احادیث درباره نکوهش طمع

اَلشَّرَهُ دَاعِيَةُ اَلشَّر

میل بسیار، به بدی می خواند.

اَلشَّرَهُ أَوَّلُ اَلطَّمَع

میل بسیار، آغاز طمع است.

اَلشَّرَهُ سَجِيَّةُ اَلْأَرْجَاس

میل بسیار، خصلت پلیدان است.

اَلشَّرَهُ جَامِعٌ لِمَسَاوِي اَلْعُيُوب

میل بسیار، فراهم آورندۀ تمام بدیهاست.

اَلشَّرَهُ أُسُّ كُلِّ شَر

میل بسیار، ریشۀ تمام بدیهاست.

اَلشَّرَهُ مِنْ مَسَاوِي اَلْأَخْلاَق

میل بسیار، از بدی اخلاق است.

اِحْذَرُوا اَلشَّرَهَ فَإِنَّهُ خُلْقٌ مُرْدِي

از میل بسیار بپرهیزید؛ همانا اخلاق پست کننده ای است.

اِحْذَرِ اَلشَّرَهَ فَكَمْ مِنْ أَكْلَةٍ مَنَعَتْ أَكَلاَت

از میل بسیار در غذا بپرهیز.چه بسا خوردنی که از خوردنهای بسیار باز دارد.

إِيَّاكَ وَ اَلشَّرَهَ فَإِنَّهُ رَأْسُ كُلِّ دَنِيَّةٍ وَ أُسُّ كُل

از میل زیاد بپرهیز؛ زیرا میل زیاد، سر تمام پستیها و ریشۀ تمام بدیها است.

بِالشَّرَهِ تُشَانُ اَلْأَخْلاَق

با میل زیاد، اخلاق عیبناک می شود.

بِئْسَ اَلطَّبْعُ اَلطَّمَعُ اَلشَّرَه

میل بسیار، بد طبیعتی بد آزمندی است.

رَأْسُ اَلْمَعَايِبِ اَلشَّرَه

سر تمام بدیها، میل بسیار است.