لاَ مَعْرُوفَ مَعَ مَن
با منّت گذاشتن، کار نیک نباشد.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
لاَ مَعْرُوفَ مَعَ مَن
با منّت گذاشتن، کار نیک نباشد.
يَا أَهْلَ اَلْمَعْرُوفِ وَ اَلْإِحْسَانِ لاَ تَمُنُّوا بِإِحْسَانِكُمْ فَإِنَّ اَلْإِحْسَانَ وَ اَلْمَعْرُوفَ يُبْطِلُهُ قُبْحُ اَلاِمْتِنَان
ای نیکوکاران به نیکی خود منّت مگذارید، زیرا زشتی منّت، کار نیکو را باطل می کند.
إِذَا صَنَعْتَ مَعْرُوفا فَانْسَه
هر گاه کار نیکی انجام دادی پس آن را فراموش کن.
سَلِ اَلْمَعْرُوفَ مَنْ يَنْسَاهُ وَ اِصْطَنِعْهُ إِلَى مَنْ يَذْكُرُه
طلب کن کار نیک را از کسی که آن را فراموش کرده و نیکی کن به کسی که آن را به یاد آورد.
مَنْ شَكَرَ إِلَيْكَ مَعْرُوفَكَ فَقَدْ سَأَلَك
هر که بر کار نیکویت سپاس گوید، پس به تحقیق از تو طلب کرده است.
مِنْ سَعَادَةِ اَلْمَرْءِ أَنْ تَكُونَ صَنَايِعُهُ عِنْدَ مَنْ يَشْكُرُهُ وَ مَعْرُوفُهُ عِنْدَ مَنْ لاَ يَكْفُرُه
از نیکبختی آدمی آن است که کار نیک به کسی کند که سپاس گذارد و نیکوکاریش نزد کسی باشد که ناسپاس نباشد.
السّعيد من خاف العقاب فامن و رجا الثّواب فأحسن
نیکبخت کسی است که از کیفر می ترسد، پس ایمن گردد و به پاداش امیدوار است، پس کار نیکو نماید.
إِنَّمَا اَلسَّعِيدُ مَنْ خَافَ اَلْعِقَابَ فَأَمِنَ وَ رَجَا اَلثَّوَابَ فَأَحْسَنَ وَ اِشْتَاقَ إِلَى اَلْجَنَّةِ فَأَدْلَج
نیکبخت نیست مگر کسی که از کیفر بترسد، پس ایمن گردد، و به پاداش امیدوار باشد، پس کار نیک نماید، و به بهشت مشتاق است، پس به عمل شتاب نماید.
قَالَ عَلِيٌّ رِضْوَانُ اَللَّهِ عَلَيْهِ لِقَنْبَرٍ يَا قَنْبَرُ أَبْشِرْ وَ بَشِّرْ وَ اِسْتَبْشِرْ فَوَ اَللَّهِ لَقَدْ مَاتَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ سَاخِطٌ عَلَى جَمِيعِ اَلْأُمَّةِ إِلاَّ اَلشِّيعَةَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ عُرْوَة وَ عُرْوَةُ اَلدِّينِ اَلشِّيعَةُ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شَرَفا وَ شَرَفُ اَلدِّينِ اَلشِّيعَةُ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَيِّدا وَ سَيِّدُ اَلْمَجَالِسِ مَجَالِسُ اَلشِّيعَةِ وَ إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شَهْوَة وَ شَهْوَةُ اَلدُّنْيَا سُكْنَى اَلشِّيعَةِ فِيهَا فَوَ اَللَّهِ لَوْ لاَ مَا فِي اَلْأَرْضِ مِنْكُمْ مَا اِسْتَكْمَلَ…
علی علیه السّلام به قنبر فرمود:ای قنبر بشارت بده و بگو آنها هم به دیگران بشارت دهند که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از دنیا رحلت فرمود در حالی که بر تمام مردم غیر از شیعیان خشمگین بود، آگاه باشید برای هر چیزی دستگیره ای است و دستگیرۀ دین شیعیانند، و برای هر چیزی شرافتی هست و شرافت دین شیعیانند، و برای هر چیزی آقایی هست و آقای مجالس مجالس شیعیان است، و برای هر چیزی لذتی هست و لذّت دنیا به زندگی شیعه در آن است، بخدا قسم اگر شما در روی زمین نبودید آیندگان شما نعمتها را کامل نمی نمودند، و در آخرت بهره و نصیبی نداشتند، هر کس مخالفت ما کند گرچه بسیار عبادت نماید و جدّیت در افعال خیر داشته باشد مشمول این آیه است روز قیامت صورت گروهی ترسناک و ذلیل باشد و همۀ کارشان رنج و مشقت، و پیوسته در آتش…
طُوبَى لِمَنْ قَدَّمَ خَالِصا وَ عَمِلَ صَالِحا وَ اِكْتَسَبَ مَذْخُورا وَ اِجْتَنَبَ مَحْذُورا
خوشا به کسی که عمل خالصی را پیش فرستد، و کار نیکی انجام دهد، و بدست آورد چیزی را که ذخیرۀ آخرت او باشد، و از آنچه باز داشته شده، دوری نماید.
كُلُّ حَسَنَةٍ لاَ يُرَادُ بِهَا وَجْهُ اَللَّهِ تَعَالَى فَعَلَيْهَا قُبْحُ اَلرِّيَاءِ وَ ثَمَرَتُهَا قُبْحُ اَلْجَزَاء
هر کار نیکی که به خاطر خدا انجام نشود، در آن زشتی ریاست و میوۀ آن، جزای زشت.
سَيِّئَةٌ تَسُوؤُكَ خَيْرٌ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُك
گناهی که تو را ناراحت کند، بهتر است از کار نیکی که تو را به خود بینی وادارد.