مَنْ قَرَأَ دُبُرَ صَلاَةِ اَلْجُمُعَةِ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلْفَلَقِ سَبْعَ مَرَّاتٍ وَ فَاتِحَةَ اَلْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ اَلنّاسِ َبْعَ مَرَّاتٍ لَمْ يَنْزِلْ بِهِ بَلِيَّةٌ وَ لَمْ تُصِبْهُ فِتْنَةٌ إِلَى اَلْجُمُعَةِ اَلْآخَرِ فَإِنْ قَالَ ;اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنِي مِنْ أَهْلِ اَلْجَنَّةِ اَلَّتِي حَشْوُهَا بَرَكَةٌ وَ عُمَّارُهَا اَلْمَلاَئِكَةُ مَعَ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ ; جَمَعَ اَللَّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ مُحَمَّدٍ وَ إِبْرَاهِيمَ ع…
امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که پس از نماز جمعه سوره «حمد»را یک بار و سوره «قل اعوذ برب الفلق»را هفت بار و دیگر بار سوره «حمد»را یک بار و سوره «قل هو الله احد»را هفت بار و دیگر بار سوره «حمد»را یک بار و سوره «قل اعوذ برب الناس»را هفت بار تلاوت کند، تا جمعه دیگر بلایی بر او فرو فرستاده نشود و او را فتنه ای پیش نیاید، پس اگر بگوید: «اللهم اجعلنی من اهل الجنه التی حشوها برکه و عمارها الملایکه مع نبینا محمد و ابینا ابراهیم»، خداوند او را با حضرت محمد و حضرت ابراهیم علیهما السلام در بهشت گرد هم آورد
مَنْ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَوْمَ اَلْفِطْرِ بَعْدَ صَلاَةِ اَلْإِمَامِ يَقْرَأُ فِي أَوَّلِهِنَّ سَبِّحِ اِسْمَ رَبِّكَ اَلْأَعْلَى فَكَأَنَّمَا قَرَأَ جَمِيعَ اَلْكُتُبِ كُلَّ كِتَابٍ أَنْزَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلثَّانِيَةِ وَ اَلشَّمْسِ وَ ضُحاها فَلَهُ مِنَ اَلثَّوَابِ مَا طَلَعَتْ عَلَيْهِ اَلشَّمْسُ وَ فِي اَلثَّالِثَةِ وَ اَلضُّحى فَلَهُ مِنَ اَلثَّوَابِ كَأَنَّمَا أَشْبَعَ جَمِيعَ اَلْمَسَاكِينِ وَ دَهَّنَهُمْ وَ نَظَّفَهُمْ وَ فِي اَلرَّابِعَةِ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ لاَثِينَ مَرَّةً غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ ذَنْبَ خَمْسِينَ سَنَةً مُسْتَقْبِلَةً وَ…
هر که در روز عید فطر پس از نماز امام جماعت چهار رکعت نماز گزارد و در رکعت نخست آن پس از حمد سوره / سبح اسم ربک الاعلی / را تلاوت کند، گویا که همه کتاب های آسمانی را که خدای گرامی و بزرگ فرو فرستاده تلاوت نموده است و در رکعت دوم پس از حمد سوره / و الشمس و ضحاها / را تلاوت کند، او را پاداش هر آنچه خورشید بر آن پرتو افکند باشد و در رکعت سوم پس از حمد سوره «و الضحی»را تلاوت کند، گویا که او را پاداش آن باشد که مستمندان را سیر کرده و آراسته ساخته و پاکیزه نموده است و در رکعت چهارم پس از حمد سوره «توحید»را تلاوت کند، خداوند گناهان پنجاه سال پسین و پنجاه سال پیشین او را ببخشاید. گردآورنده این کتاب، ابو جعفر محمد بن علی شیخ صدوق -خدایش از او خشنود باشد-گوید: با توفیق خداوند در این باره گویم که به…
قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَسْرَعَ إِلَيْكَ اَلشَّيْبُ قَالَ شَيَّبَتْنِي هُودُ وَ اَلْوَاقِعَةُ وَ اَلْمُرْسَلاَتُ وَ عَمَّ يَتَساءَلُون .
ابن عباس گوید: ابو بکر عرض کرد: یا رسول الله چه زود سپید موی گشتی، فرمود: سوره های هود و الواقعه و مرسلات و عم یتسایلون موی مرا سپید کرد.
سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ حُرُوبِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع وَ كَانَ اَلسَّائِلُ مِنْ مُحِبِّينَا فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ مُحَمَّداً ص بِخَمْسَةِ أَسْيَافٍ ثَلاَثَةٌ مِنْهَا شَاهِرَةٌ لاَ تُغْمَدُ إِلَى أَنْ تَضَعَ اَلْحَرْبُ أَوْزارَها وَ لَنْ تَضَعَ اَلْحَرْبُ أَوْزَارَهَا حَتَّى تَطْلُعَ اَلشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا فَإِذَا طَلَعَتِ اَلشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا آمَنَ اَلنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً وَ سَيْفٌ…
حفص بن غیاث گوید: شخصی از امام صادق از جنگهای امیر المومنین پرسید و سیوال کننده از دوستان ما بود امام صادق او را فرمود: خدای عز و جل محمد(ص)را با پنج شمشیر برانگیخت سه شمشیر از آن شمشیرها برهنه و از غلاف کشیده است تا جنگ پایان یابد و هرگز جنگ پایان نیابد تا آفتاب از مغرب خود بتابد و چون آفتاب از مغربش سر برآرد آن روز امنیت عمومی بر همه مردم حکومت کند آن روز است که ایمان کسی که از پیش ایمان نیاورده باشد و یا از ایمانش بهره برداری نکرده است سودی بحالش ندهد و یک شمشیر از آن شمشیرها پیچیده است و یکی در نیام که بروی دیگران کشیده می شود ولی حکمش بدست ما است اما آن سه شمشیر کشیده شده: یکی بروی مشرکین عرب بود که خداوند تبارک و تعالی فرمود مشرکان را هرجا یافتید بکشید و در بند کنید و محاصره شان کنید و…
قُلْتُ لِسَعْدٍ أَ شَهِدْتَ شَيْئاً مِنْ مَنَاقِبِ عَلِيٍّ ع قَالَ نَعَمْ شَهِدْتُ لَهُ أَرْبَعَ مَنَاقِبَ وَ اَلْخَامِسَةَ قَدْ شَهِدْتُهَا لَأَنْ يَكُونَ لِي وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ حُمْرِ اَلنَّعَمِ بَعَثَ رَسُولُ اَللَّهِ ص أَبَا بَكْرٍ بِبَرَاءَةَ ثُمَّ أَرْسَلَ عَلِيّاً ع فَأَخَذَهَا مِنْهُ فَرَجَعَ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَ نَزَلَ فِيَّ شَيْ ءٌ قَالَ لاَ إِلاَّ أَنَّهُ لاَ يَبْلُغُ عَنِّي إِلاَّ رَجُلٌ مِنِّي وَ سَدَّ رَسُولُ اَللَّهِ ص أَبْوَاباً كَانَتْ فِي اَلْمَسْجِدِ وَ تَرَكَ بَابَ عَلِيٍّ ع فَقَالُوا سَدَدْتَ اَلْأَبْوَابَ وَ تَرَكْتَ بَابَهُ…
حارث بن ثعلبه گوید: سعد را گفتم از امتیازاتی که نصیب علی گشت چیزی را شاهد بودی(و بچشم خود دیدی)؟ گفت آری چهار منقبت او را شاهد بودم و پنجمی را نیز شاهد بودم که اگر یکی از آن امتیازات مرا بود دوست تر داشتم از شتران سرخ موی. 1-رسول خدا ابو بکر را مامور ابلاغ سوره برایت فرمود سپس علی را فرستاد و علی آیات را از ابی بکر گرفت وی بازگشت و عرض کرد یا رسول الله مگر در باره من چیزی از عالم بالا نازل شد؟ فرمود: نه جز اینکه این آیات را بایستی کسی ابلاغ کند که از خود من باشد. 2-رسول خدا در خانه ها را که بمسجد باز میشد همه را بست و در خانه علی را هم چنان باقی گذاشت عرض کردند همه درها را بستی و در خانه علی را بحال خود گذاشتی؟ فرمود: نه بستن آن درها از ناحیه من بود و نه بازگذاشتن این(بلکه هر دو بدستور خدا…
إِنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ اَلْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَاحِشٍ بَذِي ءٍ قَلِيلِ اَلْحَيَاءِ لاَ يُبَالِي مَا قَالَ وَ مَا قِيلَ فِيهِ أَمَا إِنَّهُ إِنْ تَنْسُبْهُ لَمْ تَجِدْهُ إِلاَّ لِبَغِيٍّ أَوْ شِرْكِ شَيْطَانٍ قِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ فِي اَلنَّاسِ شَيَاطِينُ قَالَ نَعَمْ أَ وَ مَا تَقْرَأُ قَوْلَ اَللَّهِ وَ شارِكْهُمْ فِي اَلْأَمْوالِ وَ اَلْأَوْلادِ .
همانا خدا بهشت را بر هر هرزه بدزبان کم حیایی که پروا ندارد چه گوید و چه در باره اش گویند، حرام ساخته است. هان به درستی اگر او را نسب شناسی نمایی می بینی یا زنازاده است یا شیطان در نطفه او شرکت داشته است. عرض شد: یا رسول الله آیا در میان مردم شیطان هم هست؟ فرمود: آری، آیا فرمایش خداوند متعال را نخوانده ای: « ای شیطان با آنان در اموال و اولاد شرکت کن». سوره اسرا ، آیه 64 .
وَ لَمَّا نَزَلَتْ عَلَيْهِ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ ِلَى آخِرِ اَلْآيَةِ قَالَ ص مَنْ لَمْ يَتَعَزَّ بِعَزَاءِ اَللَّهِ اِنْقَطَعَتْ نَفْسُهُ حَسَرَاتٍ عَلَى اَلدُّنْيَا وَ مَنْ مَدَّ عَيْنَيْهِ إِلَى مَا فِي أَيْدِي اَلنَّاسِ مِنْ دُنْيَاهُمْ طَالَ حُزْنُهُ وَ سَخِطَ مَا قَسَمَ اَللَّهُ لَهُ مِنْ رِزْقِهِ وَ تَنَغَّصَ عَلَيْهِ عَيْشُهُ وَ مَنْ لَمْ يَرَ أَنَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ نِعْمَةً إِلاَّ فِي مَطْعَمٍ أَوْ مَشْرَبٍ فَقَدْ جَهِلَ وَ كَفَرَ نِعَمَ اَللَّهِ وَ ضَلَّ سَعْيُهُ وَ دَنَا مِنْهُ عَذَابُهُ .
و هنگامی که آیه / لا تمدن عینیک. . . / سوره حجر ، آیه 88 ، یعنی: و زنهار به سوی آنچه اصنافی از ایشان را از آن برخوردار کردیم و فقط زیور زندگی دنیاست تا ایشان را در آن بیازماییم، دیدگان خود مدوز و بدان که روزی پروردگار تو بهتر و پایدارتر است ، بر پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شد و فرمود: کسی که دلداری خدا در او اثر بخش نباشد جانش از حسرت دنیا برآید و کسی که چشم دوزد به آنچه از دنیا در دست مردم است اندوهش به درازا کشد و آنچه را خداوند برایش روزی ساخته بد شمارد زندگی بر او ناگوار گردد. و کسی که نعمت خدا را بر خود فقط در خوراک و نوشیدن ببیند، به یقین نادان است و بر نعمتهای الهی کفران ورزیده است و تلاش او بیهوده و عذابش نزدیک است.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَسْئَلُوا أَهْلَ اَلذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلذِّكْرُ أَنَا وَ اَلْأَئِمَّةُ أَهْلُ اَلذِّكْرِ وَ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ الَ أَبُو جَعْفَرٍ ع نَحْنُ قَوْمُهُ وَ نَحْنُ اَلْمَسْئُولُونَ.
امام باقر علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل(43 سوره 16)«اگر خودتان نمیدانید از اهل ذکر بپرسید»از قول پیغمبر صلی الله علیه و آله میفرماید: مقصود از ذکر من هستم و امامان اهل ذکر باشند و راجع بقول خدای عز و جل(44 سوره 43)«همانا قرآن برای تو و قوم تو ذکر است و بزودی از آن بازخواست میشوید»خود امام فرمود: ماییم قوم او و ماییم بازخواست شدگان سوال شوندگان .
لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ اَلْآيَةُ يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ َالَ اَلْمُسْلِمُونَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَ لَسْتَ إِمَامَ اَلنَّاسِ كُلِّهِمْ أَجْمَعِينَ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص أَنَا رَسُولُ اَللَّهِ إِلَى اَلنَّاسِ أَجْمَعِينَ وَ لَكِنْ سَيَكُونُ مِنْ بَعْدِي أَئِمَّةٌ عَلَى اَلنَّاسِ مِنَ اَللَّهِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يَقُومُونَ فِي اَلنَّاسِ فَيُكَذَّبُونَ وَ يَظْلِمُهُمْ أَئِمَّةُ اَلْكُفْرِ وَ اَلضَّلاَلِ وَ أَشْيَاعُهُمْ فَمَنْ وَالاَهُمْ وَ اِتَّبَعَهُمْ وَ صَدَّقَهُمْ فَهُوَ مِنِّي وَ مَعِي وَ سَيَلْقَانِي أَلاَ وَ مَنْ ظَلَمَهُمْ وَ كَذَّبَهُمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَ…
امام باقر علیه السلام فرمود: چون آیه(71-سوره 17)«روزی که هر دسته از مردم را بامامشان خوانیم»نازل شد، مسلمین عرضکردند: ای فرستاده خدا مگر شما امام همه مردم نیستید؟ پیغمبر فرمود: من از جانب خدا بسوی همه مردم فرستاده شده ام ولی بعد از من امامانی از خاندانم بر مردم منصوب شوند، ایشان در میان مردم قیام کنند و مردم آنها را تکذیب کنند و امامان کفر و گمراهی و پیروانشان برایشان ستم کنند، هر که آنها را دوست دارد و از آنها پیروی کند و تصدیقشان نماید، از من است و با من است و مرا ملاقات خواهد کرد و آگاه باشید کسی که بایشان ستم کند و تکذیبشان نماید، از من نیست و با من نیست و من از او بیزارم.
نَزَلَتْ هَذِهِ اَلسُّورَةُ إِذا جاءَ نَصْرُ اَللّهِ وَ اَلْفَتْحُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص فِي أَوْسَطِ أَيَّامِ اَلتَّشْرِيقِ فَعَرَفَ أَنَّهُ اَلْوَدَاعُ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ اَلْعَضْبَاءَ فَحَمِدَ اَللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ كُلُّ دَمٍ كَانَ فِي اَلْجَاهِلِيَّةِ فَهُوَ هَدَرٌ وَ أَوَّلُ دَمٍ هُدِرَ دَمُ اَلْحَارِثِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ اَلْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعاً فِي هُذَيْلٍ فَقَتَلَهُ بَنُو اَللَّيْثِ أَوْ قَالَ كَانَ مُسْتَرْضِعاً فِي بَنِي لَيْثٍ فَقَتَلَهُ هُذَيْلٌ وَ كُلُّ رِبًا كَانَ فِي اَلْجَاهِلِيَّةِ فَمَوْضُوعٌ وَ أَوَّلُ رِبًا وُضِعَ…
عبد الله بن عمر گوید: این سوره / اذا جا نصر الله و الفتح / در وسط روزهای تشریق(سیزدهم ماه)بر رسول خدا فرود آمد حضرت دانست که آخرین حج او است پس بر شتر عضبایش سوار شد و حمد خدا را بجا آورد و او را ستایش کرد و سپس فرمود ای مردم هر خونی که در دوران جاهلیت ریخته شده است بی ارزش است و اولین خون بی ارزش خون حارث بن ربیعه بن حارث است که در جستجوی دایه میان قبیله هذیل بود و قبیله بنو لیث(یا فرمود در جستجوی دایه میان قبیله بنی لیث بود و قبیله هذیل) او را گشت و هر ربایی که در دوران جاهلیت بر ذمه مردم بود از ذمه آنان برداشته شد و نخستین ربایی که برداشته شد سود پول عباس بن عبد المطلب است ای مردم روزگار دوران خود را بپایان رسانیده و امروز مانند همان روزی است که خداوند آسمانهای و زمین ها را آفرید و همانا…
دَخَلْتُ عَلَى عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ ع فَقَالَ لِي يَا زُهْرِيُّ مِنْ أَيْنَ جِئْتَ قُلْتُ مِنَ اَلْمَسْجِدِ قَالَ فِيمَ كُنْتُمْ قَالَ تَذَاكَرْنَا أَمْرَ اَلصَّوْمِ فَأَجْمَعَ رَأْيِي وَ رَأْيُ أَصْحَابِي أَنَّهُ لَيْسَ مِنَ اَلصَّوْمِ شَيْ ءٌ وَاجِبٌ إِلاَّ صَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ يَا زُهْرِيُّ لَيْسَ كَمَا قُلْتُمْ إِنَّ اَلصَّوْمَ عَلَى أَرْبَعِينَ وَجْهاً فَعَشَرَةُ أَوْجُهٍ مِنْهَا وَاجِبَةٌ كَوُجُوبِ شَهْرِ رَمَضَانَ وَ عَشَرَةُ أَوْجُهٍ مِنْهَا صِيَامُهُنَّ حَرَامٌ وَ أَرْبَعَةَ عَشَرَ وَجْهاً مِنْهَا صَاحِبُهَا فِيهَا بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ صَامَ وَ إِنْ شَاءَ أَفْطَرَ…
زهری گوید: به خدمت امام زین العابدین رسیدم به من فرمود ای زهری از کجا آمدی؟ عرض کردم: از مسجد فرمود: در باره چه گفتگو داشتید؟ عرض کردم: در باره روزه گفتگو کردیم و رای من و یارانم همگی بر این شد که بجز روزه ماه رمضان روزه واجبی نیست فرمود: ای زهری چنین نیست که شما گفتید روزه بر چهل قسم است ده قسم از آن واجب است هم چون وجوب روزه ماه رمضان و ده قسم از آنها روزه گرفتنش حرام است و چهارده قسم از آن صاحبش اختیار دارد اگر خواست روزه می گیرد و اگر خواست افطار می کند -و روزه اذن بر سه قسم است و روزه تادیب و روزه سفر و بیماری عرض کردم: فدایت شوم اینها را برای من تفسیر کنید: فرمود: اما واجب پس روزه ماه رمضان است و روزه دو ماه پی در پی از برای کسی که یک روز از ماه رمضان را عمدا افطار کرده باشد و روزه دو…
بَيْنَمَا نَحْنُ قُعُودٌ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ص إِذْ مَرَّ بِنَا رَجُلٌ بِيَدِهِ خُطَّافٌ مَذْبُوحٌ فَوَثَبَ إِلَيْهِ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع حَتَّى أَخَذَهُ مِنْ يَدِهِ ثُمَّ دَحَى بِهِ اَلْأَرْضَ ثُمَّ قَالَ أَ عَالِمُكُمْ أَمَرَكُمْ بِهَذَا أَمْ فَقِيهُكُمْ لَقَدْ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي ع أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص نَهَى عَنْ قَتْلِ سِتَّةٍ اَلنَّحْلَةِ وَ اَلنَّمْلَةِ وَ اَلضِّفْدِعِ وَ اَلصُّرَدِ وَ اَلْهُدْهُدِ وَ اَلْخُطَّافِ فَأَمَّا اَلنَّحْلَةُ فَإِنَّهَا تَأْكُلُ طَيِّباً وَ تَضَعُ طَيِّباً وَ هِيَ اَلَّتِي أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهَا لَيْسَتْ مِنَ…
داود بن کثیر رقی گوید: در محضر امام صادق(ع)نشسته بودیم در این میان مردی با پرستویی سر بریده که بدست داشت از کنار ما گذشت امام ششم از جا برجست تا آن پرستو را از دست او گرفت و بزمین پرتاب کرد سپس فرمود: دانشمند اجتماعی شما این چنین دستور بشما داده یا دانشمند دینی شما؟ پدرم از جدم بمن خبر داد که رسول خدا دستور فرموده است شش حیوان را کسی نکشد زنبور عسل و مورچه و قورباغه و ورکاک(مرغی که گنجشک را شکار میکند)و هدهد و پرستو اما زنبور عسل برای آنکه غذای پاکیزه میخورد و غذای پاکیزه از خود بجای میگذارد و آن همان است که خدای عز و جل باو وحی کرد با اینکه نه از جن بوده و نه از انس، اما مورچه برای اینکه در زمان سلیمان بن داود سال قحطی شد و مردم از شهر بیرون آمده دست بدعا برداشتند و از خدا باران خواستند که…