أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْ مُسْلِمٍ مَاتَ وَ تَرَكَ دَيْناً لَمْ يَكُنْ فِي فَسَادٍ وَ لاَ إِسْرَافٍ فَعَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يَقْضِيَهُ فَإِنْ لَمْ يَقْضِهِ فَعَلَيْهِ إِثْمُ ذَلِكَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّمَا اَلصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ اَلْمَساكِينِ َلْآيَةَ فَهُوَ مِنَ اَلْغَارِمِينَ وَ لَهُ سَهْمٌ عِنْدَ اَلْإِمَامِ فَإِنْ حَبَسَهُ فَإِثْمُهُ عَلَيْهِ.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر مومن و یا مسلمانی که بمیرد و بدهی داشته باشد که از بابت فساد و اسراف نباشد، بر امامست که آن را بپردازد و اگر نپردازد، گناهش بگردن او است، همانا خدای تبارک و تعالی می فرماید: «صدقات از آن فقیران و بی چیزانست-تا آخر آیه 60 سوره 9-»و او از قرضدارانست و نزد امام سهمی دارد(که بعد از فقیران و بی چیزان در آیه شریفه ذکر شده است)و اگر امام آن را نگهدارد گناهش بر اوست.
لَمَّا نَزَلَتْ وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ َالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص هِيَ أُذُنُكَ يَا عَلِيُّ .
امام صادق علیه السلام: چون این آیه نازل شد: «و گوشی شنوا آن را حفظ کند-12 سوره 69-»، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: آن گوش تو است، ای علی.
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعِينُهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ وَ نَتُوبُ إِلَيْهِ وَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَ مِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِ اَللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلا هادِيَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ أُوصِيكُمْ عِبَادَ اَللَّهِ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَ أَحُثُّكُمْ عَلَى اَلْعَمَلِ بِطَاعَتِهِ وَ أَسْتَفْتِحُ اَللَّهَ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ أَمَّا بَعْدُ أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِسْمَعُوا مِنِّي مَا أُبَيِّنُ لَكُمْ فَإِنِّي لاَ أَدْرِي لَعَلِّي…
سخنرانی پیامبر صلی الله علیه و آله در آخرین سفر حج -حمد و سپاس از آن خداست، او را ستایش می کنیم و از او یاری می جوییم و از او آمرزش می خواهیم و به بارگاه او توبه می کنیم. و از شرهای نفس خود و از بدکرداری های خویشتن به خداوند پناه می بریم. هر آن کس که خداوندش هدایت کند، گمراه کننده ای ندارد و هر آن کس را که بی راه گذارد، هدایتگری ندارد. گواهی می دهم که هیچ معبودی جز خداوند شایسته پرستش نیست که یگانه است و شریکی ندارد و گواهی می دهم که محمد بنده و فرستاده اوست. ای بندگان خدا شما را به پروای الهی سفارش می کنم و بر طاعت او بر می انگیزم و با آنچه که بهتر است، سخن آغاز می کنم؛ اما بعد: ای مردم از من بشنوید تا برایتان روشن سازم؛ زیرا من نمی دانم، شاید پس از امسال دیگر در این جایگاه با شما دیدار…
وَ قَالَ لَهُ رَجُلٌ أَوْصِنِي بِشَيْ ءٍ يَنْفَعُنِيَ اَللَّهُ بِهِ فَقَالَ ص أَكْثِرْ ذِكْرَ اَلْمَوْتِ يُسَلِّكَ عَنِ اَلدُّنْيَا وَ عَلَيْكَ بِالشُّكْرِ فَإِنَّهُ يَزِيدُ فِي اَلنِّعْمَةِ وَ أَكْثِرْ مِنَ اَلدُّعَاءِ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَتَى يُسْتَجَابُ لَكَ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْبَغْيَ فَإِنَّ اَللَّهَ قَضَى أَنَّهُ مَنْ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اَللّهُ وَ قَالَ أَيُّهَا اَلنّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ وَ إِيَّاكَ وَ اَلْمَكْرَ فَإِنَّ اَللَّهَ قَضَى أَنْ لا يَحِيقُ اَلْمَكْرُ اَلسَّيِّئُ إِلاّ بِأَهْلِهِ
مردی به پیامبر صلی الله علیه و آله عرض کرد: به من سفارشی کن که در اثر آن خدا به من سود رساند. حضرت فرمود: بیشتر به یاد مرگ باش تا تو را از دنیا برهاند. شکرگزاری را پیشه خودساز که سبب افزایش نعمت گردد. بسیار دعا کن چون تو نمی دانی چه وقت دعایت به اجابت می رسد. از تجاوز بپرهیز که خدا چنین حکم فرموده: «هر کس مورد ستم قرار گیرد، قطعا خدا او را یاری خواهد کرد» سوره حج، آیه 60 و فرموده: «ای مردم سرکشی شما فقط به زیان خود شماست» سوره یونس، آیه 23 و از مکر و نیرنگ دوری کن که خداوند مقرر فرموده: «نیرنگ زشت جز دامن صاحبش را نگیرد». سوره فاطر، آیه 43
مَنْ قَرَأَ أَرْبَعَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ اَلْبَقَرَةِ وَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِّ وَ آيَتَيْنِ بَعْدَهَا وَ ثَلاَثَ آيَاتٍ مِنْ آخِرِهَا لَمْ يَرَ فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ شَيْئاً يَكْرَهُهُ وَ لاَ يَقْرَبُهُ شَيْطَانٌ وَ لاَ يَنْسَى اَلْقُرْآنَ .
امام سجاد علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که چهار آیه نخست سوره بقره و آیه الکرسی و دو آیه پس از آن و سه آیه پایانی آن سوره را تلاوت کند، در جان و دارایی اش هیچ گونه ناخوشایندی نبیند و شیطان به او نزدیک نشود و قرآن را از یاد نبرد
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلْحَشْرِ لَمْ يَبْقَ جَنَّةٌ وَ لاَ نَارٌ وَ لاَ عَرْشٌ وَ لاَ كُرْسِيٌّ وَ لاَ اَلْحُجُبُ وَ اَلسَّمَاوَاتُ اَلسَّبْعُ وَ اَلْأَرَضُونَ اَلسَّبْعُ وَ اَلْهَوَاءُ وَ اَلرِّيحُ وَ اَلطَّيْرُ وَ اَلشَّجَرُ وَ اَلْجِبَالُ وَ اَلشَّمْسُ وَ اَلْقَمَرُ وَ اَلْمَلاَئِكَةُ إِلاَّ صَلَّوْا عَلَيْهِ وَ اِسْتَغْفَرُوا لَهُ وَ إِنْ مَاتَ فِي يَوْمِهِ أَوْ لَيْلَتِهِ مَاتَ شَهِيداً.
هر که سوره حشر را تلاوت کند بهشت و دوزخ و عرش و کرسی و حجب و آسمان های هفتگانه و زمین های هفتگانه و هوا و باد و پرنده و درخت و کوه و خورشید و ماه و فرشتگانی نمانند جز آنکه برای او درود فرستند و آمرزش جویند و اگر در آن روز یا آن شب جان سپارد، شهید به شمار آید
مَنْ قَرَأَ أَلْهاكُمُ اَلتَّكاثُرُ عِنْدَ اَلنَّوْمِ وُقِيَ مِنْ فِتْنَةِ اَلْقَبْرِ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که سوره تکاثر را هنگام خواب تلاوت کند از فتنه و عذاب قبر در امان ماند
مَنْ قَرَأَ وَ اَلْعَصْرِ فِي نَوَافِلِهِ بَعَثَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مُشْرِقاًوَجْهُهُ ضَاحِكاً سِنُّهُ قَرِيرَةً عَيْنُهُ حَتَّى يَدْخُلَ اَلْجَنَّةَ .
هر که سوره عصر را در نمازهای مستحب خویش تلاوت کند خداوند او را در روز رستاخیز با رخساری تابناک، لبی خنده ناک و دیده ای روشن برانگیزاند تا به بهشت در آید
مَنْ قَرَأَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ مِائَةَ مَرَّةٍ حِينَ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ ذُنُوبَ خَمْسِينَ سَنَةً.
امیر مومنان علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که سوره توحید را صد بار هنگام خواب تلاوت کند خداوند گناهان پنجاه سال او را ببخشد.
إِنَّ اَلنَّبِيَّ ص صَلَّى عَلَى سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لَقَدْ وَافَى مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ تِسْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ وَ فِيهِمْ جَبْرَئِيلُ ع يُصَلُّونَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ يَا جَبْرَئِيلُ بِمَا اِسْتَحَقَّ صَلاَتَكَ عَلَيْهِ فَقَالَ بِقِرَاءَةِ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ قَائِماً وَ قَاعِداً وَ رَاكِباً وَ مَاشِياً وَ ذَاهِباً وَ جَائِياً.
امام صادق علیه السلام از پدرش روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بر جنازه سعد بن معاذ نماز گزارد و فرمود: به راستی، نود هزار فرشته بر او نماز گزاردند که جبرییل نیز در میان آنان بود. از جبرییل علیه السلام پرسیدم که او از چه رو استحقاق نماز شما را یافت؟ جبرییل علیه السلام گفت: از آن رو که در حال ایستاده و نشسته و سواره و پیاده و در حال رفت و آمد، سوره توحید را تلاوت می کرد.
مَنْ أَقْرَضَ مُؤْمِناً قَرْضاً يَنْتَظِرُ بِهِ مَيْسُورَهُ كَانَ مَالُهُ فِي زَكَاةٍ وَ كَانَ هُوَ فِي صَلاَةٍ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ حَتَّى يُؤَدِّيَهُ إِلَيْهِ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که به مومنی قرض دهد و فراخ نعمتی و گشاده روزی او را انتظار کشد، تا آنگاه قرضش را بازستاند دارایی اش پاک ماند و تا آنگاه که قرض گیرنده، قرض را پرداخت کند فرشتگان بر قرض دهنده درود فرستند.
إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَتَاهُ شَابٌّ مِنَ اَلْأَنْصَارِ فَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ أُرِيدُ أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكُمْ فَمَنْ بَكَى فَلَهُ اَلْجَنَّةُ فَقَرَأَ آخِرَ اَلزُّمَرِ وَ سِيقَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ زُمَراً ِلَى آخِرِ اَلسُّورَةِ فَبَكَى اَلْقَوْمُ جَمِيعاً إِلاَّ شَابٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَدْ تَبَاكَيْتُ فَمَا قَطَرَتْ عَيْنِي فَقَالَ إِنِّي مُعِيدٌ عَلَيْكُمْ مَنْ تَبَاكَى فَلَهُ اَلْجَنَّةُ قَالَ وَ أَعَادَ عَلَيْهِمْ فَبَكَى اَلْقَوْمُ وَ تَبَاكَى اَلْفَتَى فَدَخَلُوا اَلْجَنَّةَ جَمِيعاً .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نزد گروهی از جوانان انصار آمد و فرمود: من می خواهم که بر شما قرآن تلاوت کنم؛ پس هر که بگرید بهشت از آن اوست. آن حضرت صلی الله علیه و آله آخر سوره زمر: «و سیق الذین کفروا الی جهنم زمرا»-تا پایان سوره-را تلاوت نمود؛ پس آن جوانان همگی گریستند جز جوانی که عرض کرد: ای پیامبر خدا به راستی، من خویش را به حالت گریان درآوردم ولی دیده ام اشکی جاری نساخت. آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: من آیات را بار دیگر بر شما تلاوت می کنم، پس هر که خویش را به حالت گریان درآورد بهشت از آن اوست و آنگاه آیات را دیگر بار تلاوت نمود، پس همگی گریستند و آن جوان خویش را به حالت گریان درآورد و همگی به بهشت درآمدند
