احادیث درباره وفای به عهد

اَلْكَرِيمُ إِذَا وَعَدَ وَفَى وَ إِذَا تَوَعَّدَ عَفَى

بزرگوار هرگاه وعده دهد، وفا کند و هرگاه وعدۀ بد دهد، درگذرد.

إِنْجَازُ اَلْوَعْدِ أَحَدُ اَلْعِتْقَيْن

وعده دادن، یکی از دو بندگی است.

اَلْوَعْدُ أَحَدُ اَلرِّقَّيْن

وفا کردن به وعده، یکی از دو آزادی است.

إِنْجَازُ اَلْوَعْدِ مِنْ دَلاَئِلِ اَلْمَجْد

وفا کردن به وعده، از نشانه های بزرگی است.

أَفْضَلُ اَلصِّدْقِ اَلْوَفَاءُ بِالْعُهُود

برترین راستی، وفای به وعده است.

أشر الهمم رعاية الذّمام

برترین اراده ها، رعایت کردن حقّ دیگران است.

أَحْسَنُ اَلصِّدْقِ اَلْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ وَ أَفْضَلُ اَلْجُودِ بَذْلُ اَلْجُهْد

نیکوترین راستی، وفای به عهد است و برترین بخشندگی، تلاشگری است.

إِنَّ حُسْنَ اَلْعَهْدِ مِنَ اَلْإِيمَان

البته پیمانداری نیکو از ایمان است.

إِنَّ اَلْعُهُودَ قَلاَئِدُ فِي اَلْأَعْنَاقِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ نَقَضَهَا خَذَلَهُ اَللَّهُ وَ مَنِ اِسْتَخَفَّ بِهَا خَاصَمَتْهُ إِلَى اَلَّذِي أَكَّدَهَا وَ أَخَذَ خَلْقَهُ بِحِفْظِهَا

همانا پیمانها قلاّده هایی است که تا قیامت به گردن انسان است، پس کسی که به آن وفا کند، خداوند به او بپیوندد و هر کس که آن را بشکند، خداوند او را درمانده کند و کسی که آن را سبک شمارد، او را برای محاکمه به نزد کسی برند که بر پیمانداری سخت گرفته است و از بندگان خود به نگاهداری آن قول گرفته است.

إِنْ وَقَعَتْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عَدُوِّكَ قِصَّةٌ عَقَدْتَ بِهَا صُلْحا وَ أَلْبَسْتَهُ بِهَا ذِمَّة فَحُطْ عَهْدَكَ بِالْوَفَاءِ وَ اِرْعَ ذِمَّتَكَ بِالْأَمَانَةِ وَ اِجْعَلْ نَفْسَكَ جُنَّة بَيْنَكَ وَ بَيْنَ مَا أَعْطَيْتَ مِنْ عَهْدِك

اگر میان تو و دشمنت امری اتّفاق افتاد که با او پیمان صلح بستی و بر آن جامۀ پیمان پوشیدی، پس به پیمان خود وفا کن و آن را به امانت نگاه دار و نفس خود را سپری قرار ده میان خود.آنچه به جهت پیمان به او وعده داده ای.

إِذَا وَعَدْتَ فَأَنْجِز

هر گاه وعده کردی، وفا کن.

حُطْ عَهْدَكَ بِالْوَفَاءِ يَحْسُنْ لَكَ اَلْجَزَاء

وفا کن به عهد خود تا پاداشت نیکو شود.