احادیث درباره فضیلت شکر

مَنْ أُنْعِمَ عَلَيْهِ فَشَكَرَ كَمَنِ اِبْتَلَى فَصَبَر

هر که نعمت داده شود، شکر کند همانند کسی است که مبتلا شود و شکیبایی نماید.

أَحْسَنُ اَلسُّمْعَةِ شُكْرٌ يُنْشَر

نیکوترین سمعه یعنی کاری که به جهت شنیدن دیگران انجام شود شکری است که پراکنده شود.

أَحَبُّ اَلنَّاسِ إِلَى اَللَّهِ سُبْحَانَهُ اَلْعَامِلُ فِيمَا أَنْعَمَ بِهِ عَلَيْهِ بِالشُّكْرِ وَ أَبْغَضُهُمْ إِلَيْهِ اَلْعَامِلُ فِي نِعَمِهِ بِكُفْرِهَا

محبوبترین مردم در پیشگاه خداوند کسی است که به آنچه از نعمتها به او داده شده شکر نماید و دشمن ترین آنها در پیشگاه او کسی است که در نعمتهای او ناسپاسی کند.

إِنْ أَتَاكُمُ اَللَّهُ بِنِعْمَةٍ فَاشْكُرُوا

اگر خداوند نعمتی به شما داد، او را شکر کنید.

إِذَا أُعْطِيتَ فَاشْكُر

هر گاه چیزی به تو عطا شد، پس شکر کن.

إِذَا أَنْعَمْتَ بِالنِّعْمَةِ فَقَدْ قَضَيْتَ شُكْرَهَا

هر گاه نعمتی را به دیگران انعام کنی، پس شکر آن را بجای آوردی.

إِذَا نَزَلَتْ بِكَ اَلنِّعْمَةُ فَاجْعَلْ قِرَاهَا اَلشُّكْر

هر گاه نعمتی بر تو فرود آید پس با شکر، آن را پذیرایی نما.

خَيْرُ اَلنَّاسِ مَنْ إِذَا أُعْطِيَ شَكَرَ وَ إِذَا اُبْتُلِيَ صَبَرَ وَ إِذَا ظُلِمَ غَفَر

بهترین مردم کسی است که هر گاه عطا داده شود، شکر کند و هر گاه مبتلا گردد، شکیبایی نماید و هر گاه ستم شود، در گذرد.

شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّه

شکر کرده ای بخشنده را و آنچه به تو بخشیده شده بر تو مبارک باشد، به کمال توانایی خود رسد و از نیکویی های آن بهره مند باشی.

عَلَيْكَ بِالشُّكْرِ فِي اَلسَّرَّاءِ وَ اَلضَّرَّاء

بر تو باد به شکر کردن در شادی و سختی.

عَقْلُ اَلْمَرْءِ نِظَامُهُ وَ أَدَبُهُ قَوَامُهُ وَ صِدْقُهُ إِمَامُهُ وَ شُكْرُهُ تَمَامُه

خرد آدمی، آراستگی اوست و ادب، بر پای دارندگی اوست، و راستی، پیشوای او و شکر، باعث کامل شدن اوست.

فِي اَلرَّخَاءِ تَكُونُ فَضِيلَةُ اَلشُّكْر

در فراخی، برتری و فضیلت شکر آشکار خواهد شد.