ثَلَاثٌ مَنْ کنَّ فِیهِ اسْتَکمَلَ خِصَالَ الْإِیمَانِ: مَنْ صَبَرَ عَلَی الظُّلْمِ فَکظَمَ غَیظَهُ وَ احْتَسَبَ وَ عَفَا کانَ مِمَّنْ یدْخِلُهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ وَ یشَفَّعُ فِی مِثْلِ رَبِیعَةَ وَ مُضَرَ.
سه خصلت اگر در کسی باشد، ایمان را [در خویش] کامل کرده است: هر کس بر ظلم [و ستمی که بر او می شود] صبر کند و خشمش را فرو برد و این [عمل] را به حساب خدا گذارده و [از ظالم] درگذرد، از کسانی خواهد بود که خداوند او را وارد بهشت می کند و او در باره عدّه [زیادی از گناهکاران] که از لحاظ کثرت نفرات همچون قبیله ربیعه و مضر هستند شفاعت می کند.