لَيْسَ بَيْنَ خَمْسٍ مِنَ اَلنِّسَاءِ وَ بَيْنَ أَزْوَاجِهِنَّ مُلاَعَنَةٌ اَلْيَهُودِيَّةُ تَكُونُ تَحْتَ اَلْمُسْلِمِ وَ اَلنَّصْرَانِيَّةُ وَ اَلْأَمَةُ تَكُونَانِ تَحْتَ اَلْحُرِّ فَيَقْذِفُهُمَا وَ اَلْحُرَّةُ تَكُونُ تَحْتَ اَلْعَبْدِ فَيَقْذِفُهَا وَ اَلْمَجْلُودُ فِي اَلْفِرْيَةِ لِأَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ اَلْخَرْسَاءُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَ بَيْنَ زَوْجِهَا لِعَانٌ إِنَّمَا اَللِّعَانُ بِاللِّسَانِ.
امیر المومنین(ع)فرمود: میان پنج طایفه از زنان و شوهرانشان حکم ملاعنه نیست. 1-زن یهودی که شوهرش مسلمان باشد. 2-زن مسیحی و کنیز که شوهرشان مسلمان و آزاد باشد و نسبت زنا بآنان بدهد. 3-زن آزادی که همسر برده ای باشد و برده زن خود را متهم بزنا کند. 4-مردیکه پیشتر برای متهم ساختن دیگری با تازیانه حد بر او جاری شده باشد که خدای عز و جل در باره اش میفرماید هرگز گواهی آنان را نپذیرد. 5-زن گنگ که میان او و شوهرش نیز لعان جاری نگردد و لعان فقط با زبان است. (شرح-) موقعی که شوهری زن خود را متهم نمود و گواه بر دعوی خود نداشت در محکمه شرع مقرراتی اجرا می شود و زن و شوهر یک دیگر را به ترتیب خاصی که در آیات الهی مقرر است لعن میکند و سپس از یک دیگر جدا میشوند اجرا این مقررات را ملاعنه و لعان گویند. و برای…