احادیث درباره وظایف حاکمان

اَلْبِلاَدِ تَأْمَنُوا عِنْدَ قِيَامِ اَلْأَشْهَاد

بر شما باد به این که بر بندگان خدا نیکی کنید و در شهرها عدالت را جاری سازید تا از قیام گواهی دهندگان ایمن باشید.

عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلاَيَتِهِ حُدُودَ اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْإِيمَان

بر امام لازم است که به مردم خود مرزهای اسلام و ایمان را بیاموزد.

فِي حَمْلِ عِبَادِ اَللَّهِ عَلَى أَحْكَامِ اَللَّهِ اِسْتِيفَاءُ اَلْحُقُوقِ وَ كُلُّ اَلرِّفْق

اجرای احکام الهی برای مردم، باعث استیفای همه حقها و لطف و مهربانی کامل است.

فَضِيلَةُ اَلسُّلْطَانِ عِمَارَةُ اَلْبُلْدَان

بلند مرتبه گی پادشاه، با آبادانی شهرهاست.

كَمَا تَدِينُ تُدَان

آنچنان که جزا دهی، جزا داده شوی.

لَوِ اِسْتَوَتْ قَدَمَايَ مِنْ هَذِهِ اَلْمَدَاحِضِ لَغَيَّرْتُ أَشْيَاء

اگر پاهای من از این لغزشگاهها استوار ماند، هر آینه چیزهایی را دگرگون سازم.

مِنَ اَلنُّبْلِ أَنْ تَتَيَقَّظَ لِإِيجَابِ حَقِّ اَلرَّعِيَّةِ إِلَيْكَ وَ تَتَغَابَى عَنِ اَلْجِنَايَةِ عَلَيْك

نشانۀ زیرکی است این که بر استوار نمودن حقوق مردم بیدار باشی و خطاهای مردم را بپوشانی.

اِسْتَعِنْ عَلَى اَلْعَدْلِ بِحُسْنِ اَلنِّيَّةِ فِي اَلرَّعِيَّةِ وَ قِلَّةِ اَلطَّمَعِ وَ كَثْرَةِ اَلْوَرَع

از عدالت یاری بجوی با حسن نیّت در میان مردم، و کمی آزمندی، و زیادی پرهیزگاری.

أَقِمِ اَلنَّاسَ عَلَى سُنَّتِهِمْ وَ دِينِهِمْ وَ لْيَأْمَنْكَ بَرِئُهُمْ وَ لْيَخَفْكَ مُرِيبُهُمْ وَ تَعَاهَدْ ثُغُورَهُمْ وَ أَطْرَافَهُمْ أَطْرَافَ بِلاَدِهِم

مردم را با سنتها و دین ایشان بر پای دار؛ و حتما چنین باشد که بی گناه ایشان از تو در امان باشد و گناهکار از تو بترسد و بر مرزها و کرانه ها بازرس بفرست.

إِنَّ اَلسُّلْطَانَ لَأَمِينُ اَللَّهِ فِي اَلْأَرْضِ وَ مُقِيمُ اَلْعَدْلِ فِي اَلْبِلاَدِ وَ اَلْعِبَادِ وَ وَزَعَتُهُ وَ زَرَعَتُهُ فِي اَلْأَرْض

پادشاه، امین خداوند است در زمین؛ و بر پای دارنده عدالت در شهرها و میان بندگان خداست؛ و بازدارنده ای از جانب پروردگار است در زمین.

إِنَّ هَذَا اَلْمَالَ لَيْسَ لِي وَ لَكَ وَ إِنَّمَا هُوَ لِلْمُسْلِمِينَ وَ جَلَبُ أَسْيَافِهِمْ فَإِنْ شَرِكْتَهُمْ فِي حَرْبِهِمْ شَرِكْتَهُمْ فِيهِ وَ إِلاَّ فَجَنَا أَيْدِيهِمْ لاَ يَكُونُ لِغَيْرِ أَفْوَاهِهِم

همانا این ثروت نه از آن من است و نه از آن تو، بلکه از آن مسلمانهاست و بهرۀ شمشیرهای ایشان.اگر در جنگ با ایشان شرکت جستی، در آن با ایشان شریک هستی و گر نه حاصل دسترنج آنها نباشد مگر برای دهنهای ایشان.

إِذَا وُلِّيتَ فَاعْدِل

هرگاه ولایت یافتی، به عدالت رفتار کن.