احادیث درباره پاداش از پیامبر اکرم (ص)

لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءٌ وَ دَوَاءُ اَلذُّنُوبِ اَلاِسْتِغْفَارُ.

امام صادق علیه السلام از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر بیماری ای را درمانی باشد و درمان گناهان آمرزش خواهی است.

مُقَامِي فِيكُمْ وَ اَلاِسْتِغْفَارُ لَكُمْ حِصْنٌ حَصِينٌ مِنَ اَلْعَذَابِ فَمَضَى أَكْثَرُ اَلْحِصْنَيْنِ وَ بَقِيَ اَلاِسْتِغْفَارُ فَأَكْثِرُوا مِنْهُ فَإِنَّهُ مَمْحَاةٌ لِلذُّنُوبِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما كانَ اَللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اَللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُون

امام باقر علیه السلام فرمود که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرمود: بودن من در میان شما و آمرزش خواهی، دژی استوار از عذاب است. امام باقر علیه السلام در ادامه فرمود: دژ بزرگتر از میان رفت و آمرزش طلبی به جا ماند؛ پس بسیار آمرزش جویید؛ زیرا این کار از میان برنده گناهان است. خدای گرامی و بزرگ فرمود: «ولی تا تو در میان آنان هستی خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند و تا آنان طلب آمرزش می کنند خدا عذاب کننده ایشان نخواهد بود» انفال ، آیه 33 .

طُوبَى لِمَنْ وَجَدَ فِي صَحِيفَتِهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ تَحْتَ كُلِّ ذَنْبٍ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ; .

امام صادق علیه السلام از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خوشا بر آن کس که در روز رستاخیز در نامه کردارش زیر هر گناهی یک«استغفر الله»یافت شود

إِنَّ أَسْرَعَ اَلْخَيْرِ ثَوَاباً اَلْبِرُّ وَ إِنَّ أَسْرَعَ اَلشَّرِّ عِقَاباً اَلْبَغْيُ وَ كَفَى بِالْمَرْءِ عَيْباً أَنْ يَنْظُرَ مِنَ اَلنَّاسِ إِلَى مَا يَعْمَى عَنْهُ مِنْ نَفْسِهِ أَوْ يُعَيِّرَ اَلنَّاسَ مَا لاَ يَسْتَطِيعُ تَرْكَهُ أَوْ يُؤْذِيَ جَلِيسَهُ بِمَا لاَ يَعْنِيهِ.

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: به راستی، زود پاداش ترین کار خیر، نیکی به دیگران است و زود کیفرترین بدی، ستم است و در عیب مرد همین بس که عیب هایی را که خود نیز داراست در مردم ببیند و در خویش چشم بر هم نهد، یا مردم را بر چیزی سرزنش کند که خود توان ترک آن کار را ندارد یا همنشین خویش را با آنچه که به او مربوط نیست بیازارد.

خِيَارُكُمُ اَلَّذِينَ إِذَا سَافَرُوا قَصَّرُوا وَ أَفْطَرُوا.

امام علی علیه السلام روایت نموده که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: برگزیدگان شما آنانند که چون راه سفر در پیش گیرند، نماز را شکسته به جا آورند و روزه را افطار کنند

أَيُّمَا اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ اَلَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اَلْفَجْرَ يَذْكُرُ اَللَّهَ تَعَالَى حَتَّى تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ كَانَ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ فَإِنْ جَلَسَ فِيهِ حَتَّى تَكُونَ سَاعَةٌ تَحِلُّ فِيهَا اَلصَّلاَةُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعاً غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا سَلَفَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ كَانَ لَهُ مِنَ اَلْأَجْرِ كَحَاجِّ بَيْتِ اَللَّهِ .

امام حسین علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مسلمانی که در نمازگاه خود که در آن نماز صبح را گزارده بنشیند و ذکر خدای فرازمند را گوید تا آنگاه که آفتاب سر زند پاداشی همانند زیارتگر خانه خدای فرازمند از آن اوست و خداوند او را ببخشاید و اگر در نمازگاه خویش نشیند تا هنگام نماز رسد و پس آنگاه دو رکعت و یا چهار رکعت نماز گزارد، خداوند گناهان پیشین او را ببخشاید و او را پاداشی همانند زیارتگر خانه خدا باشد.

طُوبَى لِصُورَةٍ نَظَرَ اَللَّهُ إِلَيْهَا تَبْكِي عَلَى ذَنْبٍ مِنْ خَشْيَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَطَّلِعْ إِلَى ذَلِكَ اَلذَّنْبِ غَيْرُهُ.

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خوشا بر رخساری که خداوند در حالی بر او نگرد که او برای گناهی از ترس خدای گرامی و بزرگ می گرید و دیگری از آن گناه آگاهی ندارد.

اَلتَّعْزِيَةُ تُورِثُ اَلْجَنَّةَ .

امام باقر علیه السلام فرمود: هر که بر مصیبتی صبر پیشه دارد خداوند بر عزتش افزاید و او را همراه حضرت محمد صلی الله علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام به بهشت در آورد. پاداش تسلیت گفتن

مَنْ عَزَّى حَزِيناً كُسِيَ فِي اَلْمَوْقِفِ حُلَّةً يُجْبَرُ بِهَا.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که اندوهمندی را دلداری دهد در رستاخیز جامه ای به او بپوشانند که به آن آراسته گردد.

مَنْ عَزَّى مُصَاباً كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْقُصَ مِنْ أَجْرِ اَلْمُصَابِ شَيْ ءٌ.

امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که مصیبت دیده ای را دلداری دهد او را پاداشی همانند پاداش مصیبت دیده باشد بی آنکه از پاداش مصیبت دیده چیزی کاسته گردد

إِنَّ رَبَّکمْ یقُولُ: هَذِهِ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ مَنْ صَلَّاهُنَّ لِوَقْتِهِنَّ وَ حَافَظَ عَلَیهِنَّ لَقِینِی یوْمَ الْقِیامَةِ وَ لَهُ عِنْدِی عَهْدٌ أُدْخِلُهُ بِهِ الْجَنَّةَ، وَ مَنْ لَمْ یصَلِّهِنَّ لِوَقْتِهِنَّ وَ لَمْ یحَافِظْ عَلَیهِنَّ فَذَلِک إِلَی إِنْ شِئْتُ عَذَّبْتُهُ وَ إِنْ شِئْتُ غَفَرْتُ لَهُ.

خداوند فرموده: هر کس از شما این نمازهای پنجگانه را در وقتش بخواند و همیشه وقت آنها را حفظ کند و روز قیامت مرا ملاقات نماید، من برای او عهد کرده ام که او را داخل بهشت بکنم. و هر کس آنها را در وقت خود نخواند، به عهده من است که اگر خواستم او را عذاب بدهم و اگر خواستم او را ببخشم.

أَوْحَی اللَّهُ إِلَی دَاوُدَ: یا دَاوُدُ، إِنَّ الْعَبْدَ لَیأْتِینِی بِالْحَسَنَةِ یوْمَ الْقِیامَةِ فَأُحَکمُهُ بِهَا فِی الْجَنَّةِ قَالَ دَاوُدُ: یا رَبِّ، وَ مَا هَذَا الْعَبْدُ الَّذِی یأْتِیک بِالْحَسَنَةِ یوْمَ الْقِیامَةِ فَتُحَکمُهُ بِهَا فِی الْجَنَّةِ؟ قَالَ: عَبْدٌ مُؤْمِنٌ سَعَی فِی حَاجَةِ أَخِیهِ الْمُسْلِمِ أَحَبَّ قَضَاءَهَا قُضِیتْ أَوْ لَمْ تُقْضَ.

خداوند به داود علیه السلام وحی کرد: ای داود، هر بنده ای که در روز قیامت با عمل نیکی می آید، من به خاطر همین عمل او را به بهشت داخل می کنم. داود عرض کرد: خداوندا، آن عمل چیست که بوسیله آن بنده ات را داخل بهشت می کنی؟ خداوند فرمود: بنده مؤمنی در رفع حاجت برادر مسلمانش تلاش می کند، من همان تلاش او را دوست دارم. خواه به نتیجه برسد یا نرسد.