احادیث درباره مشقت آزمندی

اَلْحَرِيصُ الحرص تَعِب

آزمند آزمندی رنج آور است.

اَلْحِرْصُ مَطِيَّةُ اَلتَّعَب

آزمندی، پرتگاه رنج است.

اَلْحَرِيصُ مَتْعُوبٌ فِيمَا يَضُرُّه

آزمند، در آنچه به او زیان می رساند به رنج افتاده است.

اَلْحِرْصُ ذُلٌّ وَ عَنَاء

آزمندی، پستی و مشقّت است.

اَلْحِرْصُ عَنَاءٌ مُؤَبَّد

آزمندی، مشقّت همیشگی است.

إِنَّ فِي اَلْحِرْصِ لَعَنَاء

همانا در آزمندی مشقّت است.

بِالْحِرْصِ يَكُونُ اَلْعَنَاء

با آزمندی، مشقّت خواهد بود.

ثَمَرَةُ اَلْحِرْصِ اَلْعَنَاء

ثمرۀ آزمندی، مشقّت است.

ثَمَرَةُ اَلْحِرْصِ اَلنَّصَب

ثمرۀ آزمندی، خستگی و رنج است.

فِي اَلْحِرْصِ اَلْعَنَاء

در آزمندی، مشقّت است.

فِي اَلْحِرْصِ اَلشَّقَاءُ وَ اَلنَّصَب

در آزمندی، بدبختی، خستگی و رنج است.

قُرِنَ اَلْحِرْصُ بِالْعَنَاء

آزمندی با مشقّت همراه است.