان احتجاج بر آنان کنم که عرب و عجم و معاهد و مشرک نتوانند تغییرش دهند سپس فرمود: شما را بخدا ای چند نفر(مقصود اصحاب شوری است). -آیا در میان شما کسی هست که پیش از من خدا را بیکتایی پذیرفته باشد؟ گفتند بخدا که نه فرمود شما را بخدا آیا در میان شما کسی هست که رسول خدا باو گفته…

الخصال، ج 3، ص 553

لَقَدْ عَلِمَ اَلْمُسْتَحْفَظُونَ مِنْ أَصْحَابِ اَلنَّبِيِّ مُحَمَّدٍ ص أَنَّهُ لَيْسَ فِيهِمْ رَجُلٌ لَهُ مَنْقَبَةٌ إِلاَّ وَ قَدْ شَرِكْتُهُ فِيهَا وَ فَضَلْتُهُ وَ لِي سَبْعُونَ مَنْقَبَةً لَمْ يَشْرَكْنِي فِيهَا أَحَدٌ مِنْهُمْ قُلْتُ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَأَخْبِرْنِي بِهِنَّ فَقَالَ ع إِنَّ أَوَّلَ مَنْقَبَةٍ لِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِاللَّهِ طَرْفَةَ عَيْنٍ وَ لَمْ أَعْبُدِ اَللاَّتَ وَ اَلْعُزَّى وَ اَلثَّانِيَةُ أَنِّي لَمْ أَشْرَبِ اَلْخَمْرَ قَطُّ وَ اَلثَّالِثَةُ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص اِسْتَوْهَبَنِي عَنْ أَبِي فِي صِبَائِي وَ كُنْتُ أَكِيلَهُ وَ شَرِيبَهُ وَ…

مکحول گوید: امیر المومنین علی بن ابی طالب علیه السلام فرمود: از اصحاب پیغمبر آنان که مطالب را نیکو بخاطر میسپارند میدانند که در میان آنان کسی نیست که دارای منقبتی باشد مگر اینکه من شریک او بوده ام و بر او برتری داشتم ولی هفتاد منقبت مرا است که هیچ یک از آنان را در آن شرکتی نیست. عرض کردم یا امیر المومنین مرا از آن منقبت ها آگاه گردان فرمود: نخستین منقبت که مرا است اینست که یک چشم بهم زدن برای خدا شریک نگرفتم و لات و عزا را نپرستیده ام. دوم اینکه هرگز می نیاشامیده ام. سوم اینکه رسول خدا مرا در کودکی از دامان پدرم برگرفت و من شریک نان و آب آن حضرت و مونس و هم صحبتش بودم. -چهارم اینکه من نخستین کسی هستم که ایمان آوردم و اسلام قبول کردم. پنجم اینکه رسول خدا به من فرمود یا علی تو از من بجای هارون…

الخصال، ج 3، ص 572

إِنْ أُحْسِنَ إِلَيْهِ جَحَدَ وَ إِنْ أَحْسَنَ تَطَاوَلَ وَ اِمْتَن

اگر به او نیکی شود، انکار کند و اگر نیکی کند بزرگی فروشد و منّت بگذارد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 545

فَاتَّقُوا اَللَّهَ تَقِيَّةَ تُقَاةَ مَنْ أَيْقَنَ فَأَحْسَنَ وَ عُبِّرَ فَاعْتَبَرَ وَ حُذِّرَ فَحَذِرَ وَ حُذِّرَ فَازْدَجَرَ وَ زُجِرَ فَازْدَجَرَ وَ بُصِّرَ فَاسْتَبْصَرَ وَ خَافَ اَلْعِقَابَ وَ عَمِلَ لِيَوْمِ اَلْحِسَاب

بترسید از خدا، مانند ترسیدن کسی که به او اطمینان دارد، پس نیکوکار باشد و در معرض عبرت قرار گرفته، پس عبرت گرفته و ترسانیده شده، پس باز ایستاده و به بینایی فرا خوانده شده، پس بینا شده است و از مجازات بترسد و برای روز بازپرسی عمل کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 246

فِي اَلضِّيقِ يَتَبَيَّنُ حُسْنُ مُوَاسَاةِ اَلرَّفِيق

در تنگی، یاری نیکوی رفیق آشکار می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 553

فِي اَلضِّيقِ وَ اَلشِّدَّةِ يَظْهَرُ حُسْنُ اَلْمَوَدَّة

در تنگی و سختی، دوستی نیکو آشکار می شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 553

اِلْصَقْ بِأَهْلِ اَلْخَيْرِ وَ اَلْوَرَعِ وَ رَضِّهِمْ عَلَى أَنْ لاَ يَطْرُوكَ فَإِنَّ كَثْرَةَ اَلْإِطْرَاءِ تُدْنِي مِنَ اَلْغِرَّةِ وَ اَلرِّضَا بِذَلِكَ يُوجِبُ مِنَ اَللَّهِ اَلْمَقْت

از نیکوکاران و پارسایان جدا مشو و خشنود ساز ایشان را به این که تو را نستایند، همانا ستایش بسیار به فریب نزدیک شود و خشنودی به آن، سبب دشمنی خدا شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 556

صُحْبَةُ اَلْأَخْيَارِ تَكْسِبُ اَلْخَيْرَ كَالرِّيحِ إِذَا مَرَّتْ بِالطِّيبِ حَمَلَتْ طِيبا

همنشینی با خوبان، خوبی آورد، همانند باد هرگاه به بوی خوشی رسد، آن را با خود برد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 556

قَارِنْ أَهْلَ اَلْخَيْرِ تَكُنْ مِنْهُمْ وَ بَايِنْ أَهْلَ اَلشَّرِّ تَبِنْ عَنْهُم

با نیکوکاران همراه باش تا از آنان شوی و از بدکاران دوری کن تا از ایشان جدا شوی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 556
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه