احادیث درباره معنای تقوی و ورع

الورع اجتناب.

ورع، دوری کردن است.

اَلتَّقْوَى اِجْتِنَاب

تقوی، دوری کردن است.

اَلْمُتَّقِي مَنِ اِتَّقَى اَلذُّنُوبَ وَ اَلْمُتَنَزِّهُ مَنْ تَنَزَّهَ عَنِ اَلْعُيُوب

پرهیزگار کسی است که از گناهان دوری کند.و پاکیزه کسی است که از عیبها پاکیزه باشد.

اَلتَّقْوَى أَنْ يَتَّقِيَ اَلْمَرْءُ كُلَّمَا يُؤْثِمُه

تقوی آن است که آدمی از آنچه او را به گناه وامی دارد بپرهیزد.

أَفْضَلُ اَلْوَرَعِ تَجَنُّبُ اَلشَّهَوَات

دوری از شهوتها، برترین پرهیزگاری است.

إِنَّمَا اَلْوَرَعُ اَلتَّطَهُّرُ عَنِ اَلْمَعَاصِي

همانا ورع، پاکیزگی از گناهان است.

إِنَّمَا اَلْوَرَعُ اَلتَّحَرِّي فِي اَلْمَكَاسِبِ وَ اَلْكَفُّ عَنِ اَلْمَطَالِب

همانا ورع آن است که در کسبها آنچه سزاوار است بخواهد؛ و در خواستها، باز ایستد.

اَلْوَرَعُ اَلْوُقُوفُ عِنْدَ اَلشُّبْهَة

ورع، باز ایستادن در چیزی است که درست بودن آن معلوم نیست.

صَلاَحُ اَلتَّقْوَى تَجَنُّبُ اَلرَّيْب

تقوای شایسته، دوری گزیدن از پندارهاست.

لاَ وَرَعَ كَالْكَف

ورعی همانند باز ایستادن نیست.