عن حذیفة: قال رسول الله صلی الله علیه وآله: لَوْ عَلِمَ النّاسُ مَتی سُمِّی عَلِی أمیرَ المُؤْمِنینَ ما أنْکرُوا فَضْلَهُ، سُمِّی أمیرَ المؤمِنینَ وَ آدَمُ بَینَ الرُّوحِ وَ الْجَسَدِ. قالَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ: «وَ إذِ أخَذَ رَبُّک مِنْ بَنی آدَمَ مَنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِیتَهُمْ وَ أشْهَدَهُمْ عَلی أنْفُسِهِمْ ألَسْتُ بِرَبِّکمْ» قالَتِ المَلائِکةُ: «بَلی» فَقالَ تَبارَک وَ تَعالی: «أنَا رَبُّکمْ وَمُحَمَّدٌ نَبیکمْ وَعَلِی أمیرُکم».
از حذیفه روایت شده که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: اگر مردم می دانستند از چه وقت علی، امیرمؤمنان نامگذار شده است، فضل و برتری اش را انکار نمی کردند. پس افزود: «او امیر المؤمین نامیده شد در حالی که آدم در هنگامه دمیدن روح در جسدش بود.» خداوند فرمود: «و چون پروردگارت از پشت فرزندان آدم، پیمان گرفت و آنان را بر خودشان گواه کرد که: آیا من پروردگار شما نیستم؟» (اعراف/ 172) فرشتگان گفتند: بلی. پس خداوند متعال فرمود: «من پروردگار شما و محمد پیامبرتان و علی امیر شماست.»
- الفردوس، 354: 3/ 5066.