إنَّ المُعَلِّمَ إذا قالَ لِلصَّبِىِّ: قُل: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ»فَقالَ الصَّبِىُّ: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ»كَتَبَ اللّهُ بَراءَةً لِلصَّبِىِّ، وَ بَراءَةً لِلمُعَلِّمِ، وَ بَراءَةً لِأَبَوَيهِ مِنَ النّارِ.
معلّم، هر گاه به کودک بگوید: بگو: «بسم اللّه الرحمن الرحیم» و کودک بگوید: «بسم اللّه الرحمن الرحیم»، خداوند، یک بَرات آزادی از دوزخ برای کودک، یکی برای معلّم و یکی برای پدر و مادر او می نویسد.