وَ اَللَّهِ إِنِّي لَجَالِسٌ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ وَ عِنْدَهُ وُلْدُهُ إِذْ جَاءَهُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَنْصَارِيُّ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِ أَبِي جَعْفَرٍ ع فَخَلاَ بِهِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص أَخْبَرَنِي أَنِّي سَأُدْرِكُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ يُقَالُ لَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ يُكَنَّى أَبَا جَعْفَرٍ فَإِذَا أَدْرَكْتَهُ فَأَقْرِئْهُ مِنِّي اَلسَّلاَمَ قَالَ وَ مَضَى جَابِرٌ وَ رَجَعَ أَبُو جَعْفَرٍ ع فَجَلَسَ مَعَ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع وَ إِخْوَتِهِ فَلَمَّا صَلَّى اَلْمَغْرِبَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ لِأَبِي…
شیبانی گوید: بخدا که من در خدمت علی بن الحسین بودم و فرزندانش هم حضور داشتند که جابر ابن عبد الله انصاری خدمت آن حضرت رسید و سلام کرد، سپس دست ابی جعفر(امام باقر)علیه السلام را گرفت و با او خلوت کرد و عرضکرد: همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله بمن خبر داد که من مردی از اهل بیت او را که نامش محمد بن علی و کنیه اش ابا جعفر است درک میکنم، و فرمود: چون خدمتش رسیدی، او را از جانب من سلام برسان، شیبانی گوید: جابر برفت و ابو جعفر علیه السلام آمد و نزد پدرش علی بن الحسین علیه السلام با برادرانش نشست، و چون نماز مغرب را گزارد، علی بن الحسین به ابی جعفر علیهم السلام فرمود: جابر بن عبد الله انصاری بتو چه گفت؟ جوابداد: او گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: تو مردی از اهل بیت مرا که نامش محمد بن…
إنّ أطیب ما أکل الرّجل من کسبه، و إنّ ولده من کسبه.
حلال تر آنچه مردم خورند آن باشد که از کسب خویش خورد و از وجهی حلال بدست آورد، و آنچه فرزند خورد چنان بود که از کسب خورده باشد.
لا تقوم السّاعة حتّی یکون الولد غیظا و المطر قیظا، و تفیض اللّئام فیضا و تغیض الکرام غیضا.و یجترئ الصّغیر علی الکبیر، و اللّئیم علی الکریم.
قیامت برنخیزد تا آن وقت که مردمان نخواهند که ایشان را فرزند آید، و باران بتابستان آید، و خسیسان بسیار گردند، و مردمان نیک با کم باشند. و کودکان دلیری کنند بر پیران، و خسیسان حکم کنند بر بزرگان؛ این همه علامتهای قیامت اند.
ما أحسن عبد الصّدقة الّا أحسن اللَّه الخلافة علی ترکته.
هیچ بنده صدقه نیکو ندهد الّا که خدای تعالی برکت از ترکت او بدید آورد و مال او را برکات بود هم در دست او و هم در دست فرزندانش از پس مرگ او.
يَا سَلْمَانُ مَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِي فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ مَعِي وَ مَنْ أَبْغَضَهَا فَهُوَ فِي النَّارِ يَا سَلْمَانُ حُبُّ فَاطِمَةَ يَنْفَعُ فِي مِائَةِ مَوْطِنٍ أَيْسَرُ تِلْكَ الْمَوَاطِنِ الْمَوْتُ وَ الْقَبْرُ وَ الْمِيزَانُ وَ الْمَحْشَرُ وَ الصِّرَاطُ وَ الْمُحَاسَبَةُ فَمَنْ رَضِيَتْ عَنْهُ ابْنَتِي فَاطِمَةُ رَضِيتُ عَنْهُ وَ مَنْ رَضِيتُ عَنْهُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَ مَنْ غَضِبَتْ عَلَيْهِ فَاطِمَةُ غَضِبْتُ عَلَيْهِ وَ مَنْ غَضِبْتُ عَلَيْهِ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَا سَلْمَانُ وَيْلٌ لِمَنْ يَظْلِمُهَا وَ يَظْلِمُ ذُرِّيَّتَهَا وَ شِيعَتَهَا.
ای سلمان! هر که دخترم فاطمه را دوست بدارد در بهشت در کنار من خواهد بود، و هرکه او را دشمن بدارد در آتش جهنم خواهد بود. ای سلمان دوستی فاطمه در صد جایگاه به حال انسان سودمند است که راحت ترین آنها عبارت‌اند از: مرگ، قبر، میزان، سنجش، محشر، و پل صراط و حساب‌کشی؛ پس دخترم فاطمه از هر کس راضی باشد، من از او خشنود می‌شوم و هر کس من از او راضی شوم خدا از او خرسند خواهد بود. و هر کس فاطمه از او خشمگین باشد، من بر او خشم میکنم و هر کس من بر او خشم کنم، خداوند بر او غضب می‌کند. ای سلمان وای بر کسی که به فاطمه و به فرزندان و شیعیانش ظلم و ستم کند!
انَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ فَطَمَها وَ ذُرِّیتَها عَنِ النّارِ یوْمَ الْقِیامَةِ
خداوند بزرگ او و فرزندانش را از آتش دوزخ در قیامت باز می دارد.
- ذخائرالعقبی، صفحه 26.
تخیروا لنطفکم.
برگزینید زنی پارسای عاقله از جهت نطفه ها تا شما را اگر فرزندی شود از مادر پارسا باشد.
هاجروا تورثوا أبناءکم مجدا.
هجرت کنید تا بزرگی بفرزندان شما برسد.
انظر فی أی نصاب تضع ولدک فانّ العرق دسّاس.
چون زن دهی فرزند را یا بشوهر دهی دختر را اصل پاک طلب کن و با اهل سداد مناکحت کن.
یا ابن آدم لا بقلیل تقنع و لا بکثیر تشبع.
ای فرزند آدم نه باندک قناعت میکنی و نه ببسیار سیر میشوی.
یا ابن آدم عندک ما یکفیک و تطلب ما یطغیک.
ای فرزند آدم چندان داری که کفایتت باشد و تو طلب آن میکنی که ترا در خدا عاصی کند.
یذهب الصّالحون أسلافا؛ الأوّل فالأوّل حتّی لا یبقی الّا حثالة کحثالة التّمر و الشّعیر لا یبالی اللَّه بهم.
آنان که نیکان باشند از پیش بمیرند و بشوند و هر چه بهتر بود زودتر می شود تا چون وقت قیامت باشد نمانده باشد از فرزندان آدم الّا سریاجانی مانند سرآمده خرما و جو و ایشان را نزدیک خدای تعالی هیچ منزلتی نباشد زیرا که خدای تعالی را ندانند.
- کذا در اصل و این کلمه ترجمه«حثاله» است؛ در منتهی الارب گفته:« حثاله ککناسه دانه تلخ و جز آن که با گندم آمیزد و پوست جو و برنج و خرمای کوفته و مانند آن و کنجاره و هر چیز بیخیر و بلایه از هر چیزی؛ و منه الحدیث قال لعبد اللَّه بن عمر: کیف أنت اذا بقیت فی حثالة من الناس؛ یرید أرذالهم».
