يَا عَلِيُّ إِنَّ اَللَّهَ جَعَلَ اَلْفَقْرَ أَمَانَةً عِنْدَ خَلْقِهِ فَمَنْ سَتَرَهُ كَانَ كَالصَّائِمِ وَ مَنْ أَفْشَاهُ إِلَى مَنْ يَقْدِرُ عَلَى قَضَاءِ حَاجَتِهِ فَلَمْ يَفْعَلْ قَتَلَهُ أَمَا إِنَّهُ مَا قَتَلَهُ بِسَيْفِهِ وَ لاَ رُمْحِهِ وَ لَكِنْ بِمَا أَنْكَرَ مِنْ قَلْبِهِ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: ای علی به راستی، خداوند تهیدستی را امانتی نزد بندگانش نهاد؛ پس هر که آن را پنهان دارد همچون روزه دار شب زنده دار باشد و هر که نیازمندی اش را نزد کسی که می تواند نیازش را برآورد آشکار سازد ولی او نیازش را برآورده نسازد بی گمان آن نیازمند را کشته است؛ آگاه باش که او را با شمشیر و نیزه نکشته بلکه با زخمی که بر 21 - 1 دلش نشانده او را کشته است.