احادیث درباره چگونگی برخورد با احمق و بی خرد

بُعْدُ اَلْأَحْمَقِ خَيْرٌ مِنْ قُرْبِهِ وَ سُكُوتُهُ خَيْرٌ مِن

دوری احمق بهتر از نزدیکی اوست و خاموشی او بهتر از گفتار او.

مَوَدَّةُ اَلْأَحْمَقِ كَشَجَرَةِ اَلنَّارِ يَأْكُلُ بَعْضُهَا بَعْضا

دوستی با احمق مانند درخت آتش گرفته است، که بعضی از آن بعضی را می خورد.

لاَ تُعَظِّمَنَّ اَلْأَحْمَقَ وَ إِنْ كَانَ كَبِيرا

احمق را تعظیم مکن، اگر چه بزرگ باشد.

لاَ يُقَوِّمُ اَلسَّفِيهَ إِلاَّ مُرُّ اَلْكَلاَم

نادان، جز با سخن تلخ راست نمی گردد.

لاَ يُنْتَصَفُ مِنْ سَفِيهٍ قَطُّ إِلاَّ بِالْحِلْمِ عَنْه

از هیچ نادانی جز با شکیبایی، استیفای حق نمی شود.

تَرْكُ جَوَابِ اَلسَّفِيهِ أَبْلَغُ جَوَابِه

رها نمودن پاسخ نادان، رساتر از پاسخ اوست.

لا تنازع السّفهاء و لا تستهتز بالنّساء فانّ ذلك يزري بالعقلاء

با نادانان ستیزه مکن و شیفتۀ زنان مشو که خردمندان را عیبناک می گرداند.

مَنْ عَذَلَ سَفِيها فَقَدْ عَرَّضَ لِلسَّبِّ نَفْسَه

کسی که نادانی را سرزنش کند، نفس خویش را در جانب دشنام قرار داده است.