احادیث درباره کار نیک از امام علی (ع)

المحسن من عمّ النّاس بالإحسان.

نیکوکار کسی است که به همه نیکی کند.

اَلْكَرِيمُ يَرَى مَكَارِمَ أَفْعَالِهِ دَيْنا عَلَيْهِ يَقْضِيه

بزرگوار، کارهای نیک خود را دین خود می داند که ادا می کند.

ظَفِرَ بِسَنِيِّ اَلْمَغَانِمِ وَاضِعُ صَنَائِعِهِ فِي اَلْأَكَارِم

به غنیمتی درخشنده دست یافته، کسی که به بزرگواران نیکی کرده است.

مَنْ كَتَمَ اَلْإِحْسَانَ عُوقِبَ بِالْحِرْمَان

هر که نیکی دیگران را انکار کند، به محرومیت مجازات شود.

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ يَحْدُو عَلَى قُبْحِ اَلاِمْتِنَان

انکار کردن نیکی، انسان را به زشتی منّت گذاشتن می کشاند.

شَرُّ اَلْمُحْسِنِينَ اَلْمُمْتَنُّ بِإِحْسَانِه

بدترین نیکوکاران، کسانی هستند که به نیکی خود منّت گذارند.

جُحُودُ اَلْإِحْسَانِ اَلْإِنْسَانِ يُوجِبُ اَلْحِرْمَان

انکار کردن نیکی انسان ، سبب محرومیت شود.

لاَ تُسِئْ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكَ فَمَنْ أَسَاءَ إِلَى مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْهِ مُنِعَ اَلْإِحْسَان

به کسی که به تو نیکی کرده بدی مکن، زیرا کسی که بدی کند به کسی که به او نیکی نموده، از نیکی بازماند.

ثَلاَثَةٌ لاَ يَنْتَصِفُونَ مِنْ ثَلاَثَةٍ أَبَدا اَلْعَاقِلُ مِنَ اَلْأَحْمَقِ وَ اَلْبَرُّ مِنَ اَلْفَاجِرِ وَ اَلْكَرِيمُ مِنَ اَللَّئِيم

سه فرد، از سه فرد هرگز انصاف نبیند: خردمند از کودن، و نیکوکار از بدکار، و بزرگوار از فرومایه.

اَلْإِيثَارُ أَعْلَى اَلْمَكَارِم

ایثار، بالاترین خصلتهای نیکوست.

إنّ أمامك عقبة كؤودا المخفّ فيها أحسن حالا من المثقل و المبطىء عليها أقبح أمرا من المسرع إنّ مهبطها بك لا محالة على جنّة أو نار

همانا در پیش روی تو، راه دشوار و غمباری است.که حال سبکبار در آن از گرانبار نیکوتر است، و کار کندرو، زشتتر است از تندرو و بناچار تو را بر بهشت و یا آتش فرود آورد .

اَلْجَنَّةُ جَزَاءُ كُلِّ مُؤْمِنٍ مُحْسِن

بهشت، پاداش هر مؤمن نیکوکار است.