احادیث درباره کیفر یاری نکردن مؤمن

مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَخْذُلُ مُؤْمِناً أَخَاهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ إِلاَّ خَذَلَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.

مومنی نباشد که توان یاری برادر مومنش را داشته باشد و از یاریش فروگذاری کند جز آنکه خداوند او را در دنیا و آخرت بدون یاری واگذارد.

أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ شِيعَتِنَا أَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ إِخْوَانِنَا فَاسْتَعَانَ بِهِ فِي حَاجَةٍ فَلَمْ يُعِنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ اِبْتَلاَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِأَنْ يَقْضِيَ حَوَائِجَ عَدُوٍّ مِنْ أَعْدَائِنَا يُعَذِّبُهُ اَللَّهُ عَلَيْهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

هر مردی از شیعیان ما که یکی از برادرانش از او در حاجتی یاری خواهد و او با وجود توانایی، او را یاری نرساند خدای گرامی و بزرگ او را به برآوردن خواسته های یکی از دشمنان ما گرفتار سازد و خداوند او را بر آن کار در روز رستاخیز عذاب کند.

مَنْ بَخِلَ بِمَعُونَةِ أَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ وَ اَلْقِيَامِ لَهُ فِي حَاجَتِهِ اُبْتُلِيَ بِمَعُونَةِ مَنْ يَأْثَمُ وَ لاَ يُؤْجَرُ.

امام باقر علیه السلام فرمود: هر که در یاری رساندن برادر مسلمانش و پرداختن به حاجتش بخل ورزد به یاری رساندن کسی که یاری او گناه است و پاداشی ندارد گرفتار آید.