عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ مَوْلُودٍ لَيْسَ لَهُ مَا لِلرِّجَالِ وَ لَيْسَ لَهُ مَا لِلنِّسَاءِ فَقَالَ هَذَا يُقْرَعُ عَلَيْهِ يُكْتَبُ عَلَى سَهْمٍ عَبْدُ اَللَّهِ وَ يُكْتَبُ عَلَى اَلْآخَرِ أَمَةُ اَللَّهِ ثُمَّ يَقُولُ اَلْإِمَامُ أَوِ اَلْمُقْرِعُ اَللَّهُمَّ أَنْتَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ عٰالِمَ اَلْغَيْبِ وَ اَلشَّهٰادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبٰادِكَ : يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فِي مٰا كٰانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ : بَيِّنْ لَنَا أَمْرَ هَذَا اَلْمَوْلُودِ حَتَّى نُوَرِّثَهُ مَا فَرَضْتَ لَهُ فِي كِتَابِكَ قَالَ ثُمَّ يُطْرَحُ اَلسَّهْمَانِ…
فضیل بن سیار گوید:از امام صادق علیه السّلام پرسیدم:طفلی متولد شده که نه علامت مرد دارد، و نه علامت زن، فرمود:در این مورد باید امام بر او قرعه اندازد، روی برگه ای نام عبد اللّٰه و روی برگۀ دیگر نام امة اللّٰه نوشته می شود، سپس امام یا قرعه زننده می گوید: «پروردگارا هیچ خدایی جز تو نیست، از نهان و آشکار آگاهی، تو روز قیامت بین بندگانت در اختلافاتشان حکم می کنی، امر این نوزاد را برای ما روشن گردان تا آنچه را در کتابت واجب نموده ای از ارث به او بدهیم»، فرمود:سپس این دو را در میان چند اسم نامشخص قرار داده و مخلوط می کنند، هر کدام از آن دو در آمد سهم ارثش را می دهند.