پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا عَلِيُّ سَيِّدُ اَلْأَعْمَالِ ثَلاَثُ خِصَالٍ إِنْصَافُكَ مِنْ نَفْسِكَ وَ مُوَاسَاةُ اَلْأَخِ فِي اَللَّهِ وَ ذِكْرُ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عن عَلَى كُلِّ حَالٍ.
پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:ای علی بالاترین اعمال سه خصلت است:از خودت انصاف نشان دادن، برابری کردنت با برادران دینیت، ذکر خداوند در هر حال.
قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَيُّمَا اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ اَلَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اَلْفَجْرَ يَذْكُرُ اَللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ كَانَ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اَللَّهِ وَ غُفِرَ لَهُ.
پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر فرد مسلمانی که در مصلاّی نماز صبحش بنشیند و تا طلوع خورشید ذکر خدا بگوید؛ اجرش برابر کسی است که به حج بیت اللّٰه الحرام رفته باشد، و آمرزیده شود.
وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا وَجَدْتُمْ رِيَاضَ اَلْجَنَّةِ فَارْتَعُوا فِيهَا قَالُوا وَ مَا رِيَاضُ اَلْجَنَّةِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ مَجَالِسُ اَلذِّكْرِ وَ قَالَ مَا جَلَسَ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اَللَّهَ إِلاَّ نَادَى بِهِمْ مُنَادٍ مِنَ اَلسَّمَاءِ قُومُوا فَقَدْ بُدِّلَتْ سَيِّئَاتُكُمْ حَسَنَاتٍ وَ غُفِرَ لَكُمْ جَمِيعا وَ مَا قَعَدَ عِدَّةٌ مِنْ أَهْلِ اَلْأَرْضِ يَذْكُرُونَ اَللَّهَ إِلاَّ قَعَدَ مَعَهُمْ عِدَّةٌ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ قَالَ مَا جَلَسَ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اَللَّهَ إِلاَّ حَفَّتْهُمُ اَلْمَلاَئِكَةُ وَ غَشَتْهُمُ اَلرَّحْمَةُ وَ تَنَزَّلَتْ عَلَيْهِمُ…
پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر گاه بستانها و باغهای بهشت را یافتید آن را گردشگاه خود قرار دهید.سؤال شد:ای رسول خدا باغهای بهشت کدامند؟فرمود:مجالس ذکر.
قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ رَأَيْتُ فِي اَلْمَنَامِ رَجُلا مِنْ أُمَّتِي قَدِ اِحْتَوَشَتْهُ اَلشَّيَاطِينُ فَجَاءَ فكر ذِكْرُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَنَحَّاهُ فَنَجَّاهُ بَيْنَهُمْ.
پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:در خواب مردی از امّتم را دیدم که شیطانها او را در میان خود گرفته بودند، در این هنگام ذکر خدا او را از بین شیاطین نجات داد.
و من كتاب مجمع البيان في قوله عز و جل ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجٰارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَة : الآية وَ قَدْ وَرَدَ اَلْخَبَرُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ لاَ تُكْثِرُوا اَلْكَلاَمَ بِغَيْرِ ذِكْرِ اَللَّهِ فَإِنَّ كَثْرَةَ اَلْكَلاَمِ بِغَيْرِ ذِكْرِ اَللَّهِ تُقْسِي اَلْقَلْبَ وَ إِنَّ أَبْعَدَ اَلنَّاسِ مِنَ اَللَّهِ اَلْقَاسِي اَلْقَلْبِ.
در کتاب مجمع البیان ذیل آیۀ شریفه که خداوند می فرماید: با این همه سخت دل گشتید که دلهایتان چون سنگ یا سخت تر از آن شد خبری از پیامبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله است که فرموده اند:کلام خود را بدون ذکر خدا طولانی نکنید، زیرا طول کلام بدون ذکر خدا انسان را سنگدل می گرداند و دورترین مردم از خدا انسان سنگدل است.
وَ مِنْ سَائِرِ اَلْكُتُبِ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ : كَلاَمُ اِبْنِ آدَمَ كُلُّهُ عَلَيْهِ لاَ لَهُ إِلاَّ أَمْرا بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهْيا عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ ذِكْرا لِلَّهِ تَعَالَى وَ قَالَ إِنَّ رَبِّي أَمَرَنِي أَنْ يَكُونَ نُطْقِي ذِكْرا وَ صَمْتِي فِكْرا وَ نَظَرِي عِبْرَة .
پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:تمام سخنان بنی آدم به ضررش است نه به نفعش، مگر اینکه امر به معروف یا نهی از منکر کرده باشد، یا ذکر خدا گفته باشد. و باز می فرماید:پروردگارم به من امر فرموده که سخنم ذکر و سکوتم فکر و نگاه کردنم از روی عبرت باشد.
