قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
و من كتاب مجمع البيان في قوله عز و جل ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجٰارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَة : الآية وَ قَدْ وَرَدَ اَلْخَبَرُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ لاَ تُكْثِرُوا اَلْكَلاَمَ بِغَيْرِ ذِكْرِ اَللَّهِ فَإِنَّ كَثْرَةَ اَلْكَلاَمِ بِغَيْرِ ذِكْرِ اَللَّهِ تُقْسِي اَلْقَلْبَ وَ إِنَّ أَبْعَدَ اَلنَّاسِ مِنَ اَللَّهِ اَلْقَاسِي اَلْقَلْبِ.
در کتاب مجمع البیان ذیل آیۀ شریفه که خداوند می فرماید: با این همه سخت دل گشتید که دلهایتان چون سنگ یا سخت تر از آن شد خبری از پیامبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله است که فرموده اند:کلام خود را بدون ذکر خدا طولانی نکنید، زیرا طول کلام بدون ذکر خدا انسان را سنگدل می گرداند و دورترین مردم از خدا انسان سنگدل است.