احادیث درباره نیکی کردن از امام علی (ع)

نِظَامُ اَلْكَرَمِ مُوَالاَةُ اَلْإِحْسَانِ وَ مُوَاسَاةُ اَلْإِخْوَان

سازمان بزرگواری، بر پی در پی نیکی کردن و یاری کردن برادران است.

اَلْمَعْرُوفُ ذَخِيرَةُ اَلْأَبَد

نیکی کردن، اندوختۀ پایدار است.

اَلْإِحْسَانُ ذُخْرٌ وَ اَلْكَرِيمُ مَنْ حَازَه

نیکی کردن اندوخته است و بزرگوار آن را فراهم کند.

اَلْإِفْضَالُ أَفْضَلُ قِنْيَةٍ وَ اَلسَّخَاءُ أَحْسَنُ حِلْيَة

نیکی کردن، فزونترین سرمایه و سخاوت نیکوترین زیور است.

نِعْمَ اَلذُّخْرُ اَلْمَعْرُوف

نیکی کردن، نیک اندوخته ای است.

نِعْمَ زَادُ اَلْمَعَادِ اَلْإِحْسَانُ إِلَى اَلْعِبَاد

ره توشۀ نیک برای روز بازگشت، نیکی کردن به بندگان خداست.

المروف اَلْمَعْرُوفُ قُرُوض

نیکی کردن، وام است.

اَلْمَعْرُوفُ رِق

نیکی کردن، بندگی است.

اَلْإِنْسَانُ عَبْدُ اَلْإِحْسَان

انسان، بندۀ نیکی کردن است.

الإحسان يستعبد الإنسان.

نیکی کردن، انسان را به بندگی کشاند.

اَلْإِحْسَانُ يَسْتَرِقُّ اَلْإِنْسَان

نیکی کردن، انسان را بنده گرداند.

اَلْمَعْرُوفُ غُلٌّ لاَ يَفُكُّهُ إِلاَّ شُكْرٌ أَوْ مُكَافَاة

نیکی کردن زنجیری است که جز به سپاس و یا پاداش گشوده نشود.