فِي قَوْلِهِ تَعَالَى لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ َالَ يَا زُرَارَةُ أَ وَ لَمْ تَرْكَبْ هَذِهِ اَلْأُمَّةُ بَعْدَ نَبِيِّهَا طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ فِي أَمْرِ فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ.
امام باقر علیه السلام راجع بقول خدای تعالی: «طبقه ای را بعد از طبقه دیگر مرتکب شوید 19 سوره 84-»فرمود: ای زراره مگر این امت بعد از پیغمبر خود طبقه ای را بعد از طبقه دیگر نسبت بامر فلان و فلان و فلان مرتکب نشد؟ (یعنی این امت هم قدم خود را جای قدم امتهای سابق گذاشت و بعد از پیغمبر خویش خلیفه بر حق را رها کرد و دنبال گوساله و سامری و فلان و فلان رفت).
فِي قَوْلِهِ تَعَالَى قُولُوا آمَنّا بِاللّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا قَالَ إِنَّمَا عَنَى بِذَلِكَ عَلِيّاً ع وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ جَرَتْ بَعْدَهُمْ فِي اَلْأَئِمَّةِ ع ثُمَّ يَرْجِعُ اَلْقَوْلُ مِنَ اَللَّهِ فِي اَلنَّاسِ فَقَالَ فَإِنْ آمَنُوا يَعْنِي اَلنَّاسَ بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ يَعْنِي عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ اَلْأَئِمَّةَ ع فَقَدِ اِهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ نِي عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنَ وَ اَلْحُسَيْنَ وَ اَلْأَئِمَّةَ ع .
امام باقر علیه السلام راجع بقول خدای تعالی: «بگویید بخدا و آنچه بسوی ما نازل شده ایمان آوردیم»فرمود: مقصود از این خطاب علی علیه السلام و فاطمه و حسن و حسین است، و پس از ایشان در باره ایمه علیهم السلام جاریست، سپس گفتار خدا متوجه مردم می شود و میفرماید: «پس اگر ایمان آوردند (یعنی مردم)بآنچه شما ایمان آورده اید(مقصود علی و فاطمه و حسن و حسین و ایمه علیهم السلام اند)هدایت یافته اند و اگر رو گردان شدند، ایشان در راه خلاف و دشمنی هستند-131 سوره 2-».
فِي قَوْلِهِ تَعَالَى إِنَّ أَوْلَى اَلنّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اِتَّبَعُوهُ وَ هذَا اَلنَّبِيُّ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا َالَ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع وَ مَنِ اِتَّبَعَهُمْ .
امام باقر علیه السلام راجع بقول خدای تعالی: «سزاوارترین مردم بابراهیم، کسانی هستند که از او پیروی کرده و این پیغمبر و کسانی هستند که ایمان آوردند-67 سوره 3-»فرمود: ایمان آورندگان ایمه علیهم السلام و پیروان ایشانند.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا اَلْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ َالَ مَنْ بَلَغَ أَنْ يَكُونَ إِمَاماً مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ فَهُوَ يُنْذِرُ بِالْقُرْآنِ كَمَا أَنْذَرَ بِهِ رَسُولُ اَللَّهِ ص .
مالک جهنی گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: خدای عز و جل(از قول پیغمبر صلی الله علیه و آله) میفرماید: «این قرآن بمن وحی شد تا بوسیله آن شما و هر که را باو میرسد بیم دهم-20 سوره 6-» فرمود: یعنی هر کس از آل محمد که بدرجه امامت برسد بوسیله قرآن بیم می دهد چنان که رسول خدا با آن بیم داد.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً َالَ عَهِدْنَا إِلَيْهِ فِي مُحَمَّدٍ وَ اَلْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ فَتَرَكَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ عَزْمٌ أَنَّهُمْ هَكَذَا وَ إِنَّمَا سُمِّيَ أُولُو اَلْعَزْمِ أُوْلِي اَلْعَزْمِ لِأَنَّهُ عَهِدَ إِلَيْهِمْ فِي مُحَمَّدٍ وَ اَلْأَوْصِيَاءِ مِنْ بَعْدِهِ وَ اَلْمَهْدِيِّ وَ سِيرَتِهِ وَ أَجْمَعَ عَزْمُهُمْ عَلَى أَنَّ ذَلِكَ كَذَلِكَ وَ اَلْإِقْرَارِ بِهِ.
امام باقر علیه السلام در باره قول خدای عز و جل«از پیش بآدم سفارشی کردیم، او فراموش کرد و برایش آهنگ پایداری ندیدیم-115 سوره 20-»فرمود: یعنی در باره محمد و امامان بعد از او بوی سفارش کردیم، او ترک نمود و تصمیم نگرفت که ایشان چنانند و پیغمبرانی که اولو العزم نامیده شدند، از این جهت است که خدا در باره محمد و اوصیا بعد از او، خصوصا در باره حضرت مهدی و روش او بایشان سفارش فرمود و آنها تصمیم خود را استوار کردند که مطلب چنین است و اعتراف نمودند.
فِي قَوْلِهِ وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ كَلِمَاتٍ فِي مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ وَ اَلْأَئِمَّةِ ع مِنْ ذُرِّيَّتِهِمْ فَنَسِي هَكَذَا وَ اَللَّهِ نَزَلَتْ عَلَى مُحَمَّدٍ ص .
امام صادق علیه السلام راجع بقول خدای تعالی فرمود: «از پیش بآدم سفارش کردیم»(کلماتی را در باره محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان از نسل ایشان علیهم السلام)و او فراموش کرد» بخدا این چنین بر محمد نازل شد.
أَوْحَى اَللَّهُ إِلَى نَبِيِّهِ ص فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ َالَ إِنَّكَ عَلَى وَلاَيَةِ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ هُوَ اَلصِّرَاطُ اَلْمُسْتَقِيمُ.
امام باقر علیه السلام فرمود: خدا به پیغمبرش صلی الله علیه و آله وحی کرد: «بآنچه بسویت وحی شده چنگ زن، همانا تو براهی راست هستی-42 سوره 43-»یعنی: تو بولایت علی هستی و علی همان راه راست است.
نَزَلَ جَبْرَئِيلُ ع بِهَذِهِ اَلْآيَةِ عَلَى مُحَمَّدٍ ص هَكَذَا بِئْسَمَا اِشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اَللّهُ فِي عَلِيٍّ بَغْياً
امام باقر علیه السلام فرمود: جبرییل علیه السلام این آیه را بر محمد صلی الله علیه و آله این چنین نازل کرد: «چه بد است آنچه خود را بآن فروختند، که بدان چه خدا(در باره علی)نازل کرده از روی ستم منکر شدند. -90 سوره 2-»(یعنی کلمه فی علی را که در مصاحف نیست، جبرییل بعنوان تنزیل یا تاویل، آورده است.
نَزَلَ جَبْرَئِيلُ ع عَلَى مُحَمَّدٍ ص بِهَذِهِ اَلْآيَةِ هَكَذَا يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ أُوتُوا اَلْكِتابَ آمِنُوا بِما نَزَّلْنا فِي عَلِيٍّ نُوراً مُبِيناً
امام صادق علیه السلام فرمود: جبرییل این آیه را بر محمد صلی الله علیه و آله این گونه نازل کرد: «ای کسانی که بشما کتاب داده اند، بآنچه(در باره علی)نازل کرده ایم که نوری آشکار است ایمان آورید-47 سوره 4-».
وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِهِ فِي عَلِيٍّ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ
امام باقر علیه السلام(در باره این آیه)فرمود: «اگر آنها آنچه را(در باره علی) پندشان دادند، بجا آورند، برایشان بهتر است-66 سوره 4-».
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اُدْخُلُوا فِي اَلسِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ اَلشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ َالَ فِي وَلاَيَتِنَا.
امام باقر علیه السلام راجع بقول خدای عز و جل: «ای کسانی که ایمان آورده اید، همگی در راه مسالمت وارد شوید، و بدنبال شیطان مروید که او برای شما دشمنی آشکار است-208 سوره 2-» فرمود: یعنی در ولایت ما(وارد شوید).
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَوْلُهُ جَلَّ وَ عَزَّ بَلْ تُؤْثِرُونَ اَلْحَياةَ اَلدُّنْيا قَالَ وَلاَيَتَهُمْ وَ اَلْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى قَالَ وَلاَيَةُ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع إِنَّ هذا لَفِي اَلصُّحُفِ اَلْأُولى . صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى
مفضل بن عمر گوید: این قول خدای جل و عز را بامام صادق علیه السلام عرضکردم: «بلکه زندگی دنیا را برگزیدند»فرمود: یعنی ولایت آنها(پیشوایان باطل)را«ولی آخرت بهتر و پایدارتر است»فرمود: یعنی ولایت امیر المومنین علیه السلام«این در کتابهای نخستین، کتابهای ابراهیم و موسی هست-آخر سوره 87-».
