إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص لَمَّا أَتَاهُ جَبْرَئِيلُ بِنَعْيِ اَلنَّجَاشِيِّ بَكَى بُكَاءَ حَزِينٍ عَلَيْهِ وَ قَالَ إِنَّ أَخَاكُمْ أَصْحَمَةَ وَ هُوَ اِسْمُ اَلنَّجَاشِيِّ مَاتَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى اَلْجَبَّانَةِ وَ صَلَّى عَلَيْهِ وَ كَبَّرَ سَبْعاً فَخَفَضَ اَللَّهُ لَهُ كُلَّ مُرْتَفِعٍ حَتَّى رَأَى جِنَازَتَهُ وَ هُوَ بِالْحَبَشَةِ .
امیر المومنین(ع)فرمود: هنگامی که جبرییل بخدمت رسول خدا رسید و خبر مرگ نجاشی را داد پیغمبر از شدت اندوه بر مرگ نجاشی گریست و باصحاب فرمود برادر شما: اضحمه(که نام نجاشی بود)در گذشته است سپس به جبانه(محلی بود در خارج شهر)بیرون شد و نماز بر او گذاشت و هفت تکبیر گفت و خداوند همه بلندی های زمین را برای پیغمبر پس و هموار فرمود تا جنازه نجاشی را که در حبشه بود بچشم دید.